Ju E Dao (2020)

Mijn 1e film gekeken in het nieuwe jaar deze Crocodile Island, vond het wel een vermakelijke b film.

Wel weer een zelfde soort verhaal dat een vliegtuig neerstort en een groep mensen op een eiland belanden met krokodillen en grote spinnen, maar toch wel een goede wegkijker, geen saaie stukken gezien en de krokodillen en spinnen zagen er goed uit, niet dat de krokodillen zweven dat je ziet dat ze nep zijn wat je soms wel eens ziet in B-films, maar ik vond ze erg goed gemaakt en de spinnen ook.

Vandaar voor mij een voldoende deze film, word nergens spectaculair of vernieuwend maar wel mee vermaakt.

SyFy Channel en Asylum Pictures leveren met enige regelmaat low-budget creature feature-films af. Nu geeft China ons deze web-only low-budget monsterfilm 'Crocodile Island', Wat een hit is geworden op de streaming-diensten omdat het werd uitgebracht aan het begin van de COVID-crisis. De film vertoont dezelfde problemen die films van bovengenoemde ook bezitten echter wel dan één van hun betere producties. De film bezit elk beestjes - rampenfilm-cliche. De boosdoener is hier de Formosadriehoek of Drakendriehoek in de Filipijnse Zee, alwaar een vliegtuig van koers afdwaalt en neerstort. Uiteraard overleef een vliegtuiglading aan stereotype -passagiers het; de held met een tienerdochter en haar vriendje, de zwangere vrouw en liefhebbende echtgenoot, de slijmerige zakenman met geld, het meisje dat niet zonder sociale media kan en de vader die op weg is naar zijn kind. Ach ze zijn allemaal en dienen vooral als voer voor enkele te grote spinnen en de gelijknamige krokodillen. De CGI van het vliegtuig is waardeloos en de nasynchronisatie van de Amerikaanse piloten is lachwekkend slecht. Dat geldt ook voor enkele van de vroege verschijningen van de krokodil. Zodra we echter voorbij de crash zijn, verbeteren de effecten behoorlijk. Het resultaat is een aangename schepselfunctie. Behoorlijk voorspelbaar en een aantal vergezochte plotpunten maar in een film over gigantische wezens is dat een klein detail.