There's Something in the Barn (2023)

"It's an elf.”
"Maybe it's a child who ran away from home, headed to a Nordic death metal festival.”

Mijn eerste “kerst” film van het kalenderjaar 2023 is ook een feit, en ik heb het rustig afgetrapt met deze toch best vermakelijke kersthorrorfilm ‘There's Something in the Barn’. Een film die volgens mij vrij onder de radar leeft, en dat gaat de tweede film op de tweede jaar op rij zijn waarbij ik een toch vermakelijke maar vrij onbekende kersthorrorfilm heb gekeken, and I love it. Dit was overigens wel typisch zo'n film waarvan ik nou niet precies verwachtte waar de film exact naar toe kon gaan. Toch wist de film mij merendeels te vermaken.

Ik moet eerlijk bekennen dat het Amerikaanse laagje er misschien iets té goed op lag. Zo werden er verschillende onderwerpen aangehaald waar de Amerikanen veel mee bezig zijn, er werden grappen gemaakt over verschillende Amerikaanse aspecten die we bijvoorbeeld in Europa niet kennen en vooral de irritante Amerikaanse familie met elk familielid zijn/haar eigen personaliteit die allemaal ver er boven uit schieten zijn ook aanwezig. Duidelijk dus wel dat Martens daar erg veel nadruk oplegt. Gepaard met verschillende Noorse aspecten was het best vermakelijk overigens.

Toch had ik overigens wel op iets meer horror verwacht. Al kon de film er soms nog best aardig wat van, zoals het moment dat de agente onder gereden werd door zo'n elf met haar sneeuwscooter, en die vervolgens haar lichaam verpulverd met die rupsband was best lekker om te zien qua gore, al steeg de film niet echt hoger dan dat niveau. Qua actie is het overigens best vermakelijk, en weet de film ook een goed gevulde film te leveren.

Qua humor vond ik het toch wel een tikkeltje minder, al heb ik om sommige momenten echt wel hardop kunnen lachen, o.a. met de quote die ik als eerste aangaf maar, ook met de het volgende stukje;

“Calm down, you crazy Americans. It's Christmas Eve.”
“I have a pork belly in the oven, and I'm watching Love Actually.”
“I'm at the point where the guy is outside with the signs, you know?”

Maar, je moet dan vooral bij de hele setting zijn om de grap ook wel een beetje te kennen. Dus ja qua komedie is het wel redelijk, niet héél bijzonder maar, er waren echt wel momenten dat het leuk kon zijn. Zo vond ik het ook wel geinig met die elfen waar de film uiteraard om draait, zeker toen ik dat hele elfenleger zag…

De film duurt echter wel iets té lang, er had makkelijk tien minuten korter gemogen, en die minuten hadden van het kat en- muisspel af mogen gaan want na een tijdje was je wel klaar met wat je zag. Toch is het een vermakelijke en zelfs sfeervolle film waarbij een Amerikaanse familie een woning erft met een schuur waar elfen in zouden zitten. Tijdens hun migratie richting Noorwegen om in de woning te gaan wonen komen ze erachter dat er dus iets mis is met het huis, en wanneer ze de elf boos maken komt er dus een heel kat en- muisspel tussen de familie en het legertje elfen. De film is sfeervol door de leuke kert sfeer, en de Noorse kou. Al denk ik wel dat de Noren zelf meer met de film kunnen (omdat er veel dingen voorbijkomen wat denk ik typisch Noors is), al heb ik me ook wel vermaakt.

Een geinige en amusante komische griezel film.

Die zich afspeelt in de kerst.

Het eerste gedeelte begint heel leuk, maar naarmate de film volgt, wordt hij iets minder.

Wanneer de hoofd kabouter elf zijn vrienden optrommelt met een klein leger van elven.

Dan wordt hij te overdreven.

Ze hadden het bij die ene kabouter elf moeten houden waar de film mee begon.

Maar de film is zeker entertained.

Stick to the Rules; "No Bright Lights; No Changes; No Noise."

De film is een licht amusante rit, zij het ook een beetje vergeetbaar. Yup...zoals zo vaak in horror, verhuisd een Amerikaans gezin naar een ander huis...alleen ditmaal is het een boerderij op het platteland van Noorwegen. Het is dan ook grotendeels lachen om de culturele verschillen. Het is ook niet heel toevallig dat het zich afspeelt rond de kerstperiode. Het grootste deel van de film werd doordrenkt met de traditionele waarden rond het vieren van de feestdagen en familiewaarden.

Tja, de titel geef het ook al een beetje weg; er zit een Nisse of tomte in de schuur Volgens de overlevering wonen ze heimelijk in huizen en schuren van een boerderij en fungeren als hun bewaker. Deze wezentjes staan erom bekend dat ze opvliegend en snel beledigd zijn. Een film die zodoende een beetje op zich laat wachten want in het eerste deel zijn het meer vrolijke opgewektheid en familie-perikelen.

Als horrorfan zit je natuurlijk te wachten tot dat wezen uit de Scandinavische folklore uit zijn slof gaat schieten. Dit gebeurd maar de horroraspecten zijn vrij klein (tenzij je toevallig een gnomofoob bent!) Het bloed werd helaas ook gezinsvriendelijk gehouden. De film is ook niet echt grappig genoeg om er meer komedie dan horror van te maken. Ja, er zijn de cultuur-botsende aspecten die soms best aardig waren, maar een hele film...? Het dieptepunt voor mij was toch wel Henriette Steenstrup als lokale politieagent. Oef...

Enfin een milde komedie/horror-light dus met om eerlijk te zijn, te weinig horror maar echter wel met dat onvervalste Kerst-gevoel. Een leuke tijd maar het zette de schuur gewoon niet voldoende in brand!

De Noorse regisseur Magnus Martens doet zichzelf te kort door binnen zo'n authentieke setting met dit soort onzinnige concepten aan de haal te gaan. Niet alleen vormt de film een haast letterlijke kopie van Gremlins, maar is het ook duidelijk dat de invulling van Martens op regievlak niet veel te melden heeft. De opbouw is bijzonder lang voor de redelijk nietszeggende inhoud en het acteerwerk van het gezin is ondermaats. Met name Martin Starr loopt verloren rond in het horrorschouwspel en vormt Kiran Shah het enige personage (zonder een enkele dialoog nog wel) met een zekere flair. There's Something in the Barn profiteert van een sfeervolle omgeving en licht komische tweede helft, maar uiteindelijk is het niet veel meer dan een iets grafischere kerstvariant op de middelmatige tienerhorrorfilm. Het gebrek aan echt noemenswaardige kills evenals spanningsopbouw laat een film als deze niet erg lang op het netvlies gebrand staan.

There's Something in the Barn

Aardig gewelddadige kerstfilm. Horror/komedie had ook niet misstaan als genres.

Het duurt even totdat de film echt begint, althans dat de Elfen wraak gaan nemen op de familie. Vanaf dan wordt het wat leuker, maar ik had het idee dat de film zich nog te veel inhield en dat er dus meer uit te halen viel.

De film deed me verder denken aan Gremlins, maar dat met moordlustige Elfen, alleen vond ik deze toch wel een stukje minder. De sfeer was wel goed en het is gefilmd in Noorwegen, dus dat leverde mooie beelden op van het landschap. Ook zagen de Elfen er goed uit.

Leuk om een keer gezien te hebben.

3 sterren.

ja leuke film. Nadat Rare exports al van de kerstman een wild beest maakte, zijn nu de elfjes aan de beurt. Natuurlijk is het gegeven niet nieuw maar het wordt leuk uitgewerkt. De vondst dat het een stel onnozele Amerikanen zijn die een cultuur schok ondergaan in het kille Noorwegen is erg leuk want het verhaaltje an sich heeft weinig om het lijf maar krijgt wel iets meer lichaam op deze manier. Het is zo naast een geinige horror komedie ook nog een potje cultuur kritiek, waarbij ook de Scandinavische cultuur op de hak gezet wordt.

Wat ik vooral knap vind is dat het kiest voor en komedie en horror en een familiefilm en deze film levert voldoende in alledrie de genres. Dit was een Amerikaanse productie niet gelukt maar deze Fins/Noorse rolprent doet het. Dat is wat mij betreft 3,5 ster waard.

Half/half.

De paar grappen die er zijn werken wel goed, dat heeft regisseur Martens echt wel voor elkaar. Maar de balans tussen serieus en komedie en de pacing van de grappen zijn allebei echt ver mis. In de voor de hand liggende vergelijking, dat doet een Tommy Wirkola toch echt een heel pak beter, en zijn film van vorig jaar Violent Night (2022) vond ik ook veel leuker.

Toch kon ik er af en toe best wel om lachen. De achtervolging op de slee bijvoorbeeld. Het verschil is dat ik deze film volgende week alweer volledig vergeten zal zijn.