Wish (2023)

Vandaag geweest met onze dochter van 8. Eigenlijk bezoeken we vrijwel alle Disney (en Pixar) films wel in de bios. Maar ik vond ook deze toch wel weer tegenvallen eerlijk gezegd.. ik had het gevoel alsof ik naar een geupgrade film uit de jaren 80 aan het kijken was.. weinig spektakel in de kleuren of in de details zoal ik dat juist zo mooi vond bij Viana bijvoorbeeld. Al met al dus een doffe grauwe film met om de 5-10 minuten een liedje (sommige waren overigensbest wel leuk). Ook het verhaal was erg simpel en er zat weinig avontuur en spanning in. En dan mis ik ook de "volwassen" humor wat een animatie film juist ook leuk kan maken voor de ouders die toch vaak mee zijn de bios in.. Jammer, ik heb het gevoel dat ik na Rapunzel, Luca en Viana maar weinig betere animatie films heb gezien en ook Wish kan hier echt niet aan tippen helaas..

2 sterren voor het enige lichtpuntje in de film, de ster zelf

Na een aantal matige remakes viert Disney haar 100-jarige bestaan met een mislukte poging om een origineel verhaal te vertellen. Rosas is een eiland in de Middellandse Zee waar iedereen welkom is. Asha [Ariana DeBose] wordt binnenkort 18 en dat is het moment waarop ze haar wens kan ‘inleveren’ (en vergeten) bij regent Magnifico [Chris Pine], die de wensen van alle volwassen bewoners bewaart en om de zes maanden een ceremonie houdt waarbij een aantal van die wensen uitkomt. Asha solliciteert bij Magnifico om zijn pupil te worden, maar realiseert zich dat het helemaal niet goed is dat mensen hun wensen vergeten. Het ene moment zingt Asha een dubieus liefdesduet met Magnifico, het andere verkeert ze in staat van oorlog en roept ze de hulp van haar vrienden (en van een magische ster) om de wensen te bevrijden. Bevat een aantal ietwat overgeproduceerde, maar uitstekend gezongen liedjes, al is het niet altijd duidelijk wat ze met het verhaal te maken hebben. De centrale boodschap over jezelf zijn, vasthouden aan je dromen en dat alles mogelijk is in het leven, is net zo oubollig als de humor. Ongeïnspireerde animatie bewijst dat Disney snakt naar een nieuwe impuls. De aftiteling bevat sterrenbeelden van personages uit de tijd dat de magie van Disney nog springlevend was. Laten we met zijn allen wensen dat er ooit iets van die magie terugkomt.

Disney heeft al enkele franchises die ze hebben binnengehaald zo goed als uitgeperst. Maar er zijn nog de Disney animatiefilms. En dan heb ik het niet over de zielloze live action reboots, maar hun echte animatie langspeelfilms. Ook niet allemaal zo goed, maar met Encanto en Raya and the last dragon hadden ze toch enkele betere films gemaakt. Wish speelt op veilig met de gekende formule. Visueel is het mooi, maar ook niet zo bijzonder. Ik hou wel van de muziek in deze film. Best wel mooie liedjes!

Wish is vooral een nostalgisch dekentje om 100 jaar Walt Disney Animation Studios te vieren. Gelukkig zonder dat het een geforceerde compilatie is of een best off. Wel zie je veel knipogen in deze film, zowel in het verhaal, de muziek als de animatie. Wish zal dus vertrouwd voelen voor Disneyfans. Maar tegelijk doet het ook niets speciaal. Ik heb van de film genoten, maar een topfilm is het ook weer niet.

Heerlijke film. Ik denk dat alle negatieve commenters al erg hoger verwachtingen hadden. Ik ben er blanco in gegaan en werd zeer aangenaam verrast. Een heerlijke film om in weg te dromen met mooie liedjes en een heerlijk, traditioneel maar prachtig verhaal. Een van de weinige films die ik graag vaker kijk.

Een relatief korte lengte en een origineel verhaal ook vol allerlei leuke verwijzig naar de rijke historie van Disney. Laat ik met het goede beginnen. Jammer alleen dat dit zo'n duffe film is geworden waarin vooral vooral de muzikale stukken (op het eerste lied na) enorm raar en haast cringe overkwamen. Het voelde totaal niet natuurlijk hoe men steeds begon met zingen. Nu is een musical sowieso een raar fenomeen maar meestal in de animatiefilms voelt het natuurlijk. Verder weinig bijzondere personages, matige liedjes en af en toe heel rare karakterontwikkelingen, vooral bij de schurken van dienst. Visueel wel fraai waar vooral de fijne achtergronden opvallen. Maar de 100e verjaardag had echt wel iets beter verdiend. 2,0*.

Prima film, vooral door de muziek. Een flinter dun verhaal maar de film wordt gered door de muziek en de liederen. Juist door de prachtige muziek is de film toch in staat om dat warme Disney gevoel over te brengen en daarom toch de moeite waard

Hele cleane en cliché Disney film, met een potpourri aan invloeden en verwijzingen naar eerdere Disney films.

Het is allemaal zo voorspelbaar en zo veilig binnen de lijntjes gekleurd.

Het is een oubollig sprookjesverhaal, dat Disney vroeger al zo vaak beter en smaakvoller heeft gemaakt. Het lijkt wel alsof Disney AI opdracht heeft gegeven een verhaal samen te stellen uit eerdere Disney films.

Het verhaaltje stond me in het begin wat tegen, maar gaandeweg begon ik het een beetje te waarderen, maar Disney kan zoveel beter.

Het is lang geleden dat Disney iets vernieuwends heeft gedaan op animatiegebied, al heb ik Luca en Encanto nog niet gezien, maar Wish kent in ieder geval niks vernieuwends. Je mag toch wel wat meer verwachten van een animatiestudio die 100 jaar bestaat en een ode maakt aan de films uit zijn verleden. Dan kom je toch niet met zoiets simpels op de proppen? Ik kan daar gewoon niet bij.

Voor vernieuwing moet je dus blijkbaar nog steeds bij Disney Pixar zijn.

Disney bestond bestond in 2023 100 jaar en dat moest natuurlijk gevierd worden met een treffend sprookje dat de geschiedenis, de magie en de klasse van Disney eer aan doet. Met de jubileumfilm ‘Wish’ is dat helaas niet gelukt.

Het is een gevalletje van absoluut net niet en bij een potentiële Disney klassieker hoop je, nee wens je, op iets magisch. Dat sprankeltje is er bij vlagen en imiteert een gouden formule die in dit geval enorm sleets is. In de eerste paar minuten krijg je nog dat gevoel, door het nostalgische Disney-lettertype en de ‘storybook’-opening, maar het verhaal afspelend op het eiland Rosas waar een magiër wensen kan doen vervullen ontbeert iedere vorm van feeënstof.

Het is gewoon ontzettend jammer dat ‘Wish’, na ‘Strange World’, de tweede enorme tegenvaller is, waaraan weinig doet herinneren aan de gloriedagen. Zelfs de pakweg acht liedjes blijven niet hangen en klinken als gemakzuchtige ‘leftovers’ en in de marketing werd daarnaast ook veel gepronkt dat ‘Wish’ eindelijk weer eens een echte schurk/slechterik had. Ook die is maar tam.

Het voelt als een gemist kans. De eerste teaser – waarin de aparte blend van computeranimatie en ‘zogenaamd’ handgetekende animatie voor het eerst werd getoond – stemde hoopvol. Het lijkt nu alsof de makers zich gaandeweg hebben gerealiseerd dat dit allemaal slechts ijdele hoop was. Het voelt gewoon onaf, waarin de enige lichtpuntjes een geitje en ster zijn. Zo creatief verdwaald was Disney in de jaren ’70 en begin jaren ’80 niet eens.

Deze klassieker ook eens bekeken en het was niet mis. Veel verwijzingen naar de andere films. Het verhaal was wel oké, niet super verrassend, maar kon er wel mee door.

Visueel zaten er wel mooie scènes in en ook de liedjes waren wel goed.

Tegenvallende film. De animatie, de kleuren en effecten zijn prachtig. Maar wat mij niet aanspreekt zijn de eigen verzonnen regels, afspraken, fantasie ingevingen in het verhaal. Gewoon niet echt boeiend.

Een koning die wensen van zijn volk bewaard in de vorm van bollen in zijn kasteel. En blijkbaar als je een wens afgeeft wordt je persoonlijkheid duf, slaperig, geen energie meer in je lijf?

Vreemd om dan je wens af te geven bij een koning die er vervolgens niks mee doet. Hou dan je wensen lekker voor jezelf. Gewoon niet echt een interessant gegeven. En het wordt ook niet echt leuk gebracht. Wil je genieten van mooie tekeningen, blauwe luchten, kastelen, sterrenpracht, dan is het net een voldoende.