Les Sorcières de l’Orient (2021)

Ik heb in een jaar of vijf, zes competitief volleybal ook wel eens zoveel ballen op me af gekregen als de dames in deze hybride documentaire, maar natuurlijk nooit zo lang en al helemaal niet tot het ochtendgloren. Topsport wordt in deze film dan ook niet in een vacuüm behandeld, en de militaire geschiedenis van Japan in de 20e eeuw is duidelijk één van de belangrijkste verklarende elementen. Als liefhebber van het spelletje had ik nog wel meer van de wedstrijden en trainingen willen zien, maar de scène op Portishead's ''Machine Gun'' (met oorspronkelijk 16 mm-materiaal) is in ieder geval een hoogtepunt. Verder ook (terechte) aandacht voor het momentum van de Tokio Olympiad (1964), met zelfs een archief-cameo van ''onze'' Anton Geesink.

IFFR 21 On Demand

Wat een geweldige terugblik op de bijzondere prestaties van dames die onder coach Daimatsu flink wat te verduren hebben gehad. Mooi zonder belerend te worden, is de film die de weerslag van de historie van Japan (de oorlog en de wederopbouw) op de volleybalsport weergeeft. De satelliet bracht het Japanse (dames-) volleybal, beter gezegd de Olympische Spelen 1964, wereldwijd verder onder de aandacht. Anime films zijn er inmiddels genoeg gemaakt over Volleybal. Een interessante link hierover tref je hier. De anime beelden, de oude beelden, de archiefbeelden worden begeleid door een electrosoundtrack (zie hierna voor de google youtube en spotify-ers). De Nishibo fabriek pompt door dit geluid door in de energieke beelden, de machinale beelden van vrouwenlichamen die worden afgebeuld en de industriële vooruitgang in Japan. De gelijkenis met menig Daft-punk clip lijkt toeval. Althans Farraut repte hier niet over, al werd hij ook niet gevraagd naar de keuze voor de muziek. Dames werden zeker in die tijd in het Westen niet vaak zo hard getraind. Farraut noemt hen pioniers in de topsport. De vrouwen kijken met trots terug op de tijd met hun trainer - de beul, ook wel genoemd "The Demon"- Daimatsu.

Farraut (Q&A, IFFR 2021) gaf aan de vrouwen hun verhaal te willen laten vertellen. Een gesprek in het Hotel bleek (bijvoorbeeld) een praktische oplossing voor de lunch-scenes met de dames. Samen met de persoonlijke beelden memory spelen, volleybal training en fitnesstraining is Farraut daar zeker in geslaagd. Oma Memory (de Japanse namen zijn me niet bijgebleven) is kort na de opnames overleden.

Soundtrack:
Machinegun- Portishead
Wormholes- Giza Dj's
Non (Original Mix)- Givor Paradis
Svmmelhet- Choc One & David Casal
Gemma (Original Mix)- Kamilo Sanclemente