Ningen Shikkaku: Dazai Osamu to 3-nin no Onnatachi (2019)

Erg fijn.

Ninagawa's tweede film uit 2019. Hopelijk is dit een échte start van haar filmcarriere, waarbij ze zich wat meer op het regisseren richt, want ze is één van de meest interessante regisseurs in Japan tegenwoordig. Ook deze film wist mij weer vol te bekoren, al is het wel een ander soort film geworden dan Diner.

Meer een historisch drama over één van Japan's bekendere auteurs. Een biopic dus, maar wel met een Ninagawa sausje over, en met extra nadruk op de minder mooie kantjes van de auteur. Geen lofzang of idolisatie dus, maar een drama dat de mindere kantjes van een bekend figuur in de spotlight zet en onderzoekt hoe die karaktertrekken een effect op zijn leven en kunst heeft.

Visueel is het erg mooi, niet zo expliciet als haar andere films, maar nog steeds een stuk kleurrijker dan andere Japanse historische dramas. Hetzelfde geldt voor de soundtrack. Opvallender binnen het genre, iets minder opvallend binnen Ninagawa's eigen werk. Verder ook een geweldige cast en een intrigerend portret van een boeiend persoon.

Weer een meesterwerkje van Ninagawa dus, hopelijk breekt ze ook snel internationaal een beetje door, long overdue.

4.0* en een uitgebreide review

Dit is een biopic over de laatste jaren van het leven van Dazai Osamu (1909-1948) een bekende Japanse fictieschrijver en volgt hem en drie (de andere Engelse/Japanse titel zegt het al, de titel 'No Longer Human' is het laatste geschreven boek) laatste vrouwen in zijn leven. Het richt zich dus vooral op de vrowuen; de relatie met zijn vrouw Tsuchima Michiko en de twee affaires Ōta Shizuko en Yamazaki Tomie. In de film zijn twee elementen die prima werkten: de uitvoeringen en de cinematografie.

De acteurs en actrices deden het erg goed! Alhoewel een egocentrische schrijver me ook weinig kan boeien. De andere factor, de visuele flair was sterk. Van landschappen, de berg Fuji, de kersenbloesems tot de bij het tijdperk (tussen 1946 en 1948) passende decors en kostuums.

Behalve historische feiten over Dazai's decadente levensstijl is er ook niet veel anders te zien. Je ziet een gekwelde schrijver maar iemand die nog nooit heb gehoord van de persoon zal dat na afloop niet zo heel gek meer zijn komen te weten. Laat staan een fan worden. Hij was misschien een fantastische romanschrijver en zo...maar misschien iets meer context om hem te waarderen...? Of was het op basis van wat hij in de film doet, (drank en rokkenjagen) de bedoeling om een onsympathiek destructief persoon neer te zetten?