Last Straw (2023)

Hier had ik toch wel wat meer van gehoopt.

Het verhaal sprak me wel aan maar de uitwerking is wat minder

2,5*

Beetje een vreemde structuur, deze film. Wilt net iets te graag apart zijn maar gooit er ook zijn eigen ruiten mee in.

De filmt opent namelijk met een belletje naar hulpdiensten, om vervolgens terug te springen naar wat eraan vooraf ging:

Wanneer hoofdpersoon Nancy ‘s avonds als enige werkzaam is in een diner ergens in ruraal Amerika, wordt ze belaagd door enkele gemaskerde jongeren. Wanneer ze in paniek de politie belt, vervalt de situatie al snel van kwaad tot erger.

Het “home”-invasion stukje wat volgt is het sterkst. Maar wanneer het eerste masker afgaat, draait de vertelling om en krijgen we dezelfde gebeurtenissen nogmaals te zien maar vanuit een ander perspectief. Iets vergelijkbaars gebeurde onlangs in I See You en net als daar het geval was, staat ook deze film vanaf dat punt eigenlijk in zijn hemd: met de clou onthuld is het wachten tot de film (beroofd van spanning) zichzelf ingehaald heeft en het verhaal weer verder kan (vanaf de gespoilde scene uit de opening welteverstaan).

De film krijgt dan weliswaar nog een staartje, maar echte verrassingen heeft het niet in petto.

Probeer je tussendoor ook niet te ergeren aan het wisselvallige acteerwerk of de dialogen die wel érg geschreven aandoen; er zitten namelijk best wat aardige shots tussen en ook qua belichting en geluid weet het soms verrassend sfeervol uit de hoek te komen. Bescheiden synthy soundtrack doet het het ook niet verkeerd.

Krappe, krappe voldoende 2,5*

Typische net-niet film waarin regisseur Alan Scott Neal experimenteert met de vertelstructuur, maar er niet heel bijzonder veel mee weet aan te vangen. De afwisseling tussen perspectieven wordt namelijk nogal kortzichtig uitgewerkt en kent weinig meerwaarde, enkel dat het een aardige vaart nogal ongelukkig opbreekt. Het acteerwerk is gelukkig aardig en de film ziet er als productie verzorgd uit, waarin al snel genoeg aan de hand is om verveling effectief weg te jagen. Helaas schiet Last Straw tekort op vrijwel elk element, vooral de moorden zijn niet brutaal genoeg om enige indruk achter te laten. In principe weet medegebruiker remorz mijn gevoel doeltreffend te omschrijven, want de tweede helft werkt zich tot op zekere hoogte naar iets toe, maar echt verrassen doet het nergens. Dat blijft binnen kleinere projecten die duidelijk wel hun best doen altijd een beetje jammer.

Je heb van die dagen, dat alles tegen zit en er niets gaat goed. In de film is het zo'n dag voor de jonge serveerster Nancy Osborn (een lekkere pittige prestatie van Jessica Belkin) Ze ontdekt dat ze zwanger is, krijgt onderweg naar werk autopech dus te laat voor haar dienst, en als gevolg daarvan de late avonddienst. Tot overmaat van ramp zijn er vervelende tienerklanten en reageert ze dit af op haar collega's, ontslaat zelfs een van hen en dat blijkt zelf nog maar het begin...Hoewel de locatie van een wegrestaurant een leuk fris idee was, valt het speelfilmdebuut van Alan Scott Neal meer op doordat alle personages zowel niet als wel sympathiek zijn. Een bekend home invasion-verhaal als deze moet het natuurlijk ook hebben van spanning en bloedspattend kat-en-muisspel en doet het wat dat betreft het verrassend en behoorlijk goed. Heerlijke, solide film dus met een aardige toegevoegde kijk op het home-invasion-genre!

Last Straw

Last Straw is een horror-thriller over een jonge serveerster die tijdens een nachtdienst in een afgelegen wegrestaurant te maken krijgt met een dreigende situatie. Terwijl de nacht vordert, escaleert de spanning en wordt ze gedwongen om tot het uiterste te gaan om zichzelf staande te houden.

De film kent twee gezichten. Het eerste deel, waarin de hoofdrolspeelster te maken krijgt met gemaskerde overvallers, is spannend en onderhoudend. De introductie is niet te lang en de spanning wordt goed opgebouwd.

Na de twist verliest de film echter aan geloofwaardigheid. Hoewel het begrijpelijk is dat Jake gefrustreerd is over zijn ontslag, had een simpel telefoontje naar haar vader alles kunnen oplossen. Dat zijn ‘last straw’ zo extreem uitpakt, voelt overdreven. Dat de rest van de crew deels meewerkt aan zijn plan, maakt het nog onrealistischer, net als sommige andere keuzes van de personages.

Aan de acteerprestaties ligt het niet; die zijn prima. Nancy werd als een onsympathiek personage neergezet, maar aan het einde, wanneer ze met haar vriendin spreekt, worden de redenen voor haar gedrag duidelijk. Jessica Belkin wist dit overtuigend over te brengen. Visueel valt er ook weinig op aan te merken. De keuze voor een afgelegen wegrestaurant als locatie zorgde voor een geslaagde, claustrofobische sfeer die de spanning goed ondersteunt.

Kortom, een redelijke thriller met voldoende spanning, maar met een verhaal dat soms te vergezocht aanvoelt.

2,5 sterren