Punch (2022)

Jim [Jordan Oosterhof] wordt door zijn vader Stan [Tim Roth] klaargestoomd om diens droom te vervullen en het te maken als professioneel bokser. Stan verliest zich echter in de drank en Jim maakt kennis met Whetu [Conan Hayes], een homoseksuele sekswerker voor wie hij al snel meer dan vriendschappelijke gevoelens koestert. Redelijk, maar weinig memorabel romantisch melodrama omdat het voornamelijk platgetreden paden volgt.

Een film die leuk is om eens een keer te kijken vooral omdat Jim [Jordan Oosterhof] erg leuk is om naar te kijken.

Jim staat aan het begin van zijn bokscarrière. Hij wordt gecoacht door zijn veeleisende maar alcoholistische vader. Jim heeft naast boksen ook nog de hobby om muziekvideo's te produceren. Op een gegeven moment komt hij in contact met Whetu [Conan Hayes], een Maori-jongen die openlijk homoseksueel is. Ze ontwikkelen een vriendschap.

De film wil heel graag tonen hoe zwaar de training van Jim is en welke conflicterende gevoelens hij ervaart wanneer hij wordt geconfronteerd met zijn vriendschappelijke verhouding met Whetu. Als machoman moet hij zijn imago redden en verloochent Whetu. Dit zorgt voor wat extra drama in de film, maar is natuurlijk een ongelooflijk cliché en inmiddels bijna stomvervelend.

De vriendschap ontwikkelt zich nogal abrupt en ook de training van Jim gaat van de hak op de tak. De regisseur probeert veel aandacht te geven aan de training, maar er is geen plan, er is geen duidelijk doel. Het enige waar men het over heeft is een wedstrijd, maar welke geweldige bokser Jims opponent zal zijn wordt pas aan het einde van de film duidelijk.

De film wil een beetje van alles zijn en daarmee is het eigenlijk veel van weinig.

Tevens is er het subplot waarin Whetu wordt gepest op school en later zelfs wordt aangevallen, fysiek mishandeld en verkracht. Het draagt eigenlijk niks bij aan het verhaal maar het zorgt voor mooie dramatische plaatjes en geeft later aanleiding voor een scene waarin Whetu zijn rebelse karakter kan tonen.

De meer dan vriendschappelijke aantrekking van Jim naar Whetu wordt eigenlijk pas vrij laat duidelijk. Heel romantisch liggen ze te rollenbollen in de branding. Terwijl Whetu eigenlijk een slecht been heeft vanwege de mishandeling, maar op dat moment heeft hij er geen last van. Verwacht overigens geen expliciete beelden. Het enige wat je ziet zijn close ups van benen en armen. De suggestieve werking van de beelden in combinatie met een rijke verbeeldingskracht zorgen ervoor dat het een 'hete' scene wordt.

Leuk om eens te hebben gezien, maar totaal niet spraakmakend of een film die ik nog eens wil gaan bekijken.

2.5 sterren