He Bian De Cuo Wu (2023)

In een Chinese plattelandsstad onderzoekt politieagent Ma Zhe [Yilong Zhu] een moordzaak. De machtige baas van de politie [Hou Tianlai] dringt erop aan de geruchtmakende zaak snel op te lossen, dus wanneer een logische dader zich aandient kan Ma Zhe een welverdiende onderscheiding zo in zijn zak steken. Maar de zaak intrigeert hem, onder anderen vanwege een mysterieuze audio-opname. Na een traag eerste uur komt dit misdaaddrama op gang met onder anderen een surrealistische, Buñuellaanse droomsequentie onder de tonen van Beethovens ‘ Mondscheinsonate’.

Ik vind de film erg tegenvallen. Voor het grootste deel is de film een weinig bijzondere en daarmee weinig boeiende detective of moordmysterie in neo noir-stijl waarbij een paar mensen worden vermoord en tijdens het onderzoek een paar personen als verdachte in beeld komen. Het slot is origineel want in plaats van dat de puzzel wordt gelegd wordt de film juist een puzzel want incoherent dus onbegrijpelijk hetgeen bewust lijkt te zijn gedaan omdat de film opent met een motto, ontleend aan Camus, dat zoiets luidt als dat het lot onbegrijpelijk is zodat hij daarom maar zelf het lot is geworden, maar voor mij werd de film door dit opzettelijk scheppen van verwarring er niet beter door.

Aanvankelijk een vrij klassieke politiedrama, maar inspecteur Ma Zhe redt de film door door te draaien en de kijker in verwarring achter te laten: heb ik nu naar het oplossen van moorden zitten kijken of heb ik rondgedoold in het hoofd van Ma Zhe?

Mowh. De film begint nog wel oké als een soort noir, hoewel de sfeer nooit helemaal top gebracht wordt. Veel regen ja, maar de schoonheid van Se7en (ook constant met regen) wordt nergens gehaald. De film lijkt ook niet zozeer om het politieonderzoek te gaan maar veel meer naar de politieman die op zoek is naar zichzelf. Dat kan interessant zijn maar richting het einde wordt het mij allemaal wat te vaag om daar echt in mee te kunnen gaan. 2,5*.

Vrij bevreemdende deprimerende film. De film doet noir aan, veel regen, donker mistroostig decor, veel gerook ... maar ik miste iets om het echt sfeervol te houden.

Een moordzaak dient zich aan, maar de focus gaat al snel naar de besoinges van de inspecteur zelf. Worstelend met zichzelf en met de zwangerschap van zijn vriendin.

Naar het einde toe wordt het nogal verwarrend, met droomsequenties en vaagheid. Al bij al redelijk onderhoudend mede door de relatief beperkte speelduur. Degelijk, maar ook niet meer dan dat. Er zijn er betere gemaakt uit China, om Yimou Zhang maar te noemen.

Druilerige, weinig bijzondere chinese 'thriller' die nergens echt weet te overtuigen. En spannend wordt het al helemaal niet. Personages en plot blijven aan de abstracte kant en met het onbestendige einde kan ik weinig. Visueel toepasselijk sober en vooral somber in beeld gebracht. Nee, dit is duidelijk geen chinese tegenhanger van het meesterlijke koreaanse Memories Of Murder, ook al hebben de twee films qua plot wel wat overeenkomsten.