Don't Move (2024)

Aardige film over een seriemoordenaar die het gemunt heeft op een rouwende vrouw. De film opent goed, hierna wordt het verloop soms wat voorspelbaar en ongeloofwaardig. Toch kijkt het gemakkelijk weg vanwege de mooie setting en omdat er genoeg vooruitgang in zit en bij vlagen redelijk spannend is.

Sterke premisse. Een suïcidale vrouw wordt gered door een seriemoordenaar en krijgt vervolgens een spierverslappend middel toegediend om haar te gebruiken voor eigen doeleinden. 'Don't Move' (2024) weet goed de hulpeloze situatie van Iris (Kelsey Asbille) te verbeelden met close-ups en verschillende horrorsituaties. Zeker wanneer dader en slachtoffer op hun pad verschillende andere mensen tegenkomen. De wrange ironie dat Iris haar noodsituatie niet kenbaar kan maken aan anderen, terwijl de seriemoordende babbelkont steeds verhaaltjes verzint om zijn vege lijf te redden. Helaas is 'Don't Move' (2024) weer zo'n thriller waarin de eigen gimmick (verlamde protagonist) niet consequent wordt uitgevoerd. Het wordt wat flauw als zij opeens complexe bewegingen kan uitvoeren en dan weer wordt tegengehouden door de verlamming.

Niet echt een horror, maar wel een interessante en redelijk sterke thriller. Niet voor het eerst waarbij we te maken hebben met een lone wolf ontvoering op een desolate plek waarbij de traditionele ontsnapping wordt belemmerd door een verlammend medicijn. Misschien niet altijd even consequent vervolgens toegepast, maar los hiervan best spannend.

Uiteraard zoals steeds de zwakke voortgang dat het slachtoffer steeds wordt gevonden. In werkelijkheid lijkt dat veelal onmogelijk. Leuk wel om contradictie bij de suïcidale vrouw aan te wakkeren wanneer ze later wel voor haar leven wenst te vechten.

Niet echt vernieuwend, maar wel prima gebracht. Ook het acteerwerk vond ik wel goed. Graag naar gekeken, film vloog voorbij.

Verdienstelijke thriller, geproduceerd door Sam Raimi, over een seriemoordenaar (Finn Wittrock) die het heeft gemunt op een rouwende jonge vrouw (Kelsey Asbille). Wanneer de twee geïsoleerd zijn, diep in het bos, injecteert hij haar met een verlammend middel. Terwijl het middel geleidelijk haar lichaam overneemt, moet de vrouw rennen, zich verstoppen en vechten voor haar leven voordat haar hele zenuwstelsel uitvalt. De gimmick werkt naar behoren en levert heel wat spannende situaties op, al is de plot verder niet bepaald verrassend of bijster boeiend. Het degelijke spel van de beide hoofdrolspelers en de vlotte regie tillen de film net boven de middelmaat uit.

Weinig spannende en vooral voorspelbare thriller met een weinig boeiend plot. Het wordt wel geprobeerd om enige spanning neer te zetten, maar daar slaagt het eigenlijk niet in. Bij vlagen ook erg ongeloofwaardig, al hoeft dit natuurlijk geen probleem te zijn. Het acteerwerk is mager en Finn Wittrock stelt enigszins teleur. Heb hem weleens sterker zien acteren in een soortgelijke rol.

Echt een Netflix tussendoortje.

2.5*

Zeer leuk concept over een seriemoordenaar die zijn slachtoffer injecteert met een verlammend middel waarbij het slachtoffer nog eerst kan ontsnappen in de bossen en geleidelijk moet toezien hoe haar zenuwstelsel uitvalt. Nu moet ze proberen te overleven wat in contradictie staat tegen de zelfmoordgedachte in begin van de film. Vlot tempo, voldoende spannende momenten, overtuigende rollen en vooral een uitstekende setting. Naar het einde toe lijkt me het ook evident dat het middel geleidelijk aan ook uitwerkt waardoor sommige scènes wel aanvaardbaar zijn. 6,5/10

Don't move

Het verhaal volgt Iris, een rouwende vrouw die door een seriemoordenaar wordt gevangen en geïnjecteerd met een verlammend middel. Terwijl haar lichaam langzaam verlamt, moet ze alles op alles zetten om te ontsnappen.

Ik vond dit een een originele en spannende film. Het verhaal is eenvoudig maar goed uitgewerkt, hoewel sommige momenten iets te onlogisch aanvoelden en baat hadden gehad bij meer verfijning. De spanning stijgt zodra Iris steeds verder verlamd raakt en de scènes worden intenser naarmate ze zich door allerlei gevaarlijke situaties moet zien te worstelen. De cinematografie en close-ups versterken dit gevoel van beklemming op een effectieve manier. Kelsey Asbille zet bovendien een overtuigende prestatie neer als Iris, die ondanks haar fysieke beperkingen haar sterke overlevingsdrang laat zien.

Een aanrader voor een ieder die van kat-en-muisfilms houdt.

3 sterren.

Redelijke thriller. Het verhaal is leuk bedacht maar is niet altijd even logisch. Maar prima voer voor een onderhoudende thriller. De opbouw is goed en de spanning gedurende de film blijft op niveau. De korte speelduur is een plus want vaak in dit soort films wordt alles te lang uitgerekt wat ten koste gaat van de spanning. Maar bij deze film is dat prima gedoseerd. Het einde had beter gekund. Verder prima acteerwerk. 3.0/3.5

Het scenario klinkt niet heel origineel. Er zijn meer films waarin een jager en zijn prooi een kat- en muisspel opvoeren. Het scenario wijkt gelukkig een beetje af van het gangbare omdat in Don’t Move het slachtoffer zich niet kan bewegen. Ik vond dat erg intrigerend klinken, maar de uitwerking van dit intrigerende bestanddeel viel me toch tegen. Tegenstand bieden is immers moeilijk in een dergelijke hoedanigheid.

In deze film kan het. Het toeval helpt daarbij een handje. De periode van verlamming duurt bovendien niet de hele film lang. En dat is maar goed ook want de leuke momenten ontstaan juist als de prooi zich van haar beweeglijke kant laat zien. Haar beweeglijkheid levert tenminste een beetje commotie op. Zelfs dan toont de film over het algemeen niet meer dan een standaard kat- en muisspel, maar de sleur wordt er tenminste door opgeheven. De film slaagt er niet in de kijker te verrassen met bijzondere invallen.

Emotionele betrokkenheid kan de filmwaardering nog wel eens positief stimuleren. Vergeet het maar. De personages zijn daarvoor gewoonweg veel te nietszeggend ingekleurd. De belevenissen van de jager en de prooi boeiden me niet heel erg.

Ik stel een nieuwe tagline voor. Don’t Move! The synopsis is more interesting than the movie itself!

Verschrikkelijk. Deze film moet als alternatieve straf worden ingezet. Acteerwerk is alsof het een schoolproject was. Het verhaal is zo slecht dat het gewoon pijnlijk wordt. Totaal ongeloofwaardig. Als je iemand onaardig vindt, dan kun je deze film aanraden.

Zeker niet slecht best spannend. Deed me denken aan Alone. Einde was nog niet af vond ik.

Strakke Thriller die best in orde was maar ook een beetje volgens het boekje. Goede en overtuigende prestatie van Kelsey Asbille) die als slachtoffer Iris het grootste gedeelte van de film verlamd was en dus moet acteren met vooral haar ogen. Als kijker voel je met haar mee en en je hoopt dat Iris weg kan komen. Logischerwijs valt de film ook een beetje in herhaling want eigenlijk is het steeds weer proberen uit handen van de seriemoordenaar Richard te blijven. Echt bloedstollend wordt dat dus niet, maar het is wel spannend en met een paar leuke verrassingen. Daarnaast waren de makers zo slim om de speelduur te beperken tot anderhalf uur. Of misschien was dat iets van de producent want dat is niemand minder dan Sam Raimi?

Vreselijke boutfilm. Spendeer je tijd aan iets anders zou ik willen zeggen! Weer een Netflix productie van slechte kwaliteit.

Er gebeurt heel de film niets (want wat wil je als je verlamd bent . Het uitgangspunt is leuk bedacht, maar de manier waarop en hoe is bagger. De dialogen en het acteerwerk laten de wensen over. Het motief is slap en de spanning is nergens aanwezig. Het einde stelt teleur. Oftewel heel slecht dus.

Eindelijk nog eens een thriller zonder bovennatuurlijke zaken. Vond het wel een leuk verhaal. Er gebeurde voldoende in en de cast was ook prima. Verder zag de film er goed uit.

Heb me er zeker niet mee verveeld, de moeite om eens gezien te hebben.

Redelijke thrillerfilm met een aardig concept dat net niet genoeg stand weet te houden voor deze duur. In kort formaat had dit gebeuren van regisseursduo Brian Netto en Adam Schindler namelijk veel beter voor de dag kunnen komen, maar het vermaakt niettemin prima. Kelsey Asbille en Finn Wittrock wisselen elkaar aardig af en geven genoeg mee aan hun personages om niet te vervelen. Spijtig is het gebrek aan consistente spanning en een ietwat grootsere finale, maar als makers zit je natuurlijk gelimiteerd aan de realistische grenzen van een bepaald basisidee. Niet dat Don't Move verder geloofwaardig is, maar daar hebben dit soort genrewerkjes natuurlijk weinig baat bij.

Oh ja, kak! Dat was dus de film waar ik gisteravond bij in slaap viel. Bijna vergeten te registreren.

Laat ik overigens voorop stellen dat ik niet in slaap viel omdat Don't Move saai of slaapverwekkend is, dat is niet het geval. Brian Netto en Adam Schindlers film is best onderhoudend. Maar 93 minuten is gewoon veel wanneer je afgepeigerd bent en je op de bank zit met de oogopslag van de deerne op de poster van deze film.

In deze film heeft een doorgewinterde seriemoordenaar het gemunt op een rouwende vrouw. Wanneer de twee geïsoleerd zijn, diep in het bos, injecteert hij haar met een verlammend middel. Terwijl het middel geleidelijk haar lichaam overneemt, moet de vrouw rennen, zich verstoppen en vechten voor haar leven voordat haar hele zenuwstelsel uitvalt.

Laat ik eerlijk zijn: er is maar een reden dat ik Don't Move heb gekeken, want ik verwachtte een standaard Netflix film, wat het ook een beetje is. Maar die rede is Kelsey Asbille. In de eindexamenjaren mocht ik graag Giphart lezen, en die muntte de term 'zuchtmeisje'... Zo mooi dat je er een beetje van moet zuchten. Dat had ik bij Kelsey in Yellowstone. Het zou me niet verbazen als ze een echt goede rol aan zou kunnen (ik zag gisteren Mikey Madison in Sean Baker's Anora (2024) , fucking geweldig), maar voor nu blijft dat nog even een vraagteken.

Wat ik wel weet is dat Miss Milton het niet leuk zou vinden als ik voor werk met haar naar een première zou moeten.

3*

-Bij de Horrorchallenge 2024