Tarot (2024)

Echt een ondergewaardeerde horrorfilm. Zeer goed verhaal, origineel concept, acting was ook behoorlijk ondanks de nog jonge acteurs. Hier en daar ook wat humor. Ik kende de regisseur(s) niet maar ben eens benieuwd wat ze nog zoal gemaakt hebben want dit smaakt toch naar meer. De monsters waren ook echt knap gemaakt, zag er niet low budget uit. Het einde was ook niet al te voorspelbaar. Ook een horrorfilm waar je je niet al te veel stoort aan de beslissingen die de personages nemen. Hoe Haley (Harriet Slater) de tarotkaarten uitlegt is wel zot, maar blijkbaar is ze er een expert in. Hier en daar ook mooi staaltje denkwerk van haar. Soms ook een geslaagde jumpscare. Er was iemand achter mij in de zaal dat tegen men stoel stampte van het verschieten.

Vermakelijke en vooral erg simpele horrorfilm die al zijn kracht uit het concept put. Het idee van behekste kaarten en verschillende bedreigingen is leuk uitgewerkt, maar alles wat de boel aan elkaar moet linken wordt rommelig vormgegeven. Regisseursduo Spenser Cohen en Anna Halberg verspillen weinig tijd aan de inleiding en nemen zelfs de moeite niet eens om een personage uit te werken. Alhoewel ik het fijn vond dat er weinig tijd wordt gespendeerd aan allerlei vertragende onzin, leek het wel alsof de makers meer wilde vertellen dan er uiteindelijk van gekomen is. Tot op zekere hoogte wordt er dramatiek in het geheel vermengd en dat komt er met deze nogal haastige uitwerking natuurlijk niet optimaal uit. De spanningsopbouw oogt verder onrustig en de schrikmomenten kennen zelfs op het grote doek weinig effect, maar ik heb me behoorlijk vermaakt en de castleden doen hun best met het beperkte materiaal waarover ze beschikken.

Zo als dit zijn er bergen filmpjes, goedkope horror die totaal niet boeit, goed voor enkele die snel tevreden zijn, de meeste mensen vonden dit slecht, ik ook. Is een genre met de meeste slechte films...

"It's pronounced 'tarot'."

Naar aanleiding van een aantal berichten dacht ik dat dit wel een leuke horror zou worden, maar dat viel mij nog best tegen.

In 'Tarot' zie je een groepje studievrienden de verjaardag vieren van Haley. Nadat hun drank op is, besluiten ze om op zoek te gaan naar meer alcohol in hun gehuurde huisje. In plaats van drank vinden ze echter mysterieuze tarotkaarten. Haley, blijkbaar een wannabe astroloog, weet wel raad met de kaarten en geeft aan eenieder een persoonlijke lezing. Kort daarna sterft er eentje, waardoor het lijkt alsof de dodelijke voorspellingen uitkomen.

Elk personage ondergaat hun lot toegespitst op hun sterrenbeeld. Des te jammer dat dit de meest generieke studenten zijn; men heeft lukraak wat nietszeggende karakteristieken aan hen toegewezen. Gelukkig scheelt het dat de cast het best leuk doet. Lolbroek Jacob Batalon is vaak wel grappig en de dames mogen er zeker zijn, vooral Avantika.

Qua horror wordt er weinig tijd verspild. De figuren die tot leven komen, hebben iets creepy over zich. Daarbij doen de kills enigszins denken aan een soort van 'Final Destination'. Wat mij betreft had het allemaal wel iets harder en bloederiger gemogen. Op deze wijze is het gebeuren voornamelijk tam te noemen. Hierdoor boeten de potentieel interessante kills in aan kracht, zonde. Overigens vraag ik mij nog steeds af hoe Todd eruitziet.

Al met al een vrij brave tienerhorror waar je eigenlijk niets aan mist. De korte speelduur is daardoor wel mooi meegenomen.

2,5 Sterren.

Tarot

Helemaal zo slecht nog niet.

Een groep vrienden huurt een huis af om in te feesten. Nadat de drank is opgeraakt besluit de groep het huis te doorzoeken naar meer drank, maar stuiten ze op een houten doosje met tarotkaarten. Eén van de meiden genaamd Hailey besluit na aandringen van een ander meisje om een lezing te doen aan de hele groep. Maar wat ze niet weten is dat op deze tarotkaarten een vloek heerst die hun lot bepaalt. Wie zal het overleven en wie zal het lot tegemoet gaan?

Nogmaals, deze film was zo slecht nog niet. De film start vrijwel direct met de tarotkaarten en zodra een ieder naar huis gaat begint de vloek in werking te trekken. De scenes waarin ze één voor één worden vermoord zagen er creatief en soms creepy uit. Alleen jammer dat de kills niet beter in beeld zijn gebracht. Als je de lezingen onthouden hebt, weet je ongeveer wat ze te wachten staat. Daarom snapte ik de keuze van Paxton ook niet om solo verder te gaan. Hij zit al sinds ze weten waardoor het komt te opperen om samen te blijven en nog geen paar minuten later dwaalt hij alleen af. Of Grant die, ook al is alles zo klaar als een klontje, als enige moet tegenstribbelen met het idee dat ze wellicht vervloekt zijn. Slecht geschreven van de schrijvers. De acteerprestaties waren ook niet om over naar huis te schrijven, al lees ik hierboven dat anderen daar juist positief over waren.

Desondanks heb ik me er wel mee vermaakt en is hij zeker een voldoende waard.

3 sterren.

Aan het eind van een vakantie in de Catskill Mountains stuit een groep vrienden op een Tarot kaartendeck. Haley [Harriet Slater] heeft geleerd hoe ze die moet interpreteren en laat zich overhalen om het deck te “lenen” en ieders toekomst te voorspellen. Het is een kwestie van tijd voor zij (met wat er overblijft van de vriendenclub) beseft dat de voorspellingen uitkomen, maar niet op de manier die ze had verwacht of gehoopt. Een niet al te briljant basisgegeven dat in grote lijnen gejat is van Final Destination, maar dan met uitsluitend bordkartonnen personages zonder chemie en een buitengewoon vervelende komische noot van Batalon als het sufferdje.

Geen verschrikkelijke horrorfilm maar met een PG-13-rating is het vooral tamme schrik en niet bloederig. Hoe dan ook, een groep vrienden gebruikt roekeloos Tarotkaarten om elkaars horoscoop te lezen, maar hé net als Ouija-borden of andere bezeten objecten moet je hier niet mee prutsen want voordat je het weet heb je, je laatste bestemming bereikt! Dus ja, er is weinig originaliteit te vinden en het komt allemaal heel bekend voor!

Kort nadat de oppervlakkige karakters terugkeren van hun weekendje weg, beginnen ze te sterven Aangenaam verrast was ik wel want bij de monsters gaat om praktische effecten soms aangevuld met wat CGI en ook niet door de minsten gemaakt! (creatieve team wat meewerkte aan Possessor, Infinity Pool, Color Out of Space, Censor, en meer) Er is een echt probleem met het doden die zijn één voor één veilig buiten het scherm. Ondanks dat is het best competente en vermakelijke meer op tieners gerichte horror.

Oei, met mijn ervaring bij deze film, val ik precies uit de boot ivm reviews en scores overall, hier op MM en IMDb net geen 5/10 en ook op Rotten Tomatoes 20% (critici) en 58% (publiek), terwijl ik deze dan nog zelfs heb gekeken na The First Omen en erna ook nog Lumberjack the Monster, binnen de 18u, die me beiden ook zeer konden bekoren en ook een 8/10 kregen. Maar Tarot vermaakte me gewoon enorm, op een veel meer plastische wijze en duidelijk meer de spooky en paranormal "clichés" omarmde, maar dit goed uitpakte vr mij (en denk dat hier velen het verkeerd zagen lopen). En daar waar The First Omen me op totaal andere manier bevredigde, nl met veel meer nieuwsgierigheid en inleving/beleving en de film letterlijk een prequel was (en gelukkig geen remake) van The Omen (1976), wat ik ook zalige film vond en daar zeer wel is in geslaagd en ja duidelijk van een ander en hoger niveau was.

En ja om er nog ff die Japanse film bij te nemen, een sterke misdaad-thriller, niks met horror te maken, maar zeker de nodige spanning bevat en er toevallig bij betrokken wordt, omdat de kijkbeurt van Tarot zich nu eenmaal te midden van deze 2 sterke films bevond. En als ik echt eerlijk ben, verdient zeker The First Omen toch hoger cijfer dan Tarot, maar eerder met deze dan een 8,5/10 (hier dus 9/10) te geven ipv Tarot te verlagen naar een 7/10, daar dit voor mij te laag is en minstens een 7,5 verdiend en hier een 8/10 oplevert.

Zelfs op IMDb met 10* ratings, kan je geen halfjes geven, je zit meteen met volledig punt verschil en geef nauw toe, zo geven we geregeld een iets te hoge of lage score en ben nu waarschijnlijk aant mierenneuken, maar komt toch vaak voor dat ik vb een 6 te min vind en een 7 te hoog, waardoor je niet echt de passende score kunt geven en zo wordt dat een mini obsessie bij mijn grote obsessie voor films en ook meer en meer series Nu afronden lijkt me niks te vroeg

De film volgt een scenario dat in horrorfilms wel vaker wordt gebruikt: een groep jongeren onderwerpt zich ter vermaak aan een oud ritueel en krijgt vervolgens te maken met de gevolgen van hun lichtzinnigheid. Zoals de titel al aankondigt gaat het om tarotkaarten die door het groepje worden gebruikt om de toekomst te voorspellen. En die toekomst ligt na het uitspreken van de voorspelling op boosaardige wijze vast en achtervolgt de groepsleden.

De handeling volgt na deze gebeurtenis een ongeïnspireerde weg. De handeling loopt volgens verwachting. De een na de ander bijt in het stof. Zoals in dergelijke films gebruikelijk verschijnt ook in deze film na verloop van tijd een oude wijze mysterieuze figuur die meer weet van de boosaardige kracht achter de kaarten. Het hangt van clichés aaneen.

Toch heb ik mij vermaakt met deze film vol clichés. Het regisseursduo Spenser Cohen en Anna halberg dat ook het script schreef, slaagt er namelijk heel goed in om de aandacht vast te houden met enkele mooie scènes. Bovendien hangt er een geslaagde sinistere sfeer en zijn de kills best leuk om te observeren. Dat de personages nietszeggend zijn is jammer, want enige inleving in een personage is altijd welkom. Dat het verhaal erg voorspelbaar is, is eveneens jammer. Desondanks is Tarot goed te doen, maar is geen spraakmakende horrorfilm. Waarschijnlijk zal de film snel uit mijn herinnering zijn verdwenen.

Generieke, volstrekt uitwisselbare Final Destination-kloon over een groepje jongeren dat achtervolgd wordt door een boze geest die opgesloten zit in een spel tarotkaarten. Je kunt de plot en de weinig bijzondere sterfscenes van A tot Z uittekenen. De film steekt vakkundig in elkaar is best onderhoudend, maar echt eng wil het niet worden en er vloeit bijzonder weinig bloed.

“Welcome to the circle. One more at the heart. With this final card, your meeting will start. Follow one rule to stay out of danger. You're never to deal with the deck of a stranger. The Hermit. Magician. High Priestess or Death? Whose face will you see, when you take your last breath?”

Het regiedebuut van de twee regisseurs, en het is allemaal helemaal niet zo ernstig als wordt gezegd. En wat dat betreft ook best een leuk debuut hoor. Het is alleen helaas wel wat tam, en van de gigantische potentie die deze film kent daar wordt maar weinig gebruik van gemaakt, en dat is wel echt jammer. Toch weet je wel gewoon wat je mag verwachten van een soort horrorfilm als dit, duidelijk gemaakt en gericht aan het doorsnee publiek en daar zitten toch wat tedere zieltjes tussen.

Want qua script hoef je het echt niet te doen met deze film. Het is allemaal nogal zwakkerig, komt nergens echt op gang en het gebeurt allemaal maar gewoon. Hoe, wat of waar word je nauwelijks uitgelegd en is blijkbaar ook niet relevant voor de scriptschrijver. Het horrorscoop verhaal is wel interessant maar, ook niet heel veel meer dan dat. En dan moet je het praktisch doen met het onwijs slechte acteerwerk, tja en zoals ik dat al schrijf: het was allemaal maar povertjes. Het hele politiekcorrect getinte cast vind ik altijd al een beetje onnodig maar goed, dat is nou eenmaal hoe de wereld "veranderd”.

En wat dat betreft springt het politieke er niet uit. Gelukkig maar, blijft het nogal tam. De film hoeft het ook niet van zijn zogenaamde horror te hebben. Want wat ik vaak de meeste haat aan dit soort Hollywood films is wanneer je dan bij het moment supreme ziet dat de camera weg wordt gedraaid en dat vind ik dan echt jammer en dat is in mijn ogen de echte dooddoener in deze film (en eigenlijk in elke horrorfilm). Bloedgebruik is hier maar nihil, en dat mag gewoon echt niet in een horrorfilm.

Qua setting is de film dan juist wel weer heel tof. Spenser Cohen en Anna Halberg weten heel erg vette horrorpersonages (ik ben even vergeten hoe je dat noemt) neer te zetten. Met als persoonlijke favoriet “the fool”. Jammer dat er gewoon maar heel weinig uit wordt gehaald door die twee, het is het allemaal telkens net niet. Ook als die demonen eindelijk eens in beeld komen is het allemaal maar gewoon tam, er mocht zoveel meer pit in deze film zitten.

Jammer, het zet me wel gewoon echt aan het twijfelen. Visueel met de demonen ziet het er prachtig uit, en ook het sfeertje is heel strak. Vrij benauwend en klam dus best leuk. Het einde is dan weer gewoon te triest voor woorden, allemaal veelte makkelijk en cliché. En dan met alle andere opgenoemde minpunten werkt de film zichzelf alleen maar naar beneden.

Een zeer leuke film die t bekijken meer dan waard is. Stuk of 6 x flink geschrokken en dat wil wat zeggen. Lange tijd niet meegemaakt. Goede scènes.

Tja een final destination clone inderdaad. Dit is een soort horror porno. Het verhaal is niet aanwezig en eigenlijk is het gewoon een serie scènes waarin jongeren de pijp uit gaan. Alles is precies volgens de cliches geen origineel idee gevonden hier. Ik moet wel zeggen, het levert wel qua schrik momenten en geinige dood scènes hoor. Maar het is allemaal te plat om indruk te maken. In tegenstelling tot een porno heb je toch meer nodig dan goede sterfscenes om echt indruk te maken.