White Bird (2023)

”Vive l’humanité!”

Pakkende raamvertelling over een joods meisje dat in de Elzas aan de Holocaust weet te ontkomen door onder te duiken op de afgelegen boerderij van een gehandicapte klasgenoot. Een hartverwarmend oorlogsdrama waarin medemenselijkheid scherp contrasteert met fascistisch kuddegedrag.

Desondanks het vrij goede verhaal word de oorlog in deze film bijna afgebeeld als een sprookje. Het start allemaal goed met herinneringen over moeilijke jeugdjaren van een joods kind dat ondergedoken moet leven, maar gaandeweg wordt het verhaal steeds ongeloofwaardiger en overdreven zwaar geromantiseerd.

Uiteindelijke is het een dertien in een dozijn film die zich nu eens afspeeld in de oorlog omdat deze perioder er zich goed voor leent. Zeker geen hoogvlieger en al totaal geen accurate weergave van wat joden moesten ondergaan wanneer ze ondergedoken leefden.

Maar als onschuldig tijdsverdrijf op een regenachtige dag, zeker de moeite waard....als je in sprookjes geloofd.

Het moraliserende einde van Helen Mirren was er dan ook totaal teveel aan.

Vanaf 24 april 2025 in de bioscoop (Independent Films)

www.youtube.com/watch?reload=9&v=aTTPea6gHh4

Omdat de trailer boven niet werkt?

Een prachtige romantische / sprookjesachtige coming of age verhaal. Het concept waarin een ouder iemand haar jeugdverhaal vertelt met behulp van lange flashbacks is niet nieuw, maar het werkt hier prima. Acteerwerk is van erg hoog niveau en het is een mooi verhaal dat wordt verteld: een mix van romantiek, een sprookje en de rauwe werkelijkheid van de oorlog. Ik kon me prima inleven in de jonge hoofdrolspelers en ze wisten me in hun wereld mee te voeren. Het verhaal - ook de rauwe kant - wordt verteld zoals een 15 jarige deze waarschijnlijk beleefd. Het is ontdaan van een stuk hard realisme dat je in veel andere oorlogsfilms wel ziet. Bovendien is het een verfilming van het verhaal van de oma. Ze vertelt het met een reden tegen haar kleinzoon Julian. Ook dat verklaart dat de film er voor kiest om de nadruk te leggen de relatie tussen Sara en Julian.

Een opvallend detail: kleinzoon Julian is dezelfde Julian als in de film Wonder (Film). In deze film is Julian één van de pestkoppen van Auggie en hij wordt van school gestuurd. In White Bird kan hij zijn draai op de nieuwe school niet vinden en ontmoet Julian zijn oma die haar verhaal deelt om Julian te raken en anders over het leven en zijn rol daarin te laten denken. Je hoeft zeker Wonder niet gezien te hebben om deze film te kunnen waarderen (het is echt maar een klein detail en een foto van Auggie komt heel snel even in beeld waardoor het mijn aandacht trok), maar Wonder is sowieso een aanrader om te kijken (voor mij ook 4 sterren). En als je dat dan toch doet, zou ik ze in chronologische volgorde kijken (dus eerst Wonder). Anyway, ook deze sleept voor mij 4 sterren naar binnen.