Kolskaya Sverhglubokaya (2020)

Zo'n film waar je als genreliefhebber echt zin in kan hebben.

80s Rusland, een geheim lab 12km onder de grond, een experiment dat foutgaat en een team dat zonder verdere info mag gaan uitzoeken wat er gebeurd is. Lekker grim en betonnen sfeertje, fijn mysterie en wanneer het mysterie dan ontsluiert wordt stelt de film ook absoluut niet teleur. Vooral dat laatste is toch wel waar het voor veel films foutloopt.

Visueel netjes, erg strakke effecten ook (een voordeel van het budget neem ik aan, genrefilms doen het tegenwoordig goed in Rusland), een heerlijke soundtrack met een lekkere ruis door en meer dan voldoende spanning. Het geweldige creature design is de kers op de taart.

Enige echt jammere is de vage dub situatie. Scenes zijn wel in het Engels opgenomen (want de dub komt perfect overeen met de lipsynch), toch merk je al snel dat bepaalde personages alsnog gedubbed zijn. Ik begrijp dat Russisch internatonaal gezien geen al te aantrekkelijke taal is, maar voor een film die verzuipt in een Sovjet sfeertje is het toch wel een gemis als de hele cast Engels spreekt. Er is trouwens ook wel een Russische dub, die had ik veel liever gezien.

Maar verder niks op aan te merken. Echt perfect genrewerk. Meer van dit graag.

4.0* en een uitgebreide review

Het super-diepe boorgat van Kola is een in 1970 door Rusland gefinancierd project om in de aardkorst te boren. Het diepste gat werd afgerond in 1994, waar een boorgat van 12.262 meter diep werd gecreëerd, het diepste gat wat ooit gemaakt is door mensen. Rond 1990 kwam er een verzonnen verhaal in omloop dat de Russen tijdens het boren op de Hellepoort gestuit zouden zijn. Dit verhaal is als broodje-aapverhaal een eigen leven gaan leiden.

In de film wordt een team van wetenschappers en militairen, geleid door epidemioloog Anya (Milena Radulovic), naar dit boorgat in Rusland gestuurd. De faciliteit wordt gesloten en/of ze nog even een paar monsters kan vergaren? Tja zo simpel is het natuurlijk niet, er liggen een heel ander soort monsters op de loer! Zeg maar van het vintage Cronenbergiaanse soort!

Door lage waardering op IDMB en Letterboxd had ik de film bijna op de lange baan geschoven. Echter toen streamingdienst Shudder besloot om dit aan te bieden op hun dienst, toch gekeken. En wat was dit een fijne sci-fi/horror-hybride! En door de killer-Fungi eigenlijk een soort Eco-horror! Met het heerlijk decor van de betonnen koude oorlog U.S.S.R.-faciliteit Door die claustrofobische setting heeft het ontegensprekelijk elementen van de genreklassiekers maar worden hier goed gebruikten voegt ook zijn eigen ding toe!

Uitstekende praktische effecten, het monster is van de ouderwetse benadering, en geen CGI! En voor een regiedebuut opvallend mooie cinematografie, plus score die goed aansluit bij de beelden. Het script is ook redelijk goed en dient zijn doel. Geen tijd gaat verloren aan onnodig uitgebreide karakterstudies. Als er één puntje van kritiek moet zijn dan is dat de nasynchronisatie. Alhoewel de film uit Rusland komt, is de gesproken taal Engels. Wat op zijn zachtst gezegd enigszins raar klinkt. Voor horrorliefhebbers valt hier genoeg te halen!

Super-boring!

Mist de vereiste spanning, verveelt met nietszeggende personages en wiegt je in slaap met flutdialoog en op de koop toe komt het creatuur niet vol in beeld. Alles om een horrorfilm om zeep te helpen. Het verhaal lijkt nog het meest op een aftreksel van The Thing. Gelukkig op visueel vlak nog net te doen, met een laatste half uur waarin de film eindelijk nog 's uit de lethargische toestand raakt. Veel vond ik er niet aan.

Horrorfilms uit Rusland lijken de laatste jaren op te komen en deze prent wist mijn aandacht te trekken door de trailer en een paar goede recensies. Toch kan de film de verwachtingen niet inlossen. Zeer lange opbouw met heel wat saaie dialogen en saaie scènes. De locatie van een meer dan 12km diep boorgat heeft op zich als iets engs, maar nergens weet de film spannend te worden. Redenen zijn de vele identieke scènes waar een groep mensen bij elkaar zijn en er eentje zal wegvallen. Dit komt meermaals terug. Maar ook de invulling van de personages en het acteerwerk is maar slappe kost. En wat te zeggen van dat mak einde en het monster dat men eigenlijk maar een stuk in beeld krijgt te zien. Sfeer is wel oké 4/10

Vond dit niet zo leuk. Is een beetje een mix allerlei andere films. Wilde misschien daarom ook maar niet spannend worden. Na verloop van tijd raak je wat afgeleid en check je je mobiel wat vaker. Het speelt zich af op 12 km diepte. Alleen hier merk je niet zoveel van. Alleen maar donkere kamertjes met hier en daar een microscoop. En de hele tijd dat gedoe met de liften. Een lift gaat van beneden naar boven en andersom meer niet.

Aardig horrorwerkje. Het verhaal zit aardig in elkaar en kent een licht actueel thema. De uitwerking kan er net mee door. Het eerste deel is het sterkst. De opbouw is namelijk best goed. Rustig aan wordt naar het onheilspellende toegewerkt. Het tweede deel is wat minder omdat de film wat in herhaling valt en wat matige scenes bevat. Ik moest op dat moment wel regelmatig aan Blomkamps Zygote denken. Verder bevat de film voldoende spanning en gorigheid. Grootste minpunt is de Engels taal/dub, wat best storend is en nep overkomt. 3.0

Ik sta een beetje te kijken van de 2.8 hier op MM (oke, dat gebeurt wel vaker), maar ook de 4.9 op IMDb. Want dit is toch een alleraardigste genre-exercitie. Het is min of meer The Thing, maar dan in een diepe ondergrondse Sovjetbasis in plaats van op Antarctica. En dan met een soort van agressieve killerschimmel die onder het permafrost vandaan komt en mensen besmet. De setting, met buiten de ondergrondse dreiging al sowieso een machtsstrijd die voor extra spanningen zorgt, en de afgesloten ondergrondse basis zorgen voor een goed gevoel van claustrofobie, en dan moet het nog losgaan op de basis.

En dat gaat best wel los, met ook een hoop spanning en sfeer wat mij betreft. Ik snap eigenlijk niet dat mensen dit saai of te langzaam vinden. Leuke special effects ook, en een prima einde waarbij de ontsnapte wetenschapster exact hetzelfde probeert te doen als haar voorganger die in het begin van de film werd neergeschoten: de boel en zichzelf opblazen. Weet je wat, ik rond 'm naar boven af.

het begint allemaal best veelbelovend, maar als er dan eenmaal in het lab een vrouw gevonden word die duidelijk besmet is met iets en vervolgens wel heel erg naief en zonder enige bescherming voor de onderzoekster word benaderd en onderzocht ( nooit van quarantaine gehoord ?) gaat eigenlijk elke geloofwaardigheid de wc in .
Nee dit is geen goede film, als je als karakter zo gemakzuchtig met besmettingsgevaar omgaat is de geloofwaardigheid ook meteen weg , ook de constante karakter switches van de cast begonnen me steeds meer te irriteren .
De film had potentie maar de uitvoering is behoorlijk belabberd .

Ook de herziening maakt nog altijd een sterke indruk. Regisseur Arseny Syuhin heeft een goed oog voor sfeer, creativiteit en effecten. Digitale en praktische opmaak wordt zeer vakkundig met elkaar afgewogen en de makers profiteren van competente castleden die goed in hun rollen zitten. The Superdeep ademt een mysterieus en onvoorspelbaar gevoel uit, waarin de bedreiging lang genoeg buiten beeld blijft en naar het einde toe in volle glorie beleefd mag worden. Vandaar dat ik met verbazing de recensies zit te lezen van medegebruikers die beweren dat dit niet zo is, je krijgt het gevaar namelijk echt minutenlang recht voor je neus te zien. Al bij al blijft dit een fijn project waar veel talent aan heeft meegewerkt. Enkel het tempo is wat onevenwichtig, waardoor het gebeuren een aantal keren stilvalt.