Rumble through the Dark (2023)

Dit lijkt mij wel wat

Echt waar?

Stiekem toch wel een eckhart fan

Ik dacht echt dit gaat een goeie film zijn, maar helaas.

Het is wat mij betreft een b-film die maar met ogen en haken aan elkaar hangt. Die heel traag vooruit kabbelt en er niet zo heel veel gebeurt.

Ik had er veel meer van verwacht.

Ook zo domme dialogen die er meermaals waren waarbij je zoiets hebt van hug? Kwam nogal dom over.

Ik vond het wel een geinig knokfilmpje. Een simpel doch vermakelijk verhaal met natuurlijk wat drama. De cast doet het trouwens ook niet slecht, zeker niet voor een filmpje als dit. Een leuke rol van Eckhart als gekke knokker. Wel een voldoende van mij.

Wat mij betreft enorm ondergewaardeerde knokfilm met vleugje drama." Rumble through the Dark" is soms best rauw. Zeker als het de actie en vechtscenes betreft. Acteer level is zeer acceptabel en soms zijn de beelden verrassend kleurrijk en sfeervol geschoten. Niks mis met deze bijna 2 uur durend actie knok drama. 3.5*

Geen slechte film en voor een B-film zelfs best vermakkelijk

Alleen het was het toch allemaal net niet. Gewoon iets te onwaarschijnlijk ofzo

2,5*

Voormalige kooivechter Jack Boucher [Aaron Eckhart] weet in een casino het geld te winnen dat hij schuldig is aan Big Momma Sweet [Marianne Jean-Baptiste], maar dat raakt hij kwijt wanneer hij wordt beroofd door Ricky Joe [Mike McColl]. Daarom dwingt Big Momma Sweet hem om mee te doen aan een kooigevecht, ook al heeft Jack in zijn carrière zoveel klappen geïncasseerd dat zijn geheugen al is aangetast en dat hij zo’n gevecht niet overleeft. Speelt zich af in Mississippi, dus bereid je voor op karikaturale personages, twijfelachtige accenten en een bij vlagen lachwekkende melodramatische rol van Eckhart. Bij de tenenkrommende ontknoping roep je waarschijnlijk (ook) om je moeder.

Rauw en Realistisch Actiewerk in een Verrassende Hoofdrol

In de filmwereld van actie en knokfilms zijn het meestal de vertrouwde gezichten als Van Damme die we zien opduiken in intense vechtscènes. Echter, in deze productie krijgen we een verrassende verschijning: Aaron Eckhart, een acteur die normaal gezien meer wordt geassocieerd met dramatische rollen, of met een pistool in zijn hand dan met pure vechtpartijen met de vuisten. Dit keer laat hij zijn veelzijdigheid zien en duikt hij in een rol die zowel fysiek als emotioneel alles van hem vraagt.

Hoewel de film traag op gang komt, blijkt dit geen zwakte te zijn, maar juist een manier om de personages diepgang te geven. Er wordt ruimte gelaten voor de ontwikkeling van het verhaal en de relaties tussen de personages, waardoor de climax extra krachtig binnenkomt. Eckhart weet de kijker te overtuigen met zijn rauwe en realistische vertolking. Het eindgevecht, in het bijzonder, springt eruit door de fysieke intensiteit en het ongepolijste karakter; het is een verfrissende breuk met de gebruikelijke, overgestileerde Hollywood-gevechten.

Dat de film gemengde reacties oproept snap ik eigenlijk niet. Misschien missen sommige kijkers de actiehelden van vroeger of hadden zij sneller spektakel verwacht, maar voor wie zich kan laten meeslepen door een rustig opgebouwd verhaal en een ijzersterke climax, is deze film absoluut de moeite waard. Ik hoop dat de waardering voor deze film met de jaren groeit, dat verdient hij en dat Eckhart nog vaker een rol als deze op zich zal nemen – iets wat ik zeker zal toejuichen.

Kortom: een heerlijke film voor de liefhebber van intense vechtscènes met een acteur die een verrassende greep doet naar het actiegenre.