Voleuses (2023)

Matige film over twee vriendinnen die misdadige klusjes opknappen voor hun werkgeefster. De film begint goed en bevat ook een aantal aardige actie-scenes. Echter weet het plot nauwelijks te boeien en helpt het niet bepaald dat de film de nodige focus mist. Hierdoor is dit een wat langdradige film, alhoewel het geen straf is om Adèle Exarchopoulos hier aan het werk te zien.

Gebaseerd op de strip 'La Grande Odalisque' kennelijk. Niet dat ik die gelezen heb, en na het zien van deze film is de kans ook homeopatisch dat dat ooit nog gebeuren gaat, want hoewel de film zelf al best slecht is is het script verreweg het zwakste punt. En dan zeker het einde.

Maar ook buiten dat. Laurent maakt hier als regisseur toch wel een hele serie erg serieuze missers mee, en dan heb ik het nog maar niet eens over de blooper reel tijdens de aftiteling. Onbegrijpelijk, want ze kan echt een serieus goede film regisseren, en als actrice heeft ze ook veel meer te brengen dan dit.

Zelfs voor een Netflixje vind ik dit toch wel echt ver onder de maat.

Slappe hap.
Begint nog best aardig. Adèle Exarchopoulos en Mélanie Laurent als duo, zijn nog vermakelijk en de chemie is er.
Zodra de derde persoon in hun team komt, gaat de film rap bergafwaarts. Sam is een totaal overbodig en oninteressant personage.
Ze lanterfanten maar een end los en het plot raakt stuurloos. Er zit ook totaal geen vaart in. Al snel wordt ook duidelijk dat ze geen enkele tegenstander hoeven te duchten, want ze zijn superieur in hun acties.
De humor is droog maar gaat op den duur vervelen. En het vele geleuter over het ongeluk in de liefde van Adèle Exarchopoulos dat komt op een gegeven moment ook de neus uit.
De laatste klus is ook niet de klapper waar je op hoopt.
De film gaat eigenlijk als een nachtkaars uit. Het sentimentele einde doet ook weinig, omdat de personages me op dat moment eigenlijk bijn niet meer interesseerden.
Wat zou het leuk zijn geweest als Quentin Dupieux dit verhaal had geregisseerd. Die had er vast wat leukers van gemaakt. Die hotdogverkoper had in zijn film vast wel gepast.
Wel triest om te zien dat Isabelle Adjani een enorm botoxgezicht heeft gekregen. Ze is in werkelijkheid al 68 jaar, maar hier heeft ze door de botox een veel jonger gezicht gekregen, maar het ziet er niet uit.

Een misdaadkomedie die zowel qua spanning als qua humor de plank voortdurend misslaat, resulterend in een waardeloze film. Net als de verbouwing van het gezicht van Isabelle Adjani een pijnlijke mislukking, zoals kappeuter al opmerkt.

Een verrassend vermakelijke film. Ik klikte dit aan op Netflix en had zeer lage verwachtingen want Netflix.. Maar heb deze film met oprecht plezier gezien. Ik kon me dan ook niet vinden in de negatieve meningen die op deze website staan (het zijn in totaal maar een handjevol meningen, dus waar maak ik me eigenlijk druk om?). Daarom heb ik helemaal de moeite gedaan om me hier te registreren en een tegenreactie te geven. Deze film is het kijken de moeite waard!

⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Wat ik een beetje mis in je betoog is waarom je de film dan zo goed vond. Help ons te snappen wat jij er wel in ziet en wij niet!

Voleuses, een Netflix actiefilm van de Franse actrice en regisseuse Mélanie Laurent. Samen met de immer heerlijke Adèle de moeite om te zien. Ik verwachtte eerst een zoveelste actiefilm zoals je die wel meer op Netflix tegenkomt. Maar met de 2 hoofdrolspeelsters en Mélanie Laurent als regisseur moest het wel iets meer zijn dan dat. De film draait vooral rond de 2 hoofdpersonages en de film slaagt er eigenlijk heel de tijd in om de karakters vooral centraal te zetten. De actie werkt wel, maar dat is niet de grootste troef van de film, maar brengt er wel wat drive in. Ik hou ook wel van de lichte humor die je bij Franse films wel meer ziet.

Acteurs als Isabelle Adjani (en haar overdosis botox) en zanger Philippe Katerine zweven op het randje van de parodie. Maar ze geven op een wat rare manier wel kleur aan de film.

Puur voor de actie moet je dit niet zien. En Mélanie Laurent zorgt voor een goede mix van actie, drama en humor. Het is zeker geen topfilm, maar ik heb er wel van genoten. Ik kan me voorstellen dat mensen met wat verkeerde verwachtingen in de film gaan en vooral een zoveelste actiethriller verwachten, maar dat is het niet.

Zo'n typische film voor en door vrouwen gemaakt, geen zak aan dus. Er zit altijd wel iets in waar vrouwen zich druk over maken. Met moeite uitgekeken.

Hoop oninteressant geneuzel dat ook nooit iets van grappig of leuk wordt. Personages wisten volstrekt niet te boeien en deze 2 uur voelden lang aan daardoor. Heel lang. Ook weinig klik tussen de acteurs en iemand als Adèle Exarchopoulos kan hier ook slecht mee uit de voeten. De actie is nog wel aardig en er zitten wel enkele leuke ideeën in met een fijne synergie tussen beeld en muziek, maar die momenten zijn dun bezaaid en veel te weinig om richting een voldoende te kunnen gaan. 1,5*.

Niet echt een geweldige film. Het plot is wel aardig, alleen is de diefstal zelf veel te kort. Dit had veel beter, uitgebreider en spannender gekund. Exarchopoulos en Laurent acteren matig maar zijn wel mooie verschijningen. Voor mij 2,5* waard.

Vermakelijk en frisse actiefilm. Het verhaal is niet heel bijzonder, maar de uitwerking is prima te doen. De opbouw is redelijk en de vaart zit er lekker in. De film is spannend en bevat aardig wat actie dat ook vakkundig in beeld wordt gebracht. Verder is er ook wat humor, niet te overdreven maar gewoon prima passend in het geheel. De chemie tussen de actrices onderling is dik in orde en ze genieten duidelijk van hun rollen. Visueel zit de film ook goed in elkaar. Leuke film. 3.5

Prima film over bad ass women. Een lach een traan, leuke dames, mooie taal , mooie natuur en een vlot verhaal. Ik heb ervan genoten!

Overvolle genremix die op geen enkel vlak volledig kan uithalen, ondanks dat regisseuse en hoofdrolspeelster Mélanie Laurent tot op zekere hoogte een mate van kwaliteit toont. Zo zien enkele explosieve actiemomenten er best vlot uit en is de casting uitstekend gedaan, waartussen specifiek Adèle Exarchopoulos opvalt. Inhoudelijk worden er daarnaast pogingen gedaan tot ambitieuze wendingen, maar deze vallen toch te braaf en uiteindelijk zelfs te zoet uit. Zo is de afloop behoorlijk flauw en springen er tussendoor te weinig momenten uit om een duur van bijna twee uren te rechtvaardigen. Wingwomen heeft een aantal positieve invalshoeken te bieden, maar over de grote lijn simpelweg te weinig waardoor het totale gebeuren vooral een onbevredigende indruk achterlaat.