Le Ravissement (2023)

Vanaf 26 oktober 2023 in de bioscoop (Imagine Filmdistributie)

Een off screen-stem (niet die van het hoofdpersonage) die tijdens de film het verhaal achteraf vertelt, is natuurlijk dodelijk voor de kijker. Maar dat niet alleen. De consequentie van deze verteller is dat zijn verhaal alleen maar hypothetisch kan zijn, behalve de scènes waarin hijzelf voorkomt. Breng dat maar eens over in film. Kan niet, als je het verhaal realistisch in beeld brengt.

Doodzonde, want Iris Kaltenbäck kan subtiel een verhaal vertellen met gevoel voor detail, en wordt gesteund door voortreffelijke acteerprestaties.

Typisch, de film begint geweldig maar eens na pakweg 40 minuten als de plot op gang komt en de film eindelijk gaat over hetgeen men wil vertellen wordt de film voor mij veel minder genietbaar. Dat stuk gaf een bepaald ongemakkelik gevoel, op een verkeerde manier. Ik zat me eraan te storen en ik wilde vooral dat de film maar doorging naar een volgende scène. Niet eens zozeer om te weten hoe dit zou worden opgelost maar vooral dat we er maar van af waren. En wat mij betreft leidt die hele omgang met Milos ook een beetje af.

Maar goed, die eerste 40 minuten vond ik lichtjes geweldig. Veel meer een sfeerportret, van een jonge vrouw en van een grootstad. Mooie beelden, goed tempo, fijn innemend geacteerd. Die sfeer komt op momenten daarna wel terug maar de plot lijkt belangrijker. Ergens is dit ook een karakterstudie waar binnen de film dan te veel wordt bijgehaald (Milos vooral) waardoor de focus niet helemaal daarop zit. De regisseur wil heel veel vertellen maar slaagt er daardoor eigenlijk nergens echt in. De potentie is er, de uitwerking vaak niet. 3,0*.

Lydia [Hafsia Herzi] heeft het zwaar nu haar relatie op de klippen heeft gelopen. Als vroedvrouw komt ze dagelijks oog in oog te staan met een toekomst die er voor haar niet meer inzit. Nadat ze haar goede vriendin Salomé [Nina Meurissen] helpt bevallen, biedt ze zich aan als oppasser. Tijdens een uitje met de baby loopt ze Milos [Alexis Manenti] tegen het lijf, met wie ze een tijd geleden een affaire had. Om niet te verklaren redenen beweert dat het haar eigen kind is en dat Milos de vader is. Dat Milos het gelooft en dat Lydia blijft vasthouden aan deze doorzichtige leugen, is een geven dat moeilijk valt te slikken. Absurd romantisch drama met een onverschillig acterende Herzi, voor wie amper enige sympathie valt op te brengen.

Sterker dan verwacht, maar dat kwam wellicht doordat ik echt niks over het verhaal wist, maar gewoon nog even wat uren moest kapot slaan in Arnhem en daar dan van gebruik maakte om een filmpje te kijken.

Ben het eens met de kritiek op de voice over, daar ben ik zelf ook helemaal geen liefhebber van, maar buiten dat vond ik het toch wel een goed psychologisch drama. Nee, die Lydia is niet sympathiek te noemen, die vriendin van haar overigens ook niet echt. Milos is wat Naief, en verder komen er weinig mensen echt in voor. Maar het verhaal vond ik juist wel geloofwaardig, en het zou me niets verbazen als dit op een waar verhaal is gebaseerd.

Ik vond het een hele mooie en aangrijpende film met prima acteerprestaties. Wat wel blijft knagen is het feit dat Jonathan, de ex van Lydia, blijkbaar de vader van het kindje is. Dat houdt in dat hij met Salomé is vreemdgegaan. Helaas zier je daar in de film verdwer niets van terug.

Hafsia Herzi laat zich van haar beste zijde zien in dit psychodrama over een verloskundige, die zich na een opzichtige leugen tegen een one-night-stand de pasgeboren baby van haar beste vriendin toe-eigent. Een indrukmakende film met een ongemakkelijk verhaal.

Sterke film over een eenzame vrouw die haar houvast en levenscyclus in duigen ziet vallen wanneer haar relatie spaak loopt. Ik heb me dat al dikwijls afgevraagd: het moet voor vrouwen van in de dertig niet evident zijn om een lange relatie te stoppen wanneer je nog een kinderwens hebt. Evident is het dan niet meer om gezin te stichten met een man waarmee je je goed voelt. Of je moet een bom worden natuurlijk.

Aan liefde van haar kant alvast geen gebrek, al kan je het nauwelijks goedkeuren wat ze dees natuurlijk. Ik zag voor een gebroken vrouw met psychische problemen die wel degelijk wist dat wat ze deed fout was.

Mooie opbouw van de film met het rag aan leugens en de hunkering naar het kind. Vroeg of laat ging de bubbel ontploffe . Sterk acteerwerk en een meer dan gedegen drama.

Le Ravissement is echt een super goede film waarvan ik erg heb genoten. Ik lees hier verschillende verhalen over het plot waarvan ik denk dat niet echt iedereen de film heeft begrepen. Het zou ook kunnen dat de regisseur bewust weet te manipuleren. Niettemin echt een prachtig verhaal en zeer goed uitgevoerd. Vooral het acteerwerk is echt van zeer hoge kwaliteit. Erg puike film.