Une Belle Course (2022)

Mooie film. Line Renaud speelt de 92-jarige Madeleine. Ik dacht: Zo oud is ze vast niet echt, ze ziet er zo goed uit voor iemand van die leeftijd, blijkt ze in het echt nog ouder te zijn! Ze wordt dit dit jaar 95. Wow.

Het is mooi om te zien hoe zij en de taxichauffeur die qua leeftijd haar kleinzoon kon zijn en helemaal geen zin heeft in een gesprek, toch tot elkaar komen. Madeleine's levensverhaal komt voorbij, en die is tragisch. Het einde is wellicht voorspelbaar, maar dat is op zich niet zo erg. Dikke aanrader!

Een sterke film. Twee acteurs spelen de sterren van de hemel. Goed camerawerk, de mooie locaties in Parijs worden goed gebruikt en de karakterontwikkeling gebeurt mooi vloeiend en is geloofwaardig. Prachtig om te zien hoe de 95-jarige Line Renaud zo krachtig kan spelen op haar leeftijd. Ik mag hopen dat ik op de leeftijd nog zo levenslustig en 'jong' ben. Ook Dany Boon en de ander acteurs spelen sterk en overtuigd. Een film waarin je ziet hoe je in een tijdsbestek van enkele uren een band voor het leven kunt opbouwen. Ook het levensverhaal van Madeleine boeit. Je kunt het een trage film noemen, maar deze verveelt nooit. Een beetje in de stijl van het Oscar winnende Green Book (Film, 2018). Of deze film met een Oscar naar huis zal gaan weet ik niet, maar wat mij betreft mag Line Renaud het beelde voor beste actrice in ontvangst nemen. Sterke film. 4 sterren.

Charles [Dany Boon], een norse, 46-jarige taxichauffeur in financiële nood, accepteert een rit van de welgestelde, 92-jarige Madeleine [Line Renaud] van Bry-Sur-Marne naar de andere kant van Parijs. Om de een of andere reden vertelt ze over haar liefdesleven tijdens WOII en begint ze Charles uit te horen en te betuttelen. Sentimentele draak moet het zeker niet hebben van het dwaze, maar uiterst voorspelbare scenario dat vol zit met soms lachwekkende melodramatische clichés. Carions statische, fantasieloze regie helpt ook niet mee. Renaud en Boon doen in ieder geval wat ze kunnen en hebben een prettige chemie, maar je moet wel een hele romantische ziel zijn om hier volop van te kunnen genieten.

Denk dat Line Renaud die rol graag zal gespeeld hebben, al is haar eigen leven toch wel even anders dan dat van Madeleine. Herinner me Line nog als jonge zangeres eind jaren 50...

Sentimenteel natuurlijk en misschien was er met dit gegeven iets meer uit te halen, maar het filmpje is sympathiek en het promoot vriendschap. Belangrijk.

Dany Boon had ik al lang niet meer gezien (van de Ch'tis, geloof ik) en ik moet toegeven dat hij zijn vak meer en meer is gaan beheersen.

Komt er in het verhaal een gruwelijke passage, de film toont aan dat de publieke opinie aan Madeleine's kant stond, m.a.w. dat vrouwen in die tijd hun mindere positie in de maatschappij grondig beu waren.

Op de romantische momenten in de film hoorde ik graag songs als "At Last" en "On the Sunny Side of the Street", maar wat is er toch van het Franse chanson geworden i?

Aan de acteurs ligt 't niet, maar er had naar mijn idee wel wat meer uitgehaald kunnen worden.

Een iets consistenter tempo/tijdsverloop door de dag, meer sfeervolle beelden van de stad en iets scherpere / meer diepgaande dialogen hadden mijns inziens de film wat beter tot z'n recht laten komen. Het einde is wat dramatisch en voorspelbaar maar zoals gezegd knap werk van de acteurs die met z'n 2-en de hele film dragen.

Wat heerlijk toch in deze barre tijden een film met hoofdpersonen die louter het goede in zich hebben een zelfs nog in staat zijn de slechterik te bestrijden. Voor wie in de oneindige goedheid van met name schattige oude omaatjes gelooft een uitstekende keuze.

Ooit verzorgde ik eens een schattig oud opaatje van 103 die grote verhalen had over zijn tijd in Polen in de oorlog. Ze liepen met hem weg, de oud SS'er. Tja.

Kortom: deze film? Irritant en irreëel.

Wat heb ik genoten van deze film. Met name het spel van Line Renaud was fantastisch. Ik was blijkbaar niet de enige die niet wist dat zij werkelijk zo oud was. Toen de film werd opgenomen was ze exact even oud als de Madeleine Keller die ze vertolkte. Een mooie vrouw van 92, een echte dame. Als je toch zo'n mens als oma zou hebben, dan zocht je haar toch zeker iedere dag op. De chemie tussen taxichauffeur Charles (gespeeld door Danny Boon) en Madeleine werkt voortreffelijk. Het decor wordt gevormd door de mooiste stad ter wereld, de muziek is uitstekend, kortom alle ingrediënten voor een hele hoge score. En zoals ik hierboven al las: ook ik voorzag exact het einde. Is die voorspelbaarheid storend? Nee hoor, het 'happy' end (met wat tranen) gaf mij juist een tevreden gevoel. Une belle course vind ik een absolute aanrader.

Mooie film, met een simpel en misschien niet al te origineel concept, maar die toch heel de speelduur plezierig is om te kijken.
Niet in de laatste plaats doordat het zich afspeelt in Parijs natuurlijk.

Wat voor mij alleen niet zo had gehoeven waren de laatste 10 minuten met de dood van Madeleine, de brief en al het verdriet van Charles. De film was voor mij eigenlijk ook al prima geslaagd op het moment dat ze afscheid namen en hij wegreed. Goed, misschien was het dan wel een beetje erg kaal geweest, maar op een of andere manier wist het einde me niet echt emotioneel te raken. Vond het zelfs wat ongeloofwaardig dat iemand met (blijkbaar) zo’n rijk bewogen leven (want tot op late leeftijd nog activistisch), op het einde alleen een random taxichauffeur heeft om haar geld aan na te laten. Op dat moment wordt de film toch wat klef en melodramatisch terwijl het voor de rest van de speelduur juist best nuchter en down-to-earth was.

3,75*

Integere film waarin 2 mensenlevens elkaar ontmoeten in een taxi. De contrasten van de jaren 50 met het heden worden goed uitgelicht, waarbij uiteindelijk blijkt hoe bijzonder de dame, goede rol van Renauld en Isaaz, is. Boon speelt uitstekende rol van humeurig naar langzaam inzicht krijgend. Mooie blikken in het Parijs van 2021/22. Ook de muziek draagt de film. Het geheel kan je als mens even stil zetten om je eigen leven te overzien. 4,1*