Sew Torn (2024)

Nog geen berichten, dan zal ik maar de eerste zijn.

Relatief weinig aandacht voor toch een inventief filmpje. Let wel op: Dit is vooral een zwarte komedie. Ja er zit wat misdaad en spanning in, maar dat is maar een klein gedeelte van de focus. De film ontrafelt (sorry voor de grap) zich geleidelijk en iedere keer op een totaal bizarre, maar wel inventieve manier. Ik kon er wel om lachen, behoorlijk origineel gevonden. Technisch is het ook aangenaam om naar te kijken en de muziek verraad al dat het niet al te serieus bedoeld is. Muzikaal is het terugkerende thema namelijk met een komische ondertoon.

Toch wist het me niet helemaal te pakken, het had nog wel íets gekker gekund en de uiteindelijke conclusie was ook iets te makkelijk. Desalniettemin wel een lichte aanrader als je een iets ander wil kijken.

“Choices, choices, choices”, klinkt het om de zoveel tijd verzuchtend uit de mond van protagoniste Barbara in deze elliptische film van Freddy Macdonald. Sew Thorn vertelt een surrealistisch getint verhaal dat draait om de geringe invloed van persoonlijke beslissingen op de wegen die het lot voor iemand heeft voorbestemd. Barbara ervaart het als zij op een regenachtige dag weer eens bezig is om als naaister in haar noodlijdende bestaan te voorzien en opeens met de hoop op rijkdom wordt geconfronteerd. Diverse keuzes en diverse scenario’s volgen in deze vermakelijke allegorie die speelt met het butterfly effect.

De film is geïnspireerd door de korte film met dezelfde titel. In die korte film is er één verloop naar aanleiding van een gebeurtenis. In de lange versie varieert Macdonald met verschillende scenario’s rondom hetzelfde uitgangspunt. Die insteek levert absurde en zeer vermakelijke verhaallijnen op. Leuk is dat met elk nieuw scenario de personages meer contouren krijgen. Leuk ook is de macabere humor die voortkomt uit de onfrisse handelswijze van de personages die is doorspekt met zelfzucht, minachting en gewetenloosheid.

De film speelt zich af tegen het decor van de Zwitserse Alpen. Een achtergrond die de film een wat dreigende en sombere sfeer verschaft. En omdat de personages Iers-Engels spreken komt deze achtergrond tamelijk misplaatst en potsierlijk over. Het is absurd en dat past wel in deze misdaadkomedie waarin het titulaire naaigerei in onwaarschijnlijke richtingen wordt afgewikkeld. Tot slot nog even de curieuze rekwisieten noemen waarvan Barbara gebruik maakt om haar opponenten te overmeesteren. Hilarisch.

Het idee is geniaal, de setting in de Zwitserse alpen is perfect, de cast is mooi, grappig en ter zake sinister. Maar het draad wordt te dun uitgerekt, op een gegeven moment raak je 'm gewoon kwijt.

Toch, een ieder die nog ergens de echo in zijn hoofd heeft van Kaleb Cooper die met zijn dieseltrekker de Power of the Claas uitroept, kan niet anders dan zich verbazen over de Singer. En zo heeft de film nog een hele serie andere geniale vondsten. Jammer dat de grap vaak net te ver wordt opgerekt, jammer dat de film zich verliest in een soort groundhog day. Te duidelijk daarmee dat de bron een short was.