A House on the Bayou (2021)

Fijn horrorfilmpje, van begin tot eind voldoende spanning, leuke 'twist'.

Eigenlijk een hele vette mysterythriller. Spannend, origineel en met de nodige twists en turns. Eindelijk nog eens een geslaagde Bloomhouseproductie. Die lage score is wat mij betreft onbegrijpelijk.

Deze eerste officiële samenwerking tussen EPIX en Blumhouse had maar weinig nieuws of interessants te bieden en is vooral een veilige aangelegenheid. Er is geen echte terreur! Het begint met de typische horror-stijlfiguur van een uiteenvallende familie die naar een spookachtig huis gaat De film vertrouwt veel op de gespannen relatie tussen het getrouwde stel Jessica en John en tja de invloed van buitenaf laat zich gemakkelijk raden. Met de personages kan je amper medelijden hebben en het mysterie is nogal oppervlakkig. Zodra de antwoorden dan beginnen te komen, daalt het horror-thriller element af naar maar een flauw moraliteitsverhaaltje. Hoewel het uitgangspunt van deze film genoeg potentie had om er een huiveringwekkend horrorverhaal van te maken, kiest men opvallend genoeg voor een zeer veilige weg! Dankzij de getalenteerde cast was de film wel nog best aardig om te kijken. Echter het eindresultaat is maar een middelmatige aardige tv-film, (iets waar alle samenwerkingen tussen Blumhouse en streamingsdiensten last van schijnen te hebben) die net voldoende overtuigende maar ook zat zonder echte goede spanning of angst.

Een low budget B filmpje met zwak acteerwerk, Het verhaaltje is ook niet al sterk, ook de kleine twist vond ik niet bijzonder. Zonde van de tijd.

Waar is dat huis? Ik heb nog een paar kandidaten...
Het idee hierachter vond ik best goed en was dan ook bepalend voor mijn score. De uitvoering, met name het acteerwerk, vond ik dan weer behoorlijk amateuristisch. De muziek was ook flut, behalve dan tijdens het in de fik steken van die auto. Het geheel bouwde iets te langzaam, maar degelijk op. En dan was er ineens die plottwist, wat de zaak een stuk interessanter maakte. Geen topfilm, ik zal deze geen tweede keer kijken, maar toch leuk om gezien te hebben.

In A House on the Bayou gaat een gebroken gezin op vakantie naar een oud landhuis in Louisiana om hun relatie te herstellen. Wanneer er twee gasten uit de buurt komen eten, loopt alles echter mis. Wat volgt is een avond vol twists en vreemde gebeurtenissen.

Gelukkig had ik geen trailer gezien vooraleer ik aan de film begon want ik was toch af en toe verrast bij de wendingen die de film nam. Mijn goed humeur was er echter niet vanaf het begin. In het eerste deel ontmoeten we overspelige vader, kille bitch moeder en zagekind dochter in een serie slecht geschreven dialoog en houterig acteerwerk. Beiden worden er niet beter op naarmate de film vordert maar je kan dan ook wennen aan een dode rat onder de koelkast.

Wanneer de twee gasten geïntroduceerd worden ging het bergop. De onbehagelijke sfeer en spanning (ja, spanning!) worden nog wat opgedreven naar een prettig niveau. Er wordt een mysterie opgebouwd waar ik toch benieuwd naar was hoe het allemaal in elkaar zat. Dan volgen nog wat plot twists die me niet erg konden bekoren. Toch bleef het gelukkig allemaal wel entertainend. Naar de climax toe ging het allemaal weer bergaf. Subtiliteit wordt overboord gegooid (wat verwacht je bij Blumhouse...) en de uiteindelijke pay off is nogal teleurstellend.

Het acteerwerk en script zijn best campy dus daar valt wel nog wat te zien. Moest alles net dat tikkeltje beter geregisseerd, geëdit en geschreven zijn, had dit best een beklijvende film geweest.

Toch een mooie 3* omdat ik me allesbehalve geërgerd heb. Behalve met die dochter dan. Wat een irritant kind.

De opnames vonden plaats in Lacombe, LA bij Bayou Adventures. Met uitzondering van acteur Doug Van Liew, worden de namen van de hoofdpersonages geassocieerd met de Bijbelse traditie.

Dit is typisch weer zo'n film waarbij de meningen zwaar zijn verdeeld. Ik was oprecht verbaasd over de hoge rating. Ik denk dat de hoeveelheid plotwendingen en overacting wat roet in het eten hebben gegooid. Persoonlijk vind ik het wel aardig als er gebruik wordt gemaakt van een plotwending. Zolang de film maar met een logische eindconclusie komt. Hoewel deze film er met een laag budget in slaagt om die aandacht vast te houden. vond ik het op bepaalde momenten gekkenwerk worden. Toch kan dit ook als een positief pluspunt worden opgevat. Met name als je over een duister en raadselachtig personage als Isaac beschikt, en zijn ware aard in het midden blijft tot het einde. Een rol die overigens sterk wordt neergezet door Jacob Lofland. Misschien dat de focus zich weer teveel op het horror-genre concentreert, en de echte liefhebbers vervolgens worden getrakteerd op een koude douche. Hoe je het ook wendt of keert...smaken verschillen.

Wellicht dat minder plotwendingen en een betere cast mij konden overtuigen om een hogere rating te geven.

2,0 *

Goed geacteerde thrillerfilm die zichzelf presenteert als langzaam ontluikende escalatie met een paranormaal tintje, ook al komt dat tweede nogal teleurstellend voor de dag. Het grootste euvel van A House on the Bayou is de verschijning van Jacob Lofland, die simpelweg niet heel intimiderend voor de dag komt als Isaac. Het (en zijn) acteerwerk is zonder meer overtuigend en professioneel, maar de kijker wordt op deze manier weinig angst ingeboeid. Wanneer het op de fantasierijke inslag komt, kan regisseur Alex McAulay met niet veel meer aankomen dan een donker kamertje en wat snelle grapjes. Waar de grootste potentie dus ligt worden geen kansen aangegrepen, maar het blijft wel boeien, ondanks de afwezigheid van stabiele spanning/sfeer.