Bâtiment 5 (2023)

Vanaf 28 maart 2024 in de bioscoop (Paradiso Entertainment)

Als je van subtiele films en karakteropbouw houdt kun je deze beter overslaan, zo zwart- wit wordt als neergezet.

Het voelt bijna als propaganda deze film, elke nuance is ver te zoeken.

Superieur sociaal drama legt de oorzaak van de spanningen in een verpauperde voorstad van Parijs op pijnlijke wijze bloot. Na de plotselinge dood van de burgemeester wordt de relatief onervaren Pierre Forges [Alexis Manenti] door de gemeenteraad aangewezen als waarnemend burgemeester. Zijn echtgenote [Aurélia Petit] waarschuwt hem voor de veranderingen die dit met zich zal meebrengen, maar dat weerhoudt Pierre er niet van om de kans te grijpen om de grote problemen in de wijk flink aan te pakken. Hij gaat de confrontatie aan de met de (overwegend zwarte) bevolking die wonen in erbarmelijk onderhouden appartementencomplexen die de gemeente. Zij erkennen de problemen in hun wijk, maar stellen dat de gemeente hun roep om financiële en materiële hulp door de jaren heen heeft genegeerd. Net als in Les Misérables houdt Ly zich afzijdig en voorkomt hij karikaturen. Forges heeft goede bedoelingen, maar door zijn gebrekkige ervaring overziet hij de gevolgen van zijn keuzes niet. Andere perspectieven zijn die van buurtwerker Haby [Anta Diaw], haar broer Blaz [Aristote Luyindula], die slechte ervaringen heeft met de politie, locoburgemeester Roger Roche [Steve Tientcheu], een man uit de wijk die in een spagaat zich van idealisme en pragmatisme en de Syrische vluchteling Tania [Judy Al Rashi], die nog hoopvol is. Het hoogtepunt is de evacuatie van een appartementencomplex, een tour de force die doet denken aan het zinken van de Titanic.

Het ligt er allemaal wat te dik bovenop om echt te overtuigen. Alexis Manenti heeft ook een vervelend hoofd en wekt 0 sympathie op. Een soort omgekeerde Adam Sandler die zelfs als boef nog sympathie weet op te wekken. Dat is deels zijn personage maar toch is het erger, ik stoor me echt aan Manenti's domme gedrag dat te gemaakt voelt. Prima dat hij domme beslissingen neemt maar als ik me stoor aan iemands hoofd dan gaat het al snel helemaal mis voor mij. Dan is de jonge Diaw een stuk overtuigender.

Qua sfeer wel oké verder en de thema's zijn prima. Maar de hele film voelt te gemaakt aan helaas. Daar had Les Misérables ook last van maar die bleef net aan de goede kant al met al, deze Bâtiment 5 (die in Nederland blijkbaar Les Indésirables wordt genoemd, lijkt me wat onnodig) niet. 2,5*