Faces of Anne (2022)

Vanaf het eerste moment plaatst deze Thaise film je in een mysterieuze setting en verteld zijn verhaal met weinig details en informatie zodat je het gaandeweg samen met Anne het hoe en waarom ontdekt. De film vordert zo dus steeds beetje bij beetje en houdt je gevangen omdat je wil weten wat er tot het einde gebeurt. Daarbij versterkt de locatie dat gevoel van vreemdheid en mysterie. Het maakte het erg intrigerend om te zien.

Het vertelt het verhaal van een jonge vrouw die wakker wordt in wat lijkt op een psychiatrisch instelling en niet meer wie ze is. Ze komt erachter dat er in andere kamers nog meer vrouwen zitten en ze heette alle Anne...En Oh, s' nachts zal je moeten ontsnappen en sterven aan de dodelijke Wendigo-demon met zijn bebloede hertenkop. Daarmee leent het ook elementen uit horror slasher-films. Toch is de film absoluut een mysterie waarin de vraag; "Waarom is Anne hier?" centraal staat!

De cast bestaat uit een heleboel verschillende Anne's en die vertolken prima in hun rol! Ook is het visueel zeer aantrekkelijk! Zo zijn de wenteltrap en de kamer vol meisjes op één of andere manier verontrustend! Dit was voor mij een film met een goed idee dat in alles eigenlijk ook effectief was, hoewel het misschien door de iets langere speelduur soms wat herhalend kan aanvoelen. Zelf had ik daar niet zoveel moeite mee want deze Thaise film had een ingenieus ontwikkeld plot, horrorelementen en visuele flair!

Beste vreemd, ik weet zeker dat ik deze Mystery / Thriller (met ook een vleugje Horror) film gezien heb in het begin van dit jaar, maar ik heb er toen niets over geschreven? Toevallig zag ik een bericht van "joolstein" voorbijkomen in de "Dynamische persoonlijke top 10 2023 en floplijst", waardoor ik me deze aparte film weer herinnerde.

"Faces of Anne" is een aardige film uit Thailand, waarin het draait om de jonge vrouwe Anne. Overigens heten alle jonge vrouwen (10 stuks, die ook allemaal op de filmposter te zien zijn) in deze Anne, wat de film natuurlijk mysterieus maakt, maar hierdoor is er ook veel herhaling te zien met dan steeds een andere Anne in de hoofdrol.

De film opent met een korte inleidende tekst, waarna we een jonge vrouw op bed zien zitten die net wakker is geworden in een morsige kamer (met o.a. bloemetjes behang en een geblindeerd raam) van een psychiatrisch ziekenhuis (waarin de film zich voor een groot gedeelte afspeelt) en ze heeft geen idee hoe ze daar terechtgekomen is. Ze is haar naam vergeten en ze komt erachter dat er in de andere kamers nog meer jonge vrouwen in dezelfde situatie lijken te verkeren, hoewel één van hen haar naam lijkt te kennen, namelijk Anne!

Na een onplezierige ontmoeting met een tamelijk grote kakkerlak (wordt doodgeslagen met een boek), die tevoorschijn komt achter een schilderij van een hert, begint ze onbedaarlijk te gillen en dan komen verpleegkundigen die kamer binnen om haar te verdoven (daarna zien we ook na circa zeven minuten de filmtitel in beeld). En o ja, als het donker wordt, ontsnapt ze uit haar kamer en stuit ze op andere Anne's en moeten ze zien te ontsnappen aan een dodelijke demon met een bebloede hertenkop (zie filmposter), die natuurlijk ook een Anne is, die o.a. een sloophamer gebruikt als wapen op de Anne's.

"Faces of Anne" leunt zwaar op elementen uit horrorfilms en in veel opzichten is dat ook precies wat het is. Maar de film is ook een mysterie waarin de centrale vraag "Waarom is Anne hier?" je tot het eind laat raden naar het antwoord. Zitten we in een videogame? Een escaperoom? In het hoofd van iemand met meerdere persoonlijkheden? Is het een complexe, nihilistisch fantasie van een gestoorde seriemoordenaar? Maar gelukkig wordt het op het einde allemaal duidelijk (de echte Anna ligt namelijk in een ziekenhuis in coma) en wordt er ook na circa 107 minuten gezegd:

"Anne, de beroemde cosplayer, sprong opzettelijk uit een gebouw en maakte een einde aan haar leven vanwege internetpesten en intimidatie."

De film is daarna ook na circa 111 minuten afgelopen. Het is niets nieuws om te zeggen dat de beste horrorfilms vaak de angsten van de samenleving weerspiegelen. "Faces of Anne" is een intelligente, en ijzingwekkende, analogie van sommige problemen waar jongeren tegenwoordig mee te maken hebben.

"Faces of Anne" is een Mystery / Thriller film met ook een vleugje horror erin, maar verwacht van dat laatste niet al te veel. De demon met een bebloede hertenkop doodt natuurlijk een aantal Anne's, maar dat wordt nooit expliciet getoond (zo wordt een Anne met bril neergestoken, maar zie je alleen bloed spatten op een gordijn). Het meest shockende wat je te zien krijgt, is een Anne die zelfmoord pleegt door zich met een geweer door het hoofd te schieten en die daarbij dan zegt:

"Ik wil Anne niet zijn."

De cast deed het opzicht verdienstelijk en zeker de verschillende Anne's (waarvan je ook verschillende flashbacks te zien krijgt). Buiten de verschillende Anne's zijn er ook nog andere personages te zien (hoofdzakelijk vrouwen) zoals verpleegkundigen en een psychiater (een vrouw) die de Anne's met een glas water, waar ze dan met een vinger over de rand van het glas draait, in een hypnose brengt, zoals dit ook gedaan werd in de Horror film "Get Out (2017)", maar dan met een lepeltje in een kopje.

Al met al is "Faces of Anne" best een aardige en complexe (het is soms moeilijk om te volgen en ik had soms ook moeite om geïnteresseerd te blijven en vooral tijdens de tweede helft) Mystery / Thriller film die misschien wel iets aan de lange kant is. Maar de film weet in ieder geval te boeien en zit ook lekker mysterieus in elkaar. En de vele verschillende Anne's mochten er ook best wezen zoals Jennis Oprasert en Chutimon Chuengcharoensukying (wat een achernaam zeg ).

P.S “Faces of Anne” is ook het soort film van waar je de tweede keer meer van kan genieten dan de eerste keer.

Interessant dat deze film zo weinig aandacht gekregen heeft. Concept is erg vermakelijk, maar eerlijk is eerlijk: Heel mysterieus, spannend of eng is het allemaal niet. Ik snap de lagere waarderingen wel, misschien dat sommigen op een enorm spannend of enge film zaten te wachten. Maar het verhaal ontwikkelt zich goed, leuke kleine wendingen iedere keer, zelfs al weet je vanaf de eerste minuut dat alles onbetrouwbaar is.

Toch wel een lichte aanrader en zou me niet verbazen als hier nog eens een keer een Hollywood remake van komt met wat meer spanning en actie.