Forever-Forever (2023)

Vanaf 3 oktober 2024 in de bioscoop (Periscoop Film)

Ik vond het moeilijk om hier doorheen te komen. Een vreselijk frustrerende film met alleen maar mensen varierend van zeer onsympathiek tot regelrechte klootzakken. Ik kan er met mijn verstand niet bij dat een hele groep lachend staat toe te kijken hoe iemand verkracht gaat worden, en dat je als slachtoffer van verkrachting ook nog verliefd wordt op deze smeerlap. Ik wilde hier op veel momenten gewoon niet meer naar kijken.

Ik heb bij deze film een jasje uit gedaan. Keihard portret van jongeren in post-USSR. Overleven en ook mens blijven. Heel hard.

Ik denk inderdaad dat je dat niet met je verstand moet benaderen, maar met je gevoel. En dan bedoel ik niet dat je het moet voelen als 'goed', maar als 'je kunt je gevoel niet met je verstand beteugelen'.

Tonia is onzeker en bang. Zhurik is een op zich o.k. gast, maar ook een beetje een romantische praatjesmaker. Sania is een stuk volwassener, en een uitgekookte klootzak. Tonia voelt zich op zich wel aangetrokken tot de volwassener Sania (wat veel meiden van die leeftijd toch ook wel hebben), en trapt in de val. Sania is enkel uit op macht over Tonia. Dat hij daarbij Zhurik moet belazeren interesseert hem niet, dat was toch al geen echte vriendschap van zijn kant.

Het blijft al met al een portret van een groep jonge schoolgaande mensen in een harde maatschappij die ook nog eens uitzichtloos lijkt. Met nadruk op "lijkt" want juist in die tijd, begin jaren '90, konden de jongeren in de voormalige Sovjet-staten eindelijk wel iets meer van hun leven maken dan dat de staat ze toeliet.

Graaf Machine Ik snap wat je bedoelt, en je hebt ook zeker wel gelijk. Ik kan er alleen moeilijk naar kijken. Hoewel ik weet dat er angst bij zit en groepsdruk etc., maar vind ik het wel wat ongeloofwaardig dat er een groep van 10-15 jongeren, zowel jongens als meisjes lachend toekijken hoe een doodsbang, volgens mij ook nog een minderjarig meisje in het nauw wordt gedreven en dreigt verkracht te worden, en er helemaal niemand zegt dat het wel genoeg is zo, dat ze haar lesje wel heeft geleerd oid. Als er geen bewaking aankwam was ze verkracht met een publiek erbij. Dat zij (Tonia) daar als slachtoffer van een gewelddadige relatie waarin de werd mishandeld en verkracht lachend bij staat te kijken gaat mij de pet te boven, hoe bang of verliefd ze ook is. Misselijkmakend vond ik het. Er was daarom ook geen enkele persoon in deze film waar ik een soort van sympathie voor op kon brengen.

Sympathie kon ik ook niet voor iemand opbrengen, maar ik kan alle karakters wel begrijpen. Waarmee ik dus niet bedoel dat ik het met hun handelen eens ben.
Overigens: die bewaking, kwam die nou echt, of was dat een roep van iemand die misschien vond dat het te ver ging en er zo een einde aan wou maken? Dat bleef voor mij wel een beetje de vraag.

Ik kan goed indenken dat mensen het naar vinden om hier naar te kijken, zelf heb ik het niet (ook niet dat ik er van geniet met popcorn ofzo), maar zo zijn films soms.
Gewoon niet nog een keer kijken! Dat is het enige dat je nog kunt doen.

Ik kan zelfs nog meer doen dan niet nog een keer kijken. Ik zag de film op een previewdag van distributeurs voor boekers van filmhuizen, in de hoop dat wij hun film gaan boeken. Hieruit blijkt het belang van zulke dagen, zo zie je dus ook wat je niet moet boeken. Deze film zal dus niet in ons filmhuis te zien zijn. Ik vind het heel jammer, had het graag een kans gegeven, coming-of-age, Oekraïens, vrouwelijke regisseur, debuutfilm, de film had alles mee, maar heb hem toch niet geboekt.

Overigens was dit niet het enige wat me stoorde hoor. Ik vond het acteren ook zeer matig.

Jammer dat de films in dat filmhuis geboekt worden op basis van één mening. Of waren er meerderen van dat filmhuis aanwezig die bepaalden welke films er geboekt werden?

Nou ja, ik ben blij dat Forum Groningen deze film wel op de rol had staan. Vier sterren betekent niet dat het een absolute topper is (naar mijn mening dus), maar geeft wel aan dat ik het een goede film vond.

Ik zal eens bijhouden of mijn nabije filmhuis, Concordia Enschede, deze film gaat draaien of niet. Ook zij zullen een boekingsagent naar die previewdag gezonden hebben.

Ik was de enige op de previewdag, maar uiteindelijk bepalen we met 7 mensen of we de film gaan boeken. Helaas hebben we maar een klein Filmhuis en vertonen twee films per week. Het liefst vertoon ik alles wat er uitkomt, maar we moeten soms moeilijke keuzes maken en dan valt er wel eens iets af wat zeker de moeite waard zou zijn. Gelukkig draaide de film wel in Forum. Met hun 7 zalen en elke dag vertoningen is voor hen de keuze een stuk makkelijker.

Met maar twee films in de week kan ik me goed voorstellen dat de keuze erg moeilijk is. Het is niet te vergelijken met filmhuizen met meerdere zalen die dagelijks drie of vier films vertonen. Zelf ga ik in het weekend graag naar bijvoorbeeld MIMIK Deventer, of Focus Apeldoorn. Door de week is dan Concordia Enschede de logische keuze.

Mooi (vrijwilligers?)werk wel, lijkt me, dat medeverantwoordelijk zijn voor de filmkeuze. Het is balanceren tussen eigen smaak en gevoel voor wat het publiek wil zien. Succes ermee.

Op een bepaalde manier prima. Ik vraag me wel af: is dit een goed beeld van de jeugd in Oekraïne toen of was dit voor slechts een klein deel van de bevolking. Het stukje misdaad dat erbij komt kijken voelt ook iets too much aan. Een en ander is enorm treurig en grauw terwijl die tijd er ook een was van nieuwe vrijheid. Hoewel het beeld geloofwaardig oogt twijfel ik of dit een goed tijdsbeeld is.

Niettemin, wat we wel krijgen is prima. Een behoorlijke schets van een groep mensen waar vaag nog wel iets van liefde zit maar afgestompt door de maatschappij kan men dat niet tonen. Hoogstens broers en zussen onderling, maar vriendschappen bestaan niet. Een pakketje schroot maar wel en heel dun laagje chroom dan.

Visueel wel fijn. Soms geweldige shots van die grijze flatgebouwen. Bijvoorbeeld als de camera uitzoomt en de hoofdpersoon helemaal verdwijnt in die immense omgeving. Maar ook bij het zwembad waar ze klein is t.o.v. een monsterlijk groot mozaïek. 3,5*.

De vage belevenissen van een groep tieners in Oekraïne aan het eind van de 20e eeuw. Tonia [Alina Cheban] is overgeplaatst naar een nieuwe school waar ze wordt binnengelaten door enger Dzhura [Zachary Shadrin]. Ze raakt bevriend met klasgenoot Lera [Yelyzaveta Tsilyk] en ontmoet Lera’s broer Sania [Arthur Aliiev]. Tonia heeft een oogje op Dzhura, Sania op Dzhura en Lera’s vriendin Ira [Dasha Zhykharska] heeft weer een oogje op Sania. Wat volgt is een buitengewoon rommelige mix van seks, vernederingen en vechtpartijen. Slecht geschreven, maar over het algemeen goed geacteerd door de jeugdige cast met Tsilyk als uitblinker.