Sandy Wang en SpongeBob kijken vol ongeloof toe hoe hun favoriete stad Bikinibroek uit de oceaan wordt geschept. De dader is het hoofd van een sinister, mysterieus bedrijf. Nu moeten Sandy en SpongeBob op een epische zoektocht gaan naar Sandy's thuisstaat Texas. Het is hun missie om Sandy's familie in te schakelen zodat ze Patrick, Octo, Meneer Krabs en de rest kunnen redden voordat het te laat is.
Ai ai ai, wat een ongelofelijke troep is dit zeg. Ik vond Spongebob altijd wel leuk, genoot er 25 jaar geleden al van door de absurde karakters en humor. Maar deze real life animatie of hoe je zoiets ook noemt is werkelijk om te huilen. Naast het feit dat het echt lelijk is geanimeerd is het ook heel vervelend om onze helden in de echte wereld te zien bij ook nog eens vreselijk ongrappige karikaturen personages. Het concept van echte film en tekenfilm vermengen kan best leuk zijn, ook bij Spongebob. De film uit 2004 deed dit perfect, maar de hoofdmoot speelde zich wel onder water af. En stop ook met dat digitale animeren, het is echt niks. Spongebob hoort gewoon die getekende klassieke look te hebben. Het levert een werkelijk stompzinnige film op die niet weet te boeien of grappig is en dat is een prestatie op zich want Spongebob en Patrick zijn normaal altijd leuk. Normaal is Spongebob door verborgen humor ook leuk voor volwassen kijkers, maar dit is echt op kinderen gericht. Sandy is ook helemaal geen karakter voor een hoofdrol. Nee, ik snap de enorm lage scores op onder andere Moviemeter en IMDb wel. Heel snel vergeten dit.
En toch vond ik deze niet zo slecht als dat de cijfers doen laten geloven. Ok, de humor is té geforceerd, waardoor het zijn kracht verliest, en de 'bad guys' zijn geen leuke acteurs / actrices, maar voor de rest kwam ik prima door de korte speelduur heen. Het overtreft in ieder geval niet de eerste SpongeBob-film, die hier met kop en schouders bovenuit steekt qua humor, verhaallijn, muziek, en dubbelzinnige grapjes.
Nog eens een film van de bekende spons. Niet zo'n lange speelduur, dus de film verveelde niet. Jammer genoeg was het verhaal zelf iets minder interessant. Het was gelukkig geen hyperkinetische film, wat ook nog een verademing was.
De cast kwam dom over, maar de film is natuurlijk voor een jong publiek, dus kijk ik er wel over.
In deze spin-off van SpongeBob SquarePants reizen vliegende eekhoorn en wetenschapper Sandy Cheeks [Carolyn Lawrence] en Spongebob [Tom Kenny] naar Galveston, Texas nadat Bikini Bottom is opgezogen in opdracht van Sue Nahmee [Wanda Sykes] names Sandy’s voormalige werkgever B.O.O.T.S. Oordopjes of een laag volume komen zeer van pas in de chaotische opening waarin vooral veel (en vaak onnodig) gegild wordt. De combinatie van animatie met liveaction (de ‘schurken’ zijn mensen) is ook niet geheel geslaagd en van een plot is nauwelijks sprake. In de wereld van SpongeBob is dat nooit een groot bezwaar geweest, dus fans van de serie zullen hier en daar wel kunnen lachen om de dwaze visuele grappen in deze uiterst vermoeiende animatiefilm.
Ik was zo verrast toen Wanda Sykes opdook als de grote slechterik. Mijn plezier duurde echter slechts 0,03 seconden want ik had al snel door dat ze acteerde alsof ze in het lokale buurttheater meespeelde. Man, wat deed ze het slap.
De rest van de film start best leuk maar kakt al snel in van zodra Sandy's familie wordt geïntroduceerd. Het tempo ligt hyperkinetisch hoog en de moppen zijn flauw. Plots had ik helemaal niet meer het idee dat ik naar een SpongeBob-product aan het kijken was. Dit had gemakkelijk eender welke IP kunnen zijn.
Vrolijke animatiefilm die vlekkeloos aansluit op de weinig serieuze toonzetting van de televisieserie evenals de overige films, maar ook kampt met een behoorlijk gebrek aan ambitie. Vrijwel alles aan dit gebeuren lijkt erop te wijzen dat de makers geïnteresseerder waren in de financiële opbrengst dan in de uitwerking/voortzetting van de bekende figuurtjes. Het plot is exceptioneel kinderachtig en eigenlijk te leeg voor deze wereld, daarnaast is het acteerwerk niet bepaald hoogstaand. Het hoge tempo en de redelijk droge humor slaan gelukkig aan, maar daar zijn de meeste positieve punten weer mee benoemd.