Müanyag Égbolt (2023)

Over 100 jaar is de aardbodem volledig uitgeput. Budapest is een stad met een koepel waar mensen niet langer dan 50 jaar een lichaam ‘lenen’. Na de tragische dood van haar zoon besluit de 32-jarige Nora [Zsófia Szamosi] haar lichaam vroegtijdig op te geven als onderdeel van een wetenschappelijk experiment waarmee vegetatie opnieuw mogelijk zou kunnen worden. Haar man Stefan [Tamás Keresztes], een psychiater nota bene, zag dat niet aankomen en vraagt Dr. Madu [Judit Schell] of zij haar positie kan gebruiken om het proces stop te zetten. Een race tegen de klok in een landschap met schitterende achtergrondanimatie. De primitieve animatie van de personages is doelbewust, maar het gebrek aan expressiviteit houdt je als kijker op afstand. De matte stemvertolkingen maken het alleen maar erger.

Mijn nieuwsgierigheid werd voornamelijk gewekt door het intrigerende plot. Ik hou wel van dystopische theorieën waarbij de creativiteit over de toekomst de vrije loop wordt gelaten. We bevinden ons in een wereld waarbij vermoedelijk de klimaatveranderingen maximale impact hebben gekend. Mensen wonen in koepels. Het leven erbuiten is troosteloos en doods.

Het regime voorziet collectieve levensbeëindiging vanaf 50 jaar om ervoor te zorgen dat de rest overleeft. Wie eerder gepland uit het leven kan stappen, kan dat ook. "Gepland" dient zowel letterlijk als figuurlijk genomen te worden.

Ik vond de animatie best OK. Zeer mooie vormgeving van de stad en de wereld daarrond. Ik meen ook begrepen te hebben dat de personages levensecht waren en de animaties daarna zijn toegevoegd. Mooi gedaan allemaal. Het plot zelf vond ik zelf ondergeschikt, maar was onderhoudend genoeg om je blijven te boeien.