La Ligne (2022)

Een vrij eigenaardige film. Ik kon bij momenten weinig kop of staart krijgen aan die familie. De mannen in het verhaal mogen we al vergeten. Die lopen er bij als spek en bonen en voegen niets toe aan de film. Ze hebben zelfs nauwelijks een mening. Het creëert een soort onevenwicht.

Waarom Margaret precies haar moeder heeft aangevallen, het wordt niet echt duidelijk. De aanleiding is er niet, want de film valt letterlijk met de deur in huis. Prima start zo. Maar wat een vreemde familie. Weinig personages ook om je mee te vereenzelvigen. Die moeder, gespeeld door de immer bevallige Valeria Bruno Tedeschi, is een niet te onderschatten vrouw. Meelijwekkend, narcistisch, manipulatief en steeds controlerend. Maar dit dan ook uitspelen zodat ze zich steeds in een slachtofferrol kan wentelen. Bah.

Daar sta je dan als zwakke en agressieve Margaret. Rode draad is toch die zeer verwarrende loyale bloedband tussen de familieleden. Aantrekken en afstoten, liefhebben en haten. Vreemd sfeertje. Niet slecht, maar ook niet geweldig. Goed om eens mee te pikken.

Wilde toch weten hoe dit af ging lopen. Agressieve dochter krijgt gebiedsverbod van 100 meter nadat ze moeder het ziekenhuis in geslagen heeft. Er wordt letterlijk een 'ligne' getrokken waar aan beide kanten de partijen contact met elkaar hebben. Moeder is erg egoïstisch en haalt het bloed onder je nagels wat waarschijnlijk ook de reden is dat dochter explodeerde... maar je krijgt nergens antwoord op.... het begint en het plotseling stopt het... zit geen einde aan... en daar houden we natuurlijk wel van.