De Man uit Rome (2023)

Filippo [Michele Riondino] is namens het Vaticaan naar een Limburgs dorp gekomen dat diepe littekens heeft overgehouden aan een bloedbad dat vier jaar geleden plaatsgevonden. Hij moet onderzoeken of de bewerking dat een Mariabeeld tranen heeft gelaten, bewijs is van een wonder. Zijn contact persoon is de plaatselijke pater [Raymond Thiry] en de belangrijkste getuige is Térèse, die op wonderbaarlijke wijze het bloedbad overleefde en sindsdien geen woord meer spreekt. Het helpt als je bekend met de tradities en rituelen die het Katholicisme rijk is, maar niet veel. Het merendeel bestaat uit scène waarin wordt gepraat over wat er is gebeurd en de gevolgen daarvan. De rest bestaat uit overgestileerde flashbacks, onder anderen van het bloedbad in kwestie. Het gebruik van geluid is daarbij intrigerend, maar de acteursregie is ondermaats.

Matige film over een priester uit Rome een mogelijk heilig wonder moet onderzoeken. De gemeenschap waarin de film zich afspeelt wordt goed neergezet en de film begint ook vrij intrigerend. Echter wordt het al snel eentonig en zit je eigenlijk te wachten op de uitkomst die ook wat tegenviel.

Tamelijk donkere film die het nadrukkelijk van de sfeer moet hebben. Een film over de impact van een trauma na een school shooting en de troost die het wonder de gemeenschap geeft.

De mysterieuze Térèse praat niet maar communiceert wel via tekstberichten. Zij blijkt ook een soort moeder Theresa te zijn voor de gemeenschap.

Het mysterie van het wonder van het huilende mariabeeld staat haaks op de houding van de nuchtere italiaan Filippo, die in een geloofscrisis beland lijkt te zijn. Hij is dan wel een priester, maar voelt en gedraagt zich meer als een wantrouwende detective. Maar als hij het wonder niet zal erkennen, ontneemt hij de gemeenschap niet hun bron van troost?

De man worstelt nogal met zijn gezondheid en kan amper voedsel binnen houden. Ook lijkt hij zich niet echt op zijn plek te voelen en heeft hij nogal wat aansporing uit Italië nodig om voortgang met het onderzoek te maken.

Het pakte me helaas niet zoals ik had gehoopt. Het einde vind ik wat dubieus.

Wel heel degelijke cast en vertolkingen.

Het slot haalt hem nog een half punt naar beneden daar waar ik eerder wel begrip had voor de trauma's, de twijfels en de leugens (?) van het dorp maar minder voor het uittekenen van de gezant uit Rome. De weergave van het schooldrama vond ik dan weer wel knap voorgeschoteld.

Al bij al toch wel ontgoocheld.

Aanvankelijk heel geslaagde uitwerking van het concept, met oog voor detail en symboliek. De laatste fase is ietsje minder en het einde valt helaas helemaal uit de toon.

Visueel is het een beetje hit and miss.