In 2010 deed een gewelddadige misdaad een rustig Canadees stadje op zijn grondvesten schudden. Mysterieuze indringers wisten het huis van Vietnamese immigranten binnen te dringen, terroriseerden het gezin en lieten een getraumatiseerde dochter als enige getuige achter. Buren en vrienden beschreven de familie als gastvrij, gul en hardwerkend. Hoe konden zij het doelwit zijn? Deze documentaire gebruikt beelden van politieverhoren en getuigenissen van betrokkenen om een web van complexiteiten te ontrafelen dat niemand zag aankomen.
Redelijk sterke docu. De titel geeft al iets weg, maar toch blijf je als kijker aan de buis gekluisterd om te weten wat er nu precies afgespeeld heeft en wat de motieven zijn. De makers weten dat prima over te brengen en laten het mysterie langzaam ontrafelen. 3.5/4.0
Het wordt vrij snel duidelijk wat Jennifer heeft gedaan, maar dan blijft de wat sensationalistische gimmick over dat ze toegang hebben tot verhoormateriaal. Het sterkt me in de gedachte dat het true crime-genre er goed garen bij spint dat sommige landen zoveel moeten openbaren van strafzaken. Maar leer je nu écht wat over de verstoorde familieverhoudingen in dit gezin of hoe een tienermeisje tot zoiets gruwelijks kan komen? Niet echt eigenlijk. De meest interessante vragen blijven onbeantwoord.
Op 8 november 2010 riep de Vietnamees-Canadese tiener Jennifer Pan de hulp van de politie in, omdat indringers haar ouders hadden belaagd. Aan de hand van beelden van haar getuigenverklaringen, gesprekken met betrokken rechercheurs en een overzicht van telefoonberichten die ze verstuurde, ontdekken we de ware toedracht achter dit verhaal. De titel verraadt veel, maar niet alles in deze standaard truecrimedocumentaire.
In eerste instantie was ik alleen maar verdrietig geworden, na het kijken van deze docu. "Waar dient zo'n docu nu toe?" Maar in verdere instantie geeft het me wel beschouwing. Goed dat zulke dingen gedocumenteerd worden. Goed om te zien dat de (Canadese) politie de waarheid achterhaalt. Dat kan weliswaar alleen doordat het is toegestaan in andere landen om de beelden van zulke verhoren voor een documentaire te gebruiken. Heeft voors en tegens.