The Old Way (2023)

Als je het niet te serieus neemt is het best een leuk filmpje. Het verhaal is weliswaar simpel, toch heb ik me ermee vermaakt. Een wraakfilmpje met af en toe een vleugje humor. Cage is misschien niet de beste acteur maar hij heeft in de film The Unbearable Weight Of Massive Talent laten blijken dat hij het allemaal niet zo serieus neemt en heeft daarmee (bij mij) wat sympathie herwonnen. Al met al best een vermakelijk filmpje. Een kleine voldoende.

Och ik heb nog best genoten van deze western met Nicolas Cage. Hij geeft ook helemaal geen slechte prestatie. Het probleem is dat het zo degelijk braaf en voorspelbaar verhaal had. Je weet precies waar het heen gaat, dat wat je denkt dat gaat gebeuren, gebeurde ook! Met de openingsscène, waarin Cage een snor heeft, beloofde het nog een leuk actievol wraakfilmpje te worden. Maar meer dan dat erover gepraat werd, hoe goed en gevaarlijk Colton Briggs wel niet was is er maar weinig daarvan te zien. Regisseur Donowho legt het grootste deel de focus op de reis van Colton en Brooke en hun ontroerende vader-dochter relatie. Van de outlaws gaat ook niet veel dreiging uit en doen ook niet veel in beeld wat je overtuigd dat ze wel slecht zijn. Er is ook verder niet veel opwindends aan de actie of schietpartijen. Het is echter enigszins te vergeven, aangezien de aanwezigheid en solide uitvoering van Nicolas Cage Niets blaast je weg, maar het waren wel luchtige en plezierige 95 minuten.

Aardige film over een oude revolverheld die samen met zijn dochter uit is op wraak. Een simpel plot voor deze western, maar er zit genoeg vooruitgang in. Bovendien is de wisselwerking tussen vader en dochter vermakelijk uitgewerkt (Nicolas Cage en ook de jonge Ryan Kiera Armstrong weten het ook leuk te brengen).

Afgemeten naar haar leeftijd (13) in combinatie met haar prestatie, krijgt Ryan Kiera Armstrong van mij een Oscar voor haar rol in deze film. En dat zijn dan ook de enige twee sterren die deze film van mij krijgt. In Old Henry (2021) zat tenminste nog de sfeer uit de Wilde Westen tijd. Wat dat betreft is er weinig 'Old Way' in deze film met de uitgerangeerde Cage te ontdekken. Matig plot, matige cast, nep setting en daarbij de dialogen van de Marshal; hoe krijg je het verzonnen.

Een helaas matige western film.

De aktie is weinig en weinig spectaculair.

Gezien het verhaal was de verwachting groter.

Niet onaardig maar stelde wel iets teleur helaas.

Een vergelijkbare western film, zoals de ijzersterke western film Old Henry is stukken beter als deze.

Echter deze film is wel vermakelijk maar niet van hoog niveau.

Een ouderwetse B film die op heel veel gebieden niet meer dan matig is, maar toch ook vermakelijk.

De sukkelige humor is nog best lollig. En de klunzige vuurgevechten en stupide dialogen passen eigenlijk prima in deze simpele Western die zichzelf niet serieus neemt en soms juist het genre op de hak lijkt te willen nemen.

De 4 gangleden zouden niet misstaan hebben in een straight to VHS actiefilmpje uit de heerlijke jaren 80. En dat geldt net zo goed voor de sherrif en zijn posse. En tja, eigenlijk ook wel voor Cage. Maar, niet voor de jonge Armstrong. Zij is de coolheid zelve en met afstand de leukste van het stel.

Verrassend goede interactie tussen Colton en Brooke. Kampvuurscene over het mens zijn, gedrag en intermenselijke relaties is top. Verhaallijn is een bekende vorm scenery goed gekozen. De insteek van menselijk handelen gekoppeld aan angst is krachtig. De lege blik die Cage vaker heeft in zijn films past hier perfect. Leuke gimmick, scene waarin hij zijn dochter naar school brengt. Qua styling en muziek de Ingalls Family.

Weinig opwindende westernfilm waarin Nicolas Cage niet bepaald zijn beste rol in recente jaren mee heeft uitgekozen. Regisseur Brett Donowho probeert niettemin een goed en emotioneel verhaal op te bouwen, maar het onovertuigende acteerwerk en de clichématige achtergronden van de personages maken hem dat vrijwel onmogelijk. Wat rest zijn een aantal aardige actiemomenten, leuk opgebouwde decors en Cage die op vreemde manier wel weet te beklijven. Mogelijk is dat laatste overigens omdat je als kijker een bepaalde verwachting schept dat hij zich op een gegeven moment excentriek en bombastisch gaat gedragen, maar de benadering van Donowho blijft spijtig genoeg altijd volkomen serieus en daarmee niet al te boeiend.