Hermana Muerte (2023)

Matig en spanningsloos dramafilmpje in een klooster, dus de horror is ver zoek. 4/10

Old style horror movie, psychologische sfeerschepping in een oud klooster. Verwacht hier geen schrikmomenten of walging.

Nog maar eens een zeer povere Spaanse horror, als je dit horror kan noemen natuurlijk. Het positieve was dat het snel voorbij was. Ben er al aan begonnen met niet al te hoge verwachtingen, Spaans en horror, dan weet ik al genoeg....

Klamme handen...want wat had deze film een creepy donkerdere sfeer! Herinner je nog de ketting-rokende blinde non uit de film Verónica (2017) ? Deze non Narcisa werd ook gekscherend zuster Dood (Hermana Muerte) genoemd en dit is dan ook een soort prequel van die film! Beide Spaanse horrorfilms zijn gemaakt door Paco Plaza ([Rec], Romasanta) voor Netflix.

Wie op basis van de titel verwacht dat dit de zoveelste horrorfilm is zoals The Nun komt bedrogen uit. Nee hier is zo goed als géén geluid-op-standje-tien schrikmoment te bekennen! Maar gruwelijke momenten, zijn er wel zeker en die worden op een creatieve manier in beeld gebracht. De kijker maakt kennis met de wereld van de film door fictieve zwart-witbeelden uit Spanje eind jaren dertig, er heerst een wrede burgeroorlog waar mensen hoop zien in een ​​klein meisje als de goddelijke redder.

Hierna verhuis je tien jaar verder in de tijd na de jaren '40 en arriveert zuster Narcisa op de meisjesschool. Natuurlijk zijn er de oude serie gebeurtenissen te zien je-weet-wel de hoofdpersoon die langzaam beseft dat het in het klooster spookt, de twijfel aan haar het geloof, steeds onverklaarbare en verontrustende situaties die ertoe brengen een begraven geheimen te ontrafelen en nonnen die tegenwerken.

De film is opgedeeld in drie hoofdstukken, in het eerste uur richt zich op het opbouwen van gebeurtenissen. Het laatste derde deel verhoogt de horror echter aanzienlijk, vond deze film naar het einde toe zelfs eng... Er zijn momenten van bloedvergieten en een paar stevige schrikmomenten maar de film kiest niet voor de makkelijke hap-slik-weg Het gaat voor voor die-hard horrorfans en volgt een langzame, sfeervolle route met gespreide angsten. Het resultaat is meer dan interessant en plezierig.

Uiteraard is het ook een ideale locatie; een klooster in natuurlijk licht en kaarslicht zeker als men uitpakt met prachtige en zorgvuldige fotografie! Bovendien draagt het geluidsontwerp van een vallende stoel, het water dat uit de kraan stroomt of de wind ook een steentje bij! Tja, het is misschien niet de meest originele horrorfilm of meest diepzinnige verhaal maar het is ongetwijfeld een zeer goed voorbeeld van genrecinema met een prima cast en een zeer krachtige visuele stijl. Fijne ouderwetse, sfeervolle horrorfilm!

heel wat beter dan de conjuring-metaverse films over wederom een non op het meisjesinternaat waarin de bruid van Jezus paranormale activiteiten onderzoekt... het plot is allemaal handboek natuurlijk, echter iets minder letterlijk (dus meer mysterie itt bv NUNII) en sommige scenes zijn best creepy.

Ben zo klaar met die jankerige horrors. Ik kan na deze film gewoon met het licht uit slapen, wat een deceptie.

Veronica van dezelfde regisseur vond ik overigens briljant.

Haha bij beide dito mening, deze was geeuw en Veronica vond ik ook top (8/10)

De regisseur Paco Plaza heeft een soort prequel op de film Verónica (2017) gemaakt want in de laatste scène is het hoofdpersonage Verónica ( Sandra Escacena ) even te zien in de klas waar de non komt. De binding met de twee verhalen is even ver weg uit het geheugen, maar de film Verónica lijkt toch wel beter. Deze film heeft wel een degelijke opbouw met een paar aanwezige schrikmomenten en een paar toffe bloederige shots. Ook de locatie van het klooster met de mooie witte waden van de nonnen zorgen voor een paar leuke shots. Degelijk zonder meer. 6/10

Sterke sfeervolle film. Denk dat de recensie van Joolstein eerder op deze pagina het goed omschrijft.

Eigenlijk liet de non des doods (Consuelo Trujilo) in 'Verónica' (2017) meer indruk achter dan de daadwerkelijke paranormale dreiging. Haar doorgroefde gezicht en gehavende ogen. Haar raspende kettingrokersstem. Haar weinig christelijke uitspraken vol cryptische profetieën. Het is dus ook niet verwonderlijk dat Paco Plaza teruggaat naar dit wonderlijke cultpersonage. Het levert met 'Sister Death' (2023) een aardig kostuumdrama op waarin het trauma van de Spaanse burgeroorlog doorwerkt in persoonlijke trauma's en geloofsovertuigingen. Plaza werkt toe naar een heerlijk gecompliceerde climax waarin verschillende tijdlijnen bij elkaar komen. Het is soms even doorbijten om bij de uiteindelijke koortsdroom te komen, want 'Sister Death' (2023) blijft net iets te lang hangen bij voorspelbare schrikeffecten. Al oogt het fraai door de surrealistische shots van witte en veelkleurige nonnenhabijten in een kloosteromgeving.

De sfeer, de setting het verhaal en ook het acteren waren ok maar de uitwerking helaas veel te saai en niet spannend.

Een kaal en donker klooster is een mooie lokatie voor een enge sfeer maar het eerste uur gebeurt er amper wat en is het vooral veel bidden. Laatste stukje wordt het een beetje spannend en luguber waardoor de film een magere voldoende scoort.

Regisseur Paco Plaza dirigeert een voorganger op Verónica, die evenzeer op Netflix werd uitgebracht. Al snel stond die film bekend als een uiterst spannend gebeuren, maar rond Hermana Muerte bleef het beduidend stiller. Niet geheel zonder reden, want Plaza besloot het roer enigszins om te gooien. Nog altijd blijft het gebeuren binnen de horrorgrenzen vallen, maar met een behoorlijke stoot aan dramatiek en een trager tempo. Het duurt dan ook erg lang voordat de boel enigszins loskomt en dat gaat spijtig genoeg ten koste van het aardige acteerwerk van Aria Bedmar. De opbouw is verder eerder kunstzinnig dan effectief en dat levert weinig noemenswaardige momenten op gedurende de eerste helft, maar uiteindelijk introduceert Plaza langzamerhand de hoogtepunten naarmate de tweede helft vordert. De afhandeling van de expliciete horror is kundig, de finale alleraardigst en het acteerwerk niet verkeerd, maar toch levert de film al bij al te weinig om doorlopend boeiend te blijven. Je zult waarschijnlijk echt moeten worden gegrepen door de sfeerzetting om hier een effectieve griezelfilm in te zien, anders stuit je al snel op een overdaad aan dramatiek.

In deze film is er meer non te zien dan in de films van de non zelf! De sfeer en locatie vond ik echt super. Waar ik me vooral aan ergerde was dat deze 4K is maar wel in 16:9 beeld word weergegeven daar ergerde ik me vooral aan. In zo een beeldformaat wil je toch geen films niet meer zien, vraag me vooral af waarom ze dit deden.

Van dezelfde regisseur is er ook Veronica die ik zeker erg binnenkort nog wil meepikken. Hoorde ik al veel goed over. Deze Hermana muerte viel me wel een beetje tegen. Wat wel opvalt is de uitstekende sfeerschepping. Een oud grimmig klooster is daar uiteraard de perfecte locatie voor. Mooi in beeld gebracht, dat zeker.

Minder eng dat ik vooraf had ingeschat, ingetogen vrijwel met de focus ook op drama en dus vooral sfeer. Het komt de spanning niet ten goede. Je merkt wel dat er met Plaza iemand met know how achter de schermen staat. Op het einde gaat het dan plots toch een versnelling hoger, maar toen had ik er geen zin meer in. In zijn geheel beschouwd niet superslecht en bij sommigen zal deze misschien wel in de smaak vallen.

De jonge novice Narcisa (goed vertolkt door Aria Bedmar) arriveert op een voormalig klooster - nu een school voor meisjes - om er les te geven. Haar komst wordt al snel gevolgd door vreemde gebeurtenissen, dromen en bovennatuurlijke verschijnselen die haar geloof en geest testen. Het klooster blijkt duistere geheimen te verbergen.

“Hermana Muerte” is een conventionele horrorfilm die draait om spanning en sfeer. De film heeft een benauwende en mysterieuze sfeer, versterkt door het claustrofobische klooster en de religieuze symboliek die door Plaza wordt ingezet. De sets en cinematografie zijn zorgvuldig: het klooster wordt overtuigend weergegeven, en de cameravoering is doordacht en effectief.

De film bevat verschillende symbolische elementen zoals een bloedende rozenkrans, dromen over ogen, en een gemummificeerde hand, die niet altijd logisch in het verhaal zijn ingebed. Het script kan verwarrend overkomen, hoewel de angstsfeer aanwezig is. Geen topper, maar wel onderhoudend voor fans van religieus getinte horror.