Historia de lo Oculto (2020)

Interessant filmpje, waarin aan de ene kant sec gezien misschien niet zo heel veel gebeurt, maar waar de unheimliche sfeer en de retro-look alsnog ervoor gezorgd hebben dat ik een film lang geboeid heb gekeken. Het is een soort van All the President's Men meets A Dark Song meets Ghostwatch - het speelt zich af in het Argentinië van eind jaren '80 en speelt zich eigenlijk (bijna) helemaal real-time af rond een televisieuitzending. En het voelt nog ouder aan, met zwart-wit beelden en televisie-visuals die jaren '60/'70 achtig aandoen. Hoe dan ook, we volgen de televisie-uitzending én het onderzoeksteam erachter, waarbij langzaam maar zeker uit de doeken wordt gedaan dat er een Satanische sekte aan de macht is. Maar het is vooral best desorienterend; er hangt continu een paranoide sfeer waarin onduidelijk is wat er nou echt waar is, wie te vertrouwen is, en het helpt ook niet dat het team drugs neemt, hallucineert en er ook een aantal onverklaarbare gebeurtenissen plaatsvinden. Er wordt vooral veel gehint, met feiten die opeens veranderen (zoals het aantal kinderen), opeens zelfs een Cthulhu-achtige tentakel in beeld, en meer rare zaken zonder dat er veel expliciet gemaakt wordt. En dat is een keuze die werkt.

Ongetwijfeld zit hier ook nog wel meer lokale politieke thematiek in die ik over het hoofd zie, maar de desinformatie en wantrouwen richting politiek voelen zowel ouderwets junta-achtig maar ook modern aan. Met een lekker occult sausje erover. Als je op zoek bent naar een sfeervol goed uurtje paranoia, en geen bezwaar hebt tegen low budget en suggestie, is dit wel een leuke.

Dat niemand dit verder gekeken heeft sinds april 2021 verbaast me echt wel.

Argentijnse film die zich afspeelt vlak voor en tijdens de laatste uitzending van het televisienieuwsprogramma; ‘60 minuten voor middernacht’ De laatste uitzending want de sponsors trekken zich terug en het netwerk trekt dus de stekker eruit. De speciale gast vanavond is Adrian Marcato, (de naam van de Satanist uit de droomreeks, het olieverfschilderij en de foto's in Rosemary's Baby?) die mogelijk een heksenmeester is en oprichter van een van de belangrijkste bedrijven van het land. Naarmate het programma vordert, legt het een Interdimensionale samenzwering bloot van de president en de regering...

Het was niet slecht, is gefilmd in sfeervol zwart-wit maar met een bescheiden budget en de opzet van een ​​talkshow uit de jaren 80 heeft het als gevolg dat er veel wordt gepraat. Daarbij komt dat de maker veel metaforische verwijst naar het politieke van Argentinië En het heeft verschrikkelijk zwarte banden aan de zijkant door de beeldverhouding van 4:3, iets dat in de mode lijkt te zijn.

De film voelt ook meer aan als een paranoïde samenzweringsthriller (hm, verdwenen kinderen, de zogenaamde "waarheid" kennen over dingen die om ons heen gebeuren en een Alien-regering, waar heb ik dat meer gehoord?) dan een horrorfilm. Gelukkig werd er wel gestrooid met griezelige broodkruimels en waart de kosmische Lovecraft-horror er rond. Met kleine hints voert de film dus de spanning op en de tikkende 60 minuten op de klok verhoogt ook op slimme wijze het urgente tempo.

Soms misschien een beetje een te ver-van-mijn-bed-show voor niet-Argentijnen. Voor het grootste deel staren naar een groep mensen aan ronde-tafel Hoewel er een aanhoudend gevoel van angst en onheil heerst en er enkele subtiele scènes zijn van vreemde gebeurtenissen. Ik zou het niet direct een sensatie willen noemen maar een interessant mysterieuze kijkervaring met een kleurrijk en sterk einde.

Ik ben geen grote fan van Argentijnse films, maar voor deze maak ik een uitzondering. Een sfeervolle zwart wit film, die speelt in de jaren '80. De setting past heel goed, je ziet aan de ene kant een live tv-programma waar van direct bij het begin eigenlijk al duidelijk is dat ze een luis in de pels zijn van de overheid. Ze hebben iets ontdekt waarvan de staat niet wilt dat het uit komt. Ze wilden de show stoppen maar met hangen en wurgen konden ze nog 1 laatste show in de lucht slingeren.

Wat volgt is een verwoede poging zowel voor als achter de schermen een ongemakkelijke waarheid uit de doeken te doen. Het gaat, zoals in de omschrijving ook genoemd, om occulte invloeden in de top van de overheid. Dit opent allerlei mogelijkheden tot boven natuurlijke gebeurtenissen die vooral de achter de scherm koortsachtig werkende journalisten flink dwars zit.

Zoals zon beetje elke Argentijnse film zijn ook hier de verwijzingen naar de Junta van die tijd geen toeval. Waar ik het vaak een beetje herhalend en vervelend vindt dat het altijd over hetzelfde gaat is ditmaal de vorm wel mooi gevonden.