Mayonaka Otome Sensô (2022)

Nieuwe Ninomiya en weer met een inmiddels kenmerkende, sprankelende visuele stijl met veel beweging. Bracht The Limit of Sleeping Beauty nog een origineel, fantasierijk verhaal, dan ging Chiwawa wel nadrukkelijk lenen bij The World of Kanako en Spring Breakers. Hier hetzelfde probleem: de verhaallijn doet denken aan een schoolversie van Fight Club, maar de maatschappijkritiek is slap en overtuigt niet. De regisseur moet dringend op zoek naar een originele insteek om zijn visuele kunsten kwijt te kunnen. Er is enorm veel potentieel, maar dus toch een tegenvaller.

Bijzonder,

Net als Sleeping Beauty een erg gelikt filmpje. En hoewel de film een stuk minder kleurrijk is dan zijn debuutfilm zie je nog steeds het oog voor detail terug. Zo zijn de shots zeker niet kleurloos, en is het hier vooral rood en zwart die terugkomen. Belichting ook hier weer erg fraai en sowieso heeft hij zich deze Tetsuya Nakashima achtige stijl wel aardig eigen gemaakt lijkt het.

Echter is dit wel een heel ander soort filmpje dan Sleeping Beauty (en overigens ook Chiwawa-Chan). Bij die andere 2 ligt het tempo echt moordend hoog met hyperstilering, editing, en kleuren bombast. Hier ligt het tempo een stuk lager, is het thematisch, en een wat meer ingetogen drama. Ook wel direct de minpunten van de film, want het rebelse thema kon ik zoals zo vaak niet heul erg waarderen. Scènes die iets romantischer waren kon ik direct een stuk meer mee.

Wederom visueel een fraai filmpje, dus hopelijk blijft hij nog even door gaan (Ken is tenslotte pas 31!).

4*