Kwestie van Geduld (2022)

kwestie van geduld

Ik begin een beetje moe te worden van al die films die over koken en restaurants gaan alsof nederland niks anders te bieden heeft, we zijn verzadigd met dit genre de laatste tijd.

Het is wel leuk dat limburg aangepakt wordt en veelal in dat accent gesproken wordt, dat is tenminste iets nieuws en komt vrij zelden voor. De acteurs spelen eens wat anders dan hun normale routine van andere films, maar toch mis ik bepaalde chemie

Tenenkrommend slecht. Wat een waste of time.

Pijnlijk slecht acteerwerk

Aan het eind zegt Sloesen tegen haar dan bijna ex-geliefde dat het veel dieper zit en dat ze blijkbaar die omgeving, haar geboortegrond, te veel mist. Ergens dacht ik: als dat nu de basis was geweest dan was deze film allicht een pak beter geweest. Wat doet dat met iemand en met iemands relatie? En dat zonder zo'n love interest. Nu hangt de film nogal in clichés en dat doet de film geen goed want er zit geen verrassing in. Maar buiten dat hangen de meeste personages net te veel in karikaturen en voelt het allemaal net niet echt genoeg. Sloesen is wel een fijne actrice, alleen jammer dat ze veelal in dit soort films blijft hangen. Terwijl ze me wel een actrice lijkt voor een serieus drama rond de thematiek zoals aangehaald in mijn intro. 2,5*.

Monica [Barbara Sloesen] is chef-kok van een goedlopend restaurant in Amsterdam dat ze heeft opgericht met haar vriend Bastiaan [Manuel Broekman]. Om de verhuizing naar een groter pand te kunnen financieren, besluit Monica voor het eerst sinds haar ouders 10 jaar geleden omkwamen bij een auto-ongeluk terug te keren naar haar geboorteplaats Noorbeek in Zuid-Limburg om haar erfdeel op te eisen. Daarvoor moet ze wel een overeenstemming bereiken met de andere erfgenaam (en haar ex-vriend) Sjeffie [Frans Dam]. Het verhaal is voorspelbaar en sommige personages grenzen aan karikatuur, maar Schuurmans acteursregie levert aangename verrassingen op, bijvoorbeeld in de scène in het dorpscafé waarin Monica (die eigenlijk Loes heeft) in een dronken bui in het bijzijn van al haar vrienden van vroeger haar hart lucht. Het einde ziet je mijlen van tevoren aankomen, maar de weg daar heen is zeer vermakelijk.