Baiorensu Boijâ (2018)

Aparte film.

Violence Voyager is nog niet bekend bij het grote filmpubliek, maar ik denk dat dit wel bepaalde soort filmfans erg aanspreekt. Ik had nog nooit van regisseur Ujicha gehoord en zo te zien is hij nog best onopgemerkt, maar dit soort films zijn wel de films die deze regisseurs laten doorbreken. Laten we hopen dat deze film ergens nog opduikt.

In ieder geval hanteert de film een manier van animeren waar ik even aan moest wennen, en op het eerste gezicht ook nogal simpel lijkt. Eenmaal je er echter over gaat nadenken zie je hoeveel werk wel niet in deze film heeft gezeten. Erg veel verfwerk en animatiewerk, verpakt in een film die uiteindelijk een behoorlijk donkere wending neemt, en daarmee best gedurfd is.

Wat ik binnen deze film erg kon waarderen was de schokkende kern van het geheel. Waar de film zich uiteindelijk naartoe werkt zal je niet snel meer tegenkomen in hedendaagse cinema, en al helemaal niet in een bioscoopfilm. De animatie mag dan niet bijzonder grafisch zijn, de implicaties zijn duister genoeg om de kijker in ieder geval te verontrusten.

Wat ik minder kon waarderen is dat de film op een niet al te subtiele manier kinderachtigheid met duistere onderwerpen vermengd. Ondanks dat de film volledig fantasierijk is kon ik de Power Rangers-finale na zo'n zwaar middenstuk niet waarderen. Ik vond het allemaal redelijk dwaas en kon niet begrijpen waarom Ujicha voor deze richting koos. Maar goed.

Ik kon de zure smaak die de film naliet niet meer uit mijn mond krijgen. Ik mis ook een beetje variatie in de tegenstanders, want aan fantasie geen gebrek in deze film. De designs beginnen van deze monstertjes na enige tijd wat saai te worden. Verder een passievolle en soms ronduit schokkende film die boeit van begin tot eind. Leuk om deze gezien te mogen hebben.