Fedrelandet (2023)

Vanaf 22 februari 2024 in de bioscoop (Bantam Film)

Ontzettend mooi. Prachtige beelden van de Noorse natuur worden afgewisseld met bespiegelingen op familie, op basis, waar je opgroeit, de verbindingen daartussen. En toch gaf het ook net niet een extra wow-gevoel, ondanks het spectaculaire visuele aspect. Misschien toch een beetje te beschouwend, niet creatief genoeg? Alsnog op groot scherm een hele ervaring.

De ouders van Margreth Olin wonen al hun hele leven in Oldedalen, een dorpje in het noordoosten van Noorwegen gelegen in een dal. Gedurende een jaar filmde ze haar 84-jarige vader Jørgen tijdens diens wandeling door de omgeving. Dat wisselt ze af met gesprekken over de familiegeschiedenis en het leven in het algemeen met beide ouders. Het schitterende camerawerk is van Lars Erland Tubaas Øymo, veelal gefilmd met een drone. De structuur van berg, dal, gletsjer, waterval begint wel wat te vervelen, ook al zijn er ook wat mooie close-ups. De titel verwijst naar de liedjes die Margreths ouders zingen, stuk voor stuk lofliederen over de omgeving.

Geweldig! Veel dank voor de tip! Ik ken Noorwegen vrij goed en het Noordoosten is gruwelijk koud maandenlang in de winter!. Daarom heb ik al tientallen jaren een voorkeur voor het westen, de fjorden van Noorwegen of het zuiden. Maar deze mensen in de docu zijn helemaal vergroeid met hun streek en daarom wil ik het zien! Veel dank! Fedrelandet: het vaderland! Dubbele betekenis hier, merk ik op!

Mooie beelden, maar wel eentonig op den duur. Had niet meer dan een uur moeten duren eigenlijk.

Prachtige beelden, maar op een gegeven moment zoek je toch naar meer dan wat droneshots van fjorden. De verhaallijn (voor zover er überhaupt een verhaal is) kon mij weinig bekoren. Misschien leuk voor de familie of voor mensen daar uit de buurt, maar mij bij resoneerde het niet.

Fraaie beelden maar na een half uur heb je het wel gezien.

Ja, ja prachtige beelden hoor, zeker op het grote scherm van de bioscoop. Noorwegen is een paradijs op aarde, maar na een tijdje heb ik het wel gezien, en het filosofische geneuzel van Jørgen die al deccenia door de natuur wandelt vind ik nogal oninteressant. "Generaties volgen elkaar op", ja vertel me iets wat ik nog niet wist. Vervolgens wordt God er ook nog bijgehaald... maar jezusmina wat is die natuur daar belachelijk mooi.

SONGS OF EARTH - Fast Forward review

Teveel documentaires verliezen zich in een eindeloze brij van uitleggerige voice-over die over elk beeld duiding en mening willen toevoegen om toch maar vooral zeker te stellen dat elke kijker daar braaf de gewenste emotie bij voelt. De filmvariant van zo'n toeristenbus waarbij de animateur.trice bij elk gebouw haar commando's afdraait als ware het een drill sergeant. Die augen.... Links, zoiets.

Maar het kan ook anders, en deze film laat zien hoeveel beter en mooier het daardoor al gauw wordt. Gewoon minutenlang kijken naar een hommel op een bloem, met als enige geluid het gezoem. En zo hoort het ook gewoon, want bij dit soort beelden past een verstilling, met op zijn hoogst een gedicht, een sentimenteel liedje gezongen door je moeder, een anker als je persoonlijke binding met een boom of een stuk steen.

Zo'n film als deze zou ik zelf wel willen maken.