Morgue (2019)

Mwa.

Tot zover mijn kennis ook de eerste Paraguayaanse film die ik zie. Uit Uruguay heb ik er al een aantal gezien, maar nog nooit uit dit land, en dat ontdekte ik eerlijk gezegd ook pas toen ik deze recensie uittypte. Morgue was een film die ik mee kon pakken zonder enige kennis waar het precies over ging, maar het viel me zeker niet tegen.

Goedkoop is het zeker, maar regisseur Cardozo kiest er dan ook slim voor om een groot deel in het mortuarium zelf plaats te laten vinden. Zo overschiet de film zichzelf nooit echt door te ver buiten de lijnen te denken. Ik hou er wel van als films buiten het boekje treden, maar niet te ver, anders wordt het belachelijk. Dat weet Cardozo zelf ook, en levert dan ook vooral genrewerk af.

Spannend is het nergens maar er zit wel degelijk een aardig sfeertje in de film, die alleen nooit lekker door kan pakken. Met het camerawerk is weinig mis, maar ergens mis je als kijker wel een echt enge scene. Er worden diverse pogingen ondernomen om deze erin te verwerken, maar het slaat te vaak dood. Met belichting en het tempo wordt namelijk te weinig ondernomen om van de film een echt sterk geheel te maken.

Wel duurt de film kort en vermaakt van begin tot eind. Het is dan ook niet heel veel meer dan een beveiliger die door een eng mortuarium heen loopt en tegen diverse vormen van gespook aanloopt. Cardozo toont potentie voor een spannende toekomstige film, maar daarvoor moet hij ook wat lampjes op gaan hangen denk ik zo. Morgue is een goed steuntje, maar kan nooit spannend worden en voelt net wat te afstandelijk aan.