Bonhoeffer: Pastor. Spy. Assassin. (2024)

Indrukwekkende film over het leven van Dietrich Bonhoeffer.

Waargebeurde film, dus ook altijd interessant. Mooi dat je ook opkomt voor de joodse mensen. Je kan wel zeggen dat je gelooft, maar je moet dan ook je stem laten horen, of laten zien in je daden.

Film zelf was soms wat onduidelijk, dan was hij weer in Amerika, dan weer in Duitsland. Had beter uitgewerkt kunnen worden. Ook de aanslag op Hitler was opeens en ook opeens weer afgelopen.

Maar al met al dikke voldoende en aanrader om te kijken als je van oorlogsfilms houdt.

Het levensverhaal van Dietrich Bonhoeffer [Jonas Dassler], de Duitse Protestantse theoloog na een inspirerende periode als uitwisselingsstudent in New York terugkeert naar zijn vaderland om zich in te zetten voor religieuze hervorming en al in een vroeg stadium de kerk opriep om zich uit te spreken tegen en af te wenden van het nationaalsocialisme. Op 9 april 1945 werd hij geëxecuteerd vanwege zijn betrokkenheid bij een mislukte aanslag op Hitler. Deze biografie boeit zolang het zich richt op Bonhoeffers theologische debatten en zijn concrete acties om het nationaalsocialisme te bestrijden. Wanneer het onvermijdelijke einde begint te naderen, gaat Komarnicki op de gewichtige toer om maar te benadrukken hoe heldhaftig, vroom en opofferingsgezind Bonhoeffer was. En dat terwijl de nog altijd actuele boodschap belangrijker is dan de man.

De protestante voorganger Bonhoeffer was in 1933 een van de eersten die waarschuwde voor Hitler, en dat dit systeem zelf een stok tussen de spaken moest worden gestoken. Eerst was dat alleen passief, later actief met een aanslag op Hitler. Aan het einde van de jaren zestig begon Bonhoeffer en zijn theologie onder gelovige aan populariteit te winnen. Echter wordt hij notabene nu meer en meer, ingezet voor de agenda van radicaal-rechts en Trump-gezinde.

In het kader dat in het jaar 2024, zijn tachtigste sterfdag was werd deze Europees-Amerikaanse bioscoopfilm over zijn leven uitgebracht! Die uiteraard dus ook de goedkeuring kreeg van het Angel Guild, een organisatie (van Angel studios) die toeziet op de inhoud van christelijke producties en waarvan je dan ook aan het begin de mededeling ziet. Van een duidelijke rechts-radicale boodschap is weinig sprake.

Van zijn jeugd naar de inspiratie voor zijn geloof tijdens zijn verblijf in een zwarte geloofsgemeenschap in New York naar zijn verzet tegen het nazi-regime en zijn deelname aan ‘de belijdende kerk’ tot de aanslag en onvermijdelijke executie. Met historische gebeurtenissen wordt wel wat geschoven of bij gefantaseerd. Maar ach...dit is niet storend. Er is wel subtiel de waarschuwing voor het volgen van leiders en dat je daartegen geweld mag gebruiken. (geweld tegen degene die goddeloos zijn, of voor abortus en euthanasie, die etnische, seksuele en genderidentiteit promote, enz)

Geef deze maker Todd Komarnicki wel de voordeel van de twijfel. Want ik denk niet dat hij als spreekbuis voor Trump, radicaal-rechtse kringen of het Duitse AfD heeft wilde dienen. Maar getuige de melding aan het begin maakt de film die misbruik wel mogelijk. Daarnaast ziet de film er voor mij te braaf, te behoudend, oerdegelijk en veilig uit. Nee deze biopic is echt niet aan mij besteedt!

Niet mijn film deze, het moet me bij de keel grijpen en meeslepen. Njah.

Een door Hollywood opgepolijste biografie die in handen van regisseur Todd Komarnicki meer weg heeft van een rooms-katholieke hagiografie. De lutherse predikant en verzetsstrijder Dietrich Bonhoeffer wordt nog net niet heilig verkaard in zijn navolging van Christus.

De Engelse taal is op zich niet storend omdat Bonhoeffer veelal in Amerika was en de film zich daar deels afspeelt. Het continu veranderen van tijdsperspectief wordt op een gegeven moment wel irritant. Om de zoveel minuten schakelen we naar een van de staties van de kruisweg waarin Bonhoeffer in zijn lijdensweg gevolgd wordt door zijn medegevangen (tel ik er nu 12?) annex discipelen.

Martin Niemöller krijgt in de film de bijrol van Johannes de Doper die de weg voorbereid. Zijn beroemde naoorlogse confessie over het zwijgen toen ze de communisten, sociaaldemocraten en Joden kwamen halen verliest in de film zijn essentie en kracht door er een vooroorlogse donderpreek van te maken waarin Niemöller de nazi's de kerk uitjaagt onder luid applaus van de kerkgangers.

U ziet echt overal spoken he?

Zie nergens spoken hoor...dit is alom bekend...dacht ik...maar ach zoals er ook wel eens wordt gezegd; 'onwetendheid is soms een zegen' Hier een linkje naar een artikel; Opinie: Hoe Trumpaanhangers verzetstheoloog Bonhoeffer misbruiken | Trouw

How the Christian right is twisting the legacy of an anti-Nazi hero | US elections 2024 | The Guardian - theguardian.com

Ik heb over de controverse gelezen ja. Zoals bij Hadik vertrouw ik op de uitleg van de regisseur. Het statement van de acteurs hierover is ook duidelijk.