Neptune Frost (2021)

Conceptueel, qua aankleding en stijl enzovoorts, vond ik dit eigenlijk wel enorm leuk. Het narratief is een stuk minder, daar hebben de makers echt nog wel stappen te zetten. Afgezien van de grote lijnen die wel te volgen zijn, zijn de details aardig onnavolgbaar. Sympathiek en vooruitstrevende filmmakerij uit een on-traditionele cinemawereld.

Ik kan me uitstekend bij mezzanine voegen. Gefascineerd zitten kijken naar deze verzorgde Amerikaanse-Rwandese co-productie, een Afro-futuristische sci-fi musical die zich afspeelt in de heuvels van Burundi, nog wel. De kapstok is narratief misschien wat karig, maar Neptune Frost heeft een hoop te zeggen, en de vorm waarin het gegoten is maakt wel degelijk indruk. Het verrast niet om te leren dat co-regisseur Anisia Uzeyman een cinematographer is, die trouwens voor deze film ook een art director credit heeft. Ze regisseerde deze film met Slam poet Saul Williams, die je zou kunnen kennen uit de Sundance winnaar Slam (1998) (of zijn bijrolletje in K-Pax).

Kennelijk was Neptune Frost aanvankelijk geconceptualiseerd als een Graphic novel en een stage musical, waarbij na een Kickstarter campagne Lin-Manuel Miranda als uitvoerend producent aan bord kwam. En later de geplaagde Ezra Miller die al weken de voorpagina ontsiert op MovieMeter als producent. Gelukkig zal wie weinig met de heren opheeft, volgens mij geen spoor van hun persona’s in deze film ontdekken. Ik denk dat dit verhaal in stripvorm ook van de pagina zou kunnen spatten, en dat er een opzwepende musical van gemaakt had kunnen worden. Maar een van de belangrijkste punten waarin Neptune Frost slaagt, is dat het visueel en muzikaal optimaal gebruik maakt van het gekozen medium, en laat zien dat dit beste keuze was.

Aangekocht en uitgebracht door Kino Lorber, maar helaas in NL na het IFFR nog niet on demand te zien, zonder te goochelen met VPNs of pindakaaskunsten.

Fire in the Sky: The Queer Newness of Neptune Frost • Journal • A Letterboxd Magazine

3,7*