Titanic 666 (2022)

Haha.

Hoe kom je er toch op. Een titel als Titanic 666 dat een soort indirecte connectie moet zijn met de klassieker vanuit James Cameron. Ze hebben zelfs enkele personages uit die film binnen deze film nagemaakt, dus je ziet wel hoe graag ze het allemaal wilde herleven. Het wordt echter wel gedaan door een regisseur met een weinig indrukwekkend curriculum vitae.

Het bijzondere aan de film is dat het niet allemaal rotzooi is dat in hoog tempo naar je toe wordt gesmeten. Zo lopen er opvallend genoeg een aantal herkenbare gezichten in rond. Geen van alleen zijn echt namen die bovenaan de lijst staan van Hollywood, maar een Bamber, McCord of een Gatt hebben wel regelmatig met grotere, dure producties mee mogen lopen. Hoe ze hier uitkomen weet ik niet, misschien was het een verloren weddenschap.

Opvallend gedetailleerde omgevingen en een tempo dat lekker doordendert zorgen ervoor dat Titanic 666 nooit de vermoeiende zit is die je misschien wel zou verwachten. Best aardige filters ook, maar zeker de opening laat eigenlijk zien dat ze niet korter dan 10 minuten achter de effectencomputer hebben gezeten. Uiteraard zitten er ook lelijke stukken tussen, maar het kijkt beter weg dan je zou denken.

Daar eindigen mijn voornaamste complimenten ook weer. Deze film schiet zichzelf vooral in de voet als het op narratief moet uitkomen. Door middel van wat ridicule scenes wordt je als kijker bijna gedwongen om met je ogen te rollen. Ook ongemakkelijk soms. Het is dat sommige acteurs nog opgaan in hun rollen, anders is het huilen met de pet op. Toch gek hoe ze zoveel onzin aan elkaar kunnen rijgen en dit vervolgens nog serieus lijken te willen nemen.

Wat kan ik er verder over zeggen? Ik klink positief in mijn eerste alinea's, maar uiteindelijk is het nog steeds vluchtig in elkaar gezet. Leuk in elkaar gezet dus, maar snel eroverheen gefilmd alleen. Het is wellicht niet de ramp die je zou verwachten met een blik op de titel of de poster, maar niettemin zal het je op den duur waarschijnlijk gaan vervelen omdat de film niet kan beslissen wat het wil zijn. Wil het een spannende, mysterieuze film zijn of juist een grap? Het wisselt elkaar teveel af om daar een antwoord op te geven, maar het geeft wel antwoord op de vraag of het deze apart van elkaar sterk kan uitwerken. Daarop is het antwoord volmondig: Nee.

"I want to speak with the captain"

Amerikaans lowbudget-productiebedrijf "The Asylum" had al eerder de rampenfilm Titanic II (2010) gemaakt .Ook brachten ze de film Flight 666 (2018) uit. Bij deze hebben "The Asylum" en "Tubi " voor de derde keer samengewerkt en het zijn handige jongens dus worden hier beide films gecombineerd. Bovennatuurlijke vergelding op een zinkend schip dus...

Maar voordat het zover is krijg je eerst een openingsscènes met een nog redelijke reconstructie van James Camerons Titanic (1997) Het effectenteam van Asylum moet in topvorm zijn geweest! Om vervolgens voorgeteld te worden aan een bovengemiddelde B-film cast; influencerkoppel, dubieuze Professor-oplichter, beveiligingsmedewerker, en de vrouwelijk kapitein.

Heel snel naar afvaart beginnen de spoken al te rommelen met de elektronica van het schip. Wat wil je...als je naar de plaats gaat waar de Titanic is gezonken? En de geesten komen met een serie vrij standaard jump scares. Wel is er slim gefilmd aan boord van de gepensioneerde Britse oceaanstomer RMS Queen Mary, (één van de hoog genoteerde spookachtige locaties in de VS) dus de binnenopnames zien er in ieder geval geweldig uit.

Nergens was de film echt overdreven slecht of goed. Het doet eigenlijk alles wat je van een "Tubi/Asylum" mag verwachten. De film bouwt redelijk op, kent wat geestenschrik, precies genoeg speeltijd en eindig zoals je verwacht. Tegen alle verwachtingen in was het verrassend leuk, simpel en onschuldig vermaak.