What Jennifer Did (2024)

Heb hier een keer een aflevering van eenof andere podcast over geluisterd (Casefile ofzo?). Aardig gek verhaal.

De titel van deze documentaire verraadt natuurlijk al in welke hoek we de dader moeten zoeken. Dat dit geen bezwaar hoeft te zijn, bewees Jenny Popplewell ook met haar vorige voorspelbare film over een andere geruchtmakende zaak: American Murder: The Family Next Door. Alleen: het fascinerende beeld- en geluidsmateriaal uit die documentaire blijft hier volledig achterwege. We moeten het hebben van uitvoerige verhoren van Jennifer, re-enactsments en verklaringen van getuigen. Dat is echter onvoldoende om te blijven boeien.

Te voorspelbaar. Vrij logisch met deze.titel.

Wat een.gek meisje zeg.

Moest beetje aan the.ring denken soms...

Het is al vaker geschreven in eerdere reacties: de titel had iets minder mogen verklappen.

Desondanks: "leuke" docu, en dat komt puur door het bizarre verhaal van Jennifer.

Zo zie je maar weer: de realiteit is vaak weirder dan fictie.

Redelijk sterke docu. De titel geeft al iets weg, maar toch blijf je als kijker aan de buis gekluisterd om te weten wat er nu precies afgespeeld heeft en wat de motieven zijn. De makers weten dat prima over te brengen en laten het mysterie langzaam ontrafelen. 3.5/4.0

Het wordt vrij snel duidelijk wat Jennifer heeft gedaan, maar dan blijft de wat sensationalistische gimmick over dat ze toegang hebben tot verhoormateriaal. Het sterkt me in de gedachte dat het true crime-genre er goed garen bij spint dat sommige landen zoveel moeten openbaren van strafzaken. Maar leer je nu écht wat over de verstoorde familieverhoudingen in dit gezin of hoe een tienermeisje tot zoiets gruwelijks kan komen? Niet echt eigenlijk. De meest interessante vragen blijven onbeantwoord.

Huh? De titel is toch "What Jennifer did"?

Wat verraadt dat over een hoek waarin de dader gezocht moet worden?

Heftig deze documentaire. Het plan beramen om je ouders te vermoorden omdat je gevangen zit in de opvoeding die ze je geven. En dan in de laatste seconden spijt krijgen maar het hele proces niet meer kunnen stoppen. Hoe haar liefde voor 1 iemand groter was dan de liefde voor haar ouders. Iets waar ze de rest van haar leven mee zal moeten leven als intellectuele dader van deze moorden.

En dan de moeder, die zoveel liefde wil geven en in haar laatste seconden smeekt om haar dochter niets aan te doen, terwijl die juist dit hele plan heeft opgezet. Je kunt het je bijna niet voorstellen dat mensen tot zulke daden kunnen komen.

Al snel duidelijk hoe t zit. Helaas weinig details over de precieze uitvoering. Had zeker beter in elkaar gezet kunnen worden qua suspense of wending.

Ehhh veel duidelijker wordt het niet.

Dat is jammer, want het zou een goede titel zijn als Jennifer iets gedaan heeft, maar de dader een totaal ander persoon is. Ik weet het niet, maar het zo zoveel beter zijn.

The story of Jennifer, of Who is Jennifer, Why Jennifer survived..

Op 8 november 2010 riep de Vietnamees-Canadese tiener Jennifer Pan de hulp van de politie in, omdat indringers haar ouders hadden belaagd. Aan de hand van beelden van haar getuigenverklaringen, gesprekken met betrokken rechercheurs en een overzicht van telefoonberichten die ze verstuurde, ontdekken we de ware toedracht achter dit verhaal. De titel verraadt veel, maar niet alles in deze standaard truecrimedocumentaire.

In eerste instantie was ik alleen maar verdrietig geworden, na het kijken van deze docu. "Waar dient zo'n docu nu toe?" Maar in verdere instantie geeft het me wel beschouwing. Goed dat zulke dingen gedocumenteerd worden. Goed om te zien dat de (Canadese) politie de waarheid achterhaalt. Dat kan weliswaar alleen doordat het is toegestaan in andere landen om de beelden van zulke verhoren voor een documentaire te gebruiken. Heeft voors en tegens.