Superior (2021)

Een serieus interessante film.

Waarbij ik dan misschien wel moet uitleggen dat dat woord 'interessant' in het Angelsaksische spraakgebruik niet beslist iets positiefs aanduidt - als je dat op je werk tegenkomt, dan betekent het meestal 'een probleem' of 'iemand waar je met een boog omheen loopt'. Ja, dat heb ik toch een paar keer echt verkeerd zien gaan.

Deze film is beslist, ja, 'interessant'. Aan de ene kant lukt het Vassilopoulos om een vergelijk met de eerdere films van Lanthimos redelijk en zinvol te maken, aan de andere kant is de cinematografie af en toe op een duidelijk hoger plan dan dat, en de integratie met de soundtrack is ook echt serieus fraai gedaan. En dan nog het absurd baanbrekende idee om de hoofdrollen door een echte tweeling te laten spelen, in plaats van wat gemakzuchtig getruc in de techniek. Aan de andere kant is de film narratief zo homeopatisch dat ik er eerlijk gezegd niks van kan maken. Nou gebeurt me dat met Lanthimos ook wel eens, maar toch niet zo overweldigend - niet zo van 'ik miste misschien wat details' of 'ik heb wellicht de boodschap gemist', nee, ik snapte hier dus helemaal niks van.

Is dat slecht? Wellicht, maar er zijn ook andere aspecten die je daar bij zou kunnen benoemen. En dan kom ik weer terug op dat woord 'interessant'. Iets waar veel over gezegd zou kunnen worden - zonder daar direct een waardeoordeel aan te verbinden. In een professionele context is dat slecht, als je er veel over kan zeggen is kost het teveel moeite, teveel tijd. Maar voor een film is dat eerder iets goeds, wellicht.

Rest me nog even aan te halen, het maffe scheve gebouw op iets van twee derde in de film. Als er iemand is die weet wat dat is, waar dat voor is? Ja, het is als een metafoor voor de film zelf - het heeft ongetwijfeld een doel, een dringend nut en een noodzaak, alleen ik kom er niet in de buurt.