Family Dinner (2022)

Klein, maar fijn filmpje uit Oostenrijk.

Deze eerste langspeelfilm van Peter Hengl is me prima bevallen. Het eenvoudige en redelijk voorspelbare verhaaltje heeft me door Hengls' uitvoering wél over de volledige lengte geboeid.

Solide geschreven, stijlvolle cameravoering en een sterke cast, waarbij Nina Katlein bijzonder opvalt. Met haar eerste filmrol (en hoofdrol), weet ze zich prima staande te houden naast twee zeer ervaren acteurs. 7/10*

Family Dinner is een slowburner die een verontrustende sfeer opbouwt en die sfeer vervolgens met merkwaardige gebeurtenissen in stand houdt. En dat lukt erg goed. Vanaf het begin zorgen grauwe kleuren, minimale en afgemeten dialogen en een gedragscode die aan het asociale grenst voor een onheilspellende entourage waarin hoofdpersoon Simi vrijwillig een weekje gaat verblijven. Een verblijf bij haar tante Claudia, haar man en haar zoon in een afgelegen huis midden in de natuur. Een verblijf in een huishouden dat wordt gekenmerkt door vreemde gewoonten en rituele handelingen.

Simi is een gesloten, schuchter en teneergeslagen pesonage dat kampt met overgewicht en een minderwaardigheidscomplex. Simi wordt door het gezin afstandelijk en manipulatief behandeld. Simi heeft het duidelijk niet naar haar zin bij haar familie, maar heeft een reden om niet weg te gaan. Haar minderwaardigheidscomplex staat haar in de weg. Het is ook de reden dat ze zich niet wil verzetten tegen het onaangename gedrag. Het doel is belangrijker. Ze is op zoek naar genezing. Ze wil afvallen. Ze wil haar complex kwijt.

Het personage dat in staat is om haar te helpen is haar dominante tante. Schrijfster van boeken over lichamelijke gezondheid en voedsel. Bedenkster van een spartaanse methodiek om af te vallen. Met haar man en haar zoon als narcistisch ingestelde volgelingen komen in de entourage steeds meer sektarische trekjes bloot te liggen. Spontaniteit bestaat niet. Alle gedrag lijkt gemodificeerd. Het doet de film goed. Het dwingende vasthouden aan conventies die geen zichtbaar nut hebben, werkt zeer beklemmend.

Het is dan ook erg jammer dat het zorgvuldig opgebouwde raamwerk van mysterie en beklemming aan kracht inboet zodra duidelijk is waarheen het plot de kijker voert. Ik had al vrij snel door waarheen de weg ging voeren. Op dat moment valt meteen de amusementswaarde van de film ver terug. Gelukkig valt er daarna nog wat vreugde te halen uit losse gebeurtenissen, maar de echte spanning keert niet terug.

Het tienermeisje Simi kampt met overgewicht. Gelukkig is tante Claudia een voedingsdeskundige die veel dieetboeken heeft gepubliceerd. Een mooie gelegenheid om tijdens een paasvakantie hulp te krijgen om af te vallen. Een gezinsdynamiek die ongemakkelijke voelt, ontvouwt zich langzaam op weg naar de paasvieringen, oom Stefan plaagt zelfs dat het "erg belangrijk is" Deze Oostenrijkse thriller probeert met sfeer en enkele ongemakkelijke momenten toe te werken naar een schokkend einde. Alleen...de beloofde horror komt nooit echt groots en bloederig. Er wordt goed geacteerd en de productiekwaliteiten zijn uitstekend. Echter de folklore of traditie roept ook vragen op....geheimen die nooit helemaal duidelijk worden....Het is een langzame film met een klein beetje spanning en mysterie. Toch leverde de film steeds net voldoende amusement op

Ik houd wel van een slowburner, zo nu en dan, maar dit ging me toch mijn petje te boven. Tot vier keer toe in slaap gevallen en moeten herbeginnen. Mij uiteindelijk met een natte vod in het gezicht moeten slaan om de aandacht vast te kunnen houden. En voor wat uiteindelijk? De ontknoping was slapper dan de chilli op internaat. Leuk liedje bij de eindcredits, maar dat was het dan ook.