Cry Macho (2021)

Eastwood kon blijkbaar niet wachten om nog eens een film te maken. Een andere rechtvaardiging kan ik niet bedenken voor zijn medewerking (voor en achter de camera) aan deze opeenstapeling van clichés en ongeloofwaardigheden rondom de stokoude voormalige rodeo-ster Mike Milo [Eastwood]. Mike brak ooit zijn rug bij een rodeo en na de tragische dood van zijn vrouw en zoon zocht hij zijn heil in de drank. Nu vraagt zijn vriend Howard [Dwight Yoakam] hem om naar Mexico te reizen om Howards tienerzoon Rafo [Eduardo Minett] te bevrijden uit de klauwen van diens moeder [Fernanda Urrejola]. Qua geloofwaardigheid gaat het van kwaad voor erger, maar de grootste vraag is waarom Eastwood zich liet omringen door acteurs die op geen enkele manier in zijn schaduw mogen staan. Een zeldzame miskleun voor Eastwood, maar wel een behoorlijke.

Tijd voor Eastwood om met pensioen te gaan.

Aardige speelfilm. Het verhaal is niet bijzonder en de uitwerking is redelijk steady. De film is vrij doorsnee en verder niet bijzonder. Gewoon leuk en niet meer en niet minder. Wel bijzonder om de inmiddels 91 jarige Eastwood nog zo bezig te zien, geweldig. De film kabbelt wat voort en kijkt lekker weg met een paar leuke feelgood momenten. Het camerawerk is wel sterk en er worden een aantal fraaie shots getoond. Het acteerwerk is wat wisselend. Eastwood als van ouds, maar Minett mist nog wat ervaring. 3.5

een thriller noemen ze dat? ik vond dat nu niet echt een thriller veel te soft een drama lijkt er meer op

eastwood speelt nog eens een veel op zijn oude leeftijd. maar ja wat moet hij nog beginnen op die leeftijd? simpele film oude cowboy moet iemand zijn zoon terug brengen naar zijn vader een job voor de oude man omdat hij hem ooit heeft geholpen. verwacht niet de actie zoals we in de tijd van zijn jonge jaren hebben gehad of gezien hier en daar een beestje wat je noemt actie en hij krijgt wat tegenstand van de kant van zijn moeder want die wil haar zoon niet opgeven maar voor de rest drama zo als hij nu meestal speelt goed voor de gene die van die films houden maar geef mij maar de jonge eastwood.

Werkelijk een niet te pruimen, ik raad aan laatste kunstje van Clint, stuk broddelwerk , waar de stumperigheid vanaf druipt. Is er.dan niemand om deze man heen die durft te zeggen: Stop hiermee!

Film hangt van clichés aan elkaar. Heb ook het idee dat de beentjes van Clint zijn ego niet meer kunnen dragen. Ik kreeg echt bij bepaalde scènes de gedachte; 'Dead Man Walking'.

* Voor de moeite

Eigenlijk een heel gemoedelijke film, die elementen uit eerdere Eastwood films samenbrengt.

Eenuitermate fragiel ogende Eastwood die het verloren joch op sleeptouw neemt, aanvankelijk met tegenzin, waarna alsnog een bijzondere band ontstaat. De door het leven geharde mentor en zijn jonge pupil; we hebben het allemaal al eens eerder gezien, maar toch vind ik het een aardige film.

Het is niet zo'n stoere Eastwood film als we van hem gewend zijn, maar gelukkig wel met de nukken van Eastwood en hier een daar een kwinkslag. Het is een vrij goeiige film, die soms zelfs neigt naar sentimentaliteit. De scènes met de hoteleigenaresse zijn zelfs aandoenlijk.

Eduardo Minett heeft nogal een dik accent, maar aangezien hij uit Mexico opgehaald wordt, zou het ook weer vreemd zijn als hij vlekkeloos Engels-Amerikaans spreekt. Geen grootse acteerprestatie, maar het is wel een sympathieke rol.

Geen geweldige film. Wel een fijne film, prima sfeer, mooie beelden en fijne muziek soms. Maar Eastwood is echt een jaar of 25 te oud voor deze rol, hij oogt ook te fragiel. En de film barst van de clichés en weet hele momenten niet te boeien. In dat dorpje zitten nog wel enkele oprecht mooie momenten, maar richting het einde wordt de film alweer minder. Jammer. 2,5*.

Behoorlijk matige film, maar ik vond dat niet eens zo zeer aan de rol van Clint Eastwood liggen, maar gewoon aan een enorm saai script. Er gebeurt niks en emotioneel raakt de film denk ik niemand. En ja, Clint is natuurlijk te oud voor deze rol, maar die man vind ik zo iconisch dat ik vooral blij ben dat ik hem weer in een film kon zien spelen. Zijn uitstraling, zijn doorleefde kop en zijn stem blijven gewoon prachtig. En het grootste deel van zijn rol is praten en autorijden, dus zo ongeloofwaardig was het nou ook weer niet. Verder vind ik de Mexicaanse en West-Amerikaanse natuur altijd mooi om te zien, plusje voor deze film. Van mij mag Clint nog wel tot zijn honderdste doorgaan, maar hij mag zichzelf wel afvragen of zijn films van de laatste 10 jaar nou allemaal van goed niveau waren. Op deze manier kan je ook je legacy aantasten en dat zou jammer zijn want ik vind Eastwood een van de grootste Hollywoodiconen aller tijden.

2*

Goeie film over een voormalig rodeorijder die de zoon van zijn ex-werkgever gaat ophalen in Mexico. De relatie die tussen de oude man en de jongen ontstaat is nogal voorspelbaar, maar levert vooral tijdens de tweede helft genoeg mooie momenten op. De film heeft een aangenaam tempo en het blijft een genot om de hoogbejaarde Clint Eastwood aan het werk te zien. Daarom nog net 3.5 sterren.

Een mooie en fijne film.

Met een van de inmiddels old legendarische Clint Eastwood.

Waardig neergezet en de Haan Macho is wel erg leuk en bijzonder een waakhond in de verpakking van een haan.

Prettige film die zeer de moeite waard is.

Eastwood blijft ondanks zijn leeftijd films aan de lopende band produceren. Los van het feit dat ik het tempo en de sfeer best OK vond en ik al bij al wel graag naar de film gekeken heb, kreeg ik toch vaak het gevoel naar een overbodige film te kijken. Een tussendoortje, een film die snel in elkaar werd geflanst zonder daarbij de techniciteit uit het oog te verliezen. Want je ziet wel dat de film op technisch vlak verzorgd is.

Ik had meer moeite met het plot en met de uitwerking ervan. Het scenario was slordiger dan wat ik gewoon ben bij een Eastwood. De film hangt aan elkaar van clichés, toevalligheden en gemaakte contacten en omstandigheden. Veel vraagtekens ook met de rol die hem wordt toebedeeld en waarom hij wel slaagt in zijn opzet en andere 'boodschappers' niet. Daarnaast nogal vage motieven van de moeder en diens gevaarlijke (?) of zelfs amateuristische bende, de klik met de cafébazin of zelfs met de jongen ...

Maar een Eastwood voor en achter de camera blijft garantie voor een fijne avond. Die flair en het gemak waarmee hij zijn rol invulling geeft, is geweldig. Maar dat alleen redt de film onvoldoende.

Wederom laat Clint zich omringen door C acteurs. Iets waar hij zo rond Gran Torino al mee begon. Al was dat wél een goede film. Cry Macho daarentegen zeker niet. De film kabbelt voort en is braver dan een aflevering van Dr Quin. Zó erg binnen de lijntjes kleuren dat de EO m zo op zaterdagmiddag een uur of 16.00 kan uitzenden, je moet het maar kunnen. Oké ik kan erin komen dat Eastwood, inmiddels 117, niet meer een peloton Mexicanen onder het zand schiet maar ik zat stiekem toch te wachten op een “Well do ya, punk”..

1,5*

Clint doet zijn ding.

Het is misschien geen film waar hij nog nieuwe fans mee gaat vinden, maar voor wie dat al is is het weer een feestje van herkenning, al overheerst aan de andere kant de gezapigheid ook wel wat teveel. Dat mag overigens niet echt verbazen, de man is tenslotte 92 - tegen de tijd dat wij allemaal zo oud zijn, dan zijn we ook een stuk makker dan nu. Ja, The Mule was dan een stuk leuker - vooral omdat er in die film beter met de leeftijd gespeeld werd, en in deze moet er dan een stunt double op het paard. Toch is het een aardig filmpje, en beslist niet alleen maar uit nostalgie, en hoewel het wel echt op het randje is, is daarmee de keuze voor precies deze rol misschien wel juist wel extra leuk. Wat je er ook van vindt uiteindelijk, Clint blijft wel altijd verrassen.

Fijne, sympathieke feel good film. Ja, Clint is erg oud geworden. Maar juist dat kwetsbare wat hij daardoor gekregen heeft zie je weinig terug in zijn andere, oudere films. Het heeft nog het meeste weg van het (veel zwaardere) Gran Torino. Verhaal zit goed in elkaar, met de nodige hobbels en problemen onderweg. Simpel maar niet te sentimenteel. Een tussendoortje waar ik me prima mee heb vermaakt.

Hij is inmiddels de 90 gepasseerd, maar films maken doet hij nog steeds. Uiteraard in een laag tempo, maar sowieso is het tempo nooit echt hoog geweest van Clint. Cry Macho de haan is prachtig mooi gefilmd met sfeervolle muziek van Sabor a mi althans dat is de titel die door vele Spaanse zangers en zangeressen zijn gezongen in de tijd. Ik zou zeggen neem er een rode wijn bij met je vrouw en je hebt een heerlijke Spaanse avond. Mijn vakantie is al begonnen!

Okay we kennen die filmpjes wel van Mexico. Good old Rambo kwam met een soortgelijke film waar hij zaakjes moest opknappen in het altijd slecht afgebeelde Mexico. Daar zit nu veel meer balans in moet ik zeggen. Mexico laat hier ook zijn charme zien. Vooral de noodgedwongen autostop doet de film goed met een mooi spelende Natalia Traven die ook in de indrukwekkende film Trade 2007 speelde. En dat liefde ook mooi kan zijn op leeftijd bewijst deze film. Drama/western met romantiek zal ik maar zeggen. Ook het jongetje speelt naar behoren en je kunt je afvragen waar hij nu het beste thuishoort. Betrapte Clint nog wel op een foutje. Deze film moet zich afspelen jaren 70 maar hij komt bij het verzorgen van dieren ineens op Dr. Dolittle en dat was toch echt later in de tijd.. Okay de bad guys zijn zoals je verwacht in dit soort films (niet bijzonder), maar overall heb ik ontspannen genoten van deze warme Mexicaanse film. Proost!

Film 3.0

Beeld 5.0 (4K)

Geluid 4.5

Niemendalletje.

Grijze middelmaat van en met Clint Eastwood, wiens opvallendste wapenfeit in deze film het gegeven is dat hij als 90-plusser een totaal onrealistische casting is. Totaal bezopen hoe men daar op komt. Voor z'n leeftijd is hij best nog een krasse knar, maar hij is wel gewoon stokoud, daar mag je gerust je verhaal en/of personage wel aan aanpassen. Zelfs 20 jaar geleden had dit al een dubbeltje op z'n kant geweest.

Maar goed, het is nu wat het is en op zich is Cry Macho niet echt een slechte film. Een redelijk luchtig buddy drama. Zonder hoogtepunten en zonder echt door de ondergrens te gaan. Het is alleen wat vrijblijvend. Wat voortkabbelend zonder veel te beroeren. Een film ook die je zo vergeten bent, tenzij dan als die ene film waar de stokoude Eastwood denkt dat hij nog een stuk jonger is.

Ik heb gelezen dat hij er nog één film bij doet. Het is hem gegund om dan een iets betere fit te hebben met z'n personage, want de naam Eastwood blijft natuurlijk iconisch.

2,5

Wie hoopt op een keiharde western met een Clint Eastwood die de ene coole oneliner na de andere uitspuwt, komt bedrogen uit. Eastwood is overduidelijk op leeftijd geraakt en komt letterlijk moeizaam vooruit in Cry Macho. Toch heb ik me hier uitstekend mee vermaakt. Niet alleen heeft Clint namelijk bijzonder weinig nodig om nog cool te zijn, het is ook gewoon een sympathieke film.

Het is een rustige roadmovie, waarbij er wel sprake is van enige onderhuidse dreiging, maar het komt slechts tot enkele bescheiden uitbarstingen. De film focust zich vooral op de relatie tussen Mike en Rafo en die is leuk om te volgen. Ik vond ook wel sprake van chemie tussen Clint en de jonge Eduardo Minett. Er zijn momenten dat ik me realiseerde dat er niet bijster veel gebeurde, met name wanneer de twee hoofdpersonages een tijd lang blijven steken in het stadje waar Mike een soort Dr. Dolittle wordt, maar toch levert het charmante scènes op en de verveling slaat eigenlijk niet toe.

Verre van een perfecte of spectaculaire film, maar toch slaagt Clint Eastwood er wel in een onderhoudende film af te leveren, die met weinig middelen toch de interesse weet vast te houden. Ik ben ervan overtuigd dat hier wel wat meer uit gehaald had kunnen worden, maar tegelijkertijd vond ik de kalmte waarmee dit verhaal je wordt voorgeschoteld wel wat hebben. De term 'aangenaam' dekt de lading wel in dit geval.

3*

Als weekend afsluiter nog even aan de Clint Eastwood met deze Cry Macho en hoewel er vaak wel het een en ander mankeert aan de films van Eastwood schept het toch ook altijd wel weer verwachtingen. Verbazing was er dan ook wel dat de algemene opinie erg laag is en er weinig positieve woorden zijn voor deze film. Zou de oude man dan toch zijn touch kwijt zijn of zijn de mensen een fossiel als Eastwood zat omdat het weinig vernieuwend is....?

Het verhaal is simpelzat wat dat betreft met Miko die aan de dijk gezet wordt door zijn baas om vervolgens een paar maanden later toch op een special assignment gestuurd te worden. Namelijk het terug halen van zijn zoon. Duidelijk is dan al dat Cry Macho toch vooral een soort verhaal gelijk aan The Mule is rond vergane glorie, een beeld van ouder worden en acceptatie, afgedankt worden en dat het leven op sommige momenten niet zo best kan zijn in the big US of A. Maar tot daar heeft Cry Macho de trage gang en dezelfde uitstraling als andere Eastwood film, is het ook zeker niet slecht maar hebben we het in feite ook allemaal al eens eerder gezien.

Maar helaas valt daarna de bom, een rare ex met avances naar een hoog bejaarde, een poging tot chemie met de jonge knaap die lijkt op een herhaling van Gran Torino maar daar mijlenver van in de beurt blijft, een joch ik de vorm van Rafa die niets toevoegt noch kan acteren, een zo mogelijk nog irritantere haan met terugkerende humor rond het dier die niet leuk is maar eerder schrijnend, een verhaal en tocht met gebeurtenissen en raar volk die eigenlijk nergens aanslaat, dit allen begeleidt door de typische trage pingel op de piano ook kenmerkend voor Eastwood films. En het is het gewoon allemaal niet, het is niet grappig, het is allemaal een kopie van en het is gewoon niet interessant.

Redelijk is dan nog wel het typerende cynisme en opmerkingen die Eastwood als karakter altijd heeft, dan is nog de gedachte dat het om de nodig morele kwesties gaat, het juiste doen en de wijsheid van het ouder worden. Maar het is allemaal veel te weinig, daarom wat mij betreft dan ook geen voldoende.

Aan elkaar geplakte idioterie. Werkelijk ongekend vanuit een vakman met tientallen jaren aan ervaring. Regisseur en hoofdrolspeler Clint Eastwood hoopt hiermee zijn vorige succes te herhalen binnen eenzelfde westernomgeving, maar verslikt zich in medecollega's die bijzonder slecht acteren en een saai aangeklede wereld. Cry Macho kent een hoop momenten die werkelijk nergens op slaan en totaal ongeloofwaardig overkomen, specifiek de opbloeiende romance tussen Eastwood zelf en een dame met de helft van zijn leeftijd. De emotionele momenten zijn bijzonder geforceerd en er komt aan het verhaal simpelweg geen einde, maar gelukkig bevat de film genoeg avontuur en een aanstekelijke snelheid. Eastwood doet het bovendien goed in de hoofdrol, maar doet zichzelf er goed aan om hier geen gewoonte van te maken als regisseur.