Man Jiang Hong (2023)

Deze grootste box office- hit van China en volgens sommige bronnen zelfs de meest succesvolle film uit de carrière van filmmaker Zhang Yimou (Raise the Red Lantern, House of Flying Daggers, The Great Wall) kan voor onze westerse ogen niet de gemakkelijkste wegkijker zijn! En niet alleen omdat deze film een speeltijd van drie uur bezit en er nergens een rivier is te bekennen!

De titel "Man Jiang Hong" aka "Full River Red" of in het Nederlands de hele rivier rood' is namelijk een gedicht dat is toegeschreven aan Yue Fei, een militaire generaal uit de Zuidelijke Song-dynastie (1127-1279) en staat symbool voor patriottisme en trouw aan zijn land. Deze Yue Fei is een nationale volksheld die redelijk bekend is in China (zoals bijna iedereen in Nederland wel Michiel de Ruyter kent) De film eindig met een nationalistische boodschap (enigszins dubbelzinnig en zeker niet slecht!) en die zal bij ons westerlingen minder goed landen.

De film speelt zich af in de begintijdperk van de Zuidelijke Song-dynastie. Vier jaar na de dood van generaal Yue Fei (ergens rond 1146) Er vindt een mysterieuze moord plaats op een diplomaat van de rivaliserende Jin-dynastie in de woning van grootkanselier Qin Hui. Soldaat Zhang Da en commandant Sun Jun raken hierna verstrikt in een wijdverbreide samenzwering als ze opdracht krijgen om een ontbrekende brief te vinden en de boodschap ervan te onthullen.

Als je deze speelfilm gaat kijken met de verwachting dat je een historische actie-film krijg voorgeschoteld, (vergelijkbaar met "Shadow" of "The House of Flying Daggers") heb je het mis! Dit is een whodunit met hier en daar wat wrang en morbide gevoel voor humor. Die bij aanvang eerst een soort buddy-cop lijkt maar later met de paleispolitiek opschuift naar mysterie-thriller. En in dit verraderlijke en achterbakse schaakspel vallen natuurlijk bloederige doden!

Nu zijn de meeste films van regisseur Zhang Yimou een visueel genot. Dat is bij deze niet anders! Hij maakt effectief en geloofwaardig gebruik van blauwe tinten om de bijna-dageraad weer te geven. Daardoor komt het rood van bloed en kersen nog beter naar voren! Echter gebruikt hij in deze film niet alleen licht en schaduw maar haalt ook iets uit met de soundtrack!

De muziek is misschien wel het meest in het oor-springende detail van deze film! Telkens wanneer men zich door de nauwe gangen van het paleis verplaatst van A naar B hoor je een lied dat het best kan worden omschreven als een bizarre mix van klassieke Chinese operazang met een moderne hiphop-vorm, begeleid door zowel traditionele Chinese als moderne instrumenten. Helemaal te gek! En inmiddels het ook gevonden op Spotify dus kan ik er nog fijn van nagenieten!

In een interview wat ik las (na deze film te hebben gezien) blijken het bewerkingen van klassieke aria's uit Henan-opera te zijn. De reden dat men het gebruikt is omdat generaal Yue Fei ook uit Henan komt en verwijst elke aria ook naar dat deel van het verhaal in de film. Kan dat natuurlijk niet met zekerheid zeggen maar het klink logische.

Met 159 minuten vraagt ​​het veel van zijn publiek. Maar door de zes geconstrueerde personages wiens motivaties constant verborgen en verschuivend zijn, gaat het in een vrij snel tempo. Er zijn geen pauzes om het publiek de nieuwe informatie te laten verwerken. Tja en hoewel dit artistiek gezien misschien niet eens het allerbeste van Zhangs werk is, en het soms repetitief aanvoelt. Zijn de bovengemiddelde cinematografie de muziek en de uitvoeringen van Yee en Teng als Jun en Da, al meer dan genoeg om zeer vermakelijk te zijn

Niet al te best. Voor Yimou Zhang ligt deze film ver van zijn klassiekere werken. Een one-location film die zich volledig binnen de muren van een fort afspeelt. Snap niet dat mijn voorganger dit als "visueel genot" bestempelt. Je ziet alleen maar muren en close ups op de personages en het ligt ver van de visuele pracht die we van hem gewend zijn. Erg basic voor zijn kunnen. Om daar dan nog 2 uur half mee te vullen.

Het begint als een detective film over een man die een moord moet oplossen op een boodschapper en de belangrijke brief onderscheppen die hij bij zich had. Naargelang de film vordert begrijp je dat iedereen een verborgen agenda heeft. Gevolg is dat er flink wat plotwendingen aan te pas komen en er stilaan een smerig complot vorm krijgt. Die Chinese hiphop was wel origineel om in een historische film te gebruiken. Tot slot bleek dit een politieke oproep tot nationale loyaliteit te zijn. Nee, dit was niet echt een topper voor mij. Boeit het? Tot op zekere hoogte wel dankzij het verrassingseffect van de twists; het is gewoon veel te lang uitgewerkt en een rommelig overkomende mengelmoes van komedie, misdaad, thriller.