Magic Mountains (2020)

Een redelijk spannende film. Goed gespeeld en mooie beelden. Een rustige omgeving. Ik vond het niet enorm interessant. De traagheid vind ik erbij passen, vooral in combinatie met de omgeving, maar ik vond het soms een beetje saai. Gelukkig duurt hij niet te lang. 3*

Het thema van de serie telefilms dit jaar was misdaad. Raar of Vaag waren ook goede thema's geweest, want dat waren minstens 4 films uit de reeks van 6. Die eerste wist dat van zichzelf nog en men maakte er een geinige komedie van. De rest nam zichzelf enorm serieus. Zo ook deze film. Nederlands arthouse noem ik dit. Een handgehouden camera, zwijgende personages en Veelzeggende Stiltes. Aan alles voelt dit gemaakt. Hoekstra vind ik een vervelende actrice, een acteur met Vlaamse tongval vind ik irritant in dit soort producties en uiteindelijk konden die twee me geen moment interesseren. Af en toe wel mooie plaatjes van de natuur, dus nog wel 1,0*.

De Nederlands-Poolse regisseuse Urszula Antoniak is een meester in het minimale. In 'Nothing Personal' (2009) niks meer of minder dan weduwe Anne (Lotte Verbeek) tegenover het overweldigende Ierse natuurschoon van Connemara. Alwaar ze een erotische relatie aangaat met kluizenaar Martin (Stephen Rea) om via intimiteit en seksualiteit vorm te kunnen geven aan het onzegbare van haar rouw. Weinig dialogen of dramatische conflicten, maar middels symbolisch geladen sfeerschetsen geeft Antoniak de psychologische ontwikkeling weer van haar personages. Visueel en zinnelijk. Ook in 'Magic Mountains' (2020) is er een rouwsituatie als bestsellerschrijver Lex (Thomas Ryckewaert) moet verwerken dat z'n liefdesrelatie met muze Hannah (Hannah Hoekstra) is gestrand. In dat ongrijpbare vacuüm waarin erotische spanning en wederzijdse genegenheid als een niet ingeloste belofte tussen hen in blijft hangen, terwijl de verhoudingen onherstelbaar zijn veranderd en een terugkeer naar het oude is uitgesloten. Maar Lex overtuigt Hannah om haar nog één mee te nemen uit bergbeklimmen, dat intieme samenzijn van vroeger waar niets of niemand tussen hen instond en hun relatie nog geen rimpelingen kende. Een punt zetten achter wat was en koesteren wat had kunnen zijn.

Het is een verademing dat deze laatste telefilm niet gekenmerkt wordt door zwarte humor of absurdisme, zoals eerdere titels uit deze lichting. 'Magic Mountains' (2020) heeft een rustige opbouw in hoe Lex en Hannah hun eigen en elkaars grenzen verkennen in het Hoge Tatra gebergte in Slowakije. Onder het wakend oog van gids Voytek (Marcin Dorocinski) die zijn zorgen heeft over welk effect het aantrekken en afstoten heeft op dit klimduo. Voytek wordt een partijdige derde om wiens aanwezigheid Lex niet meer heen kan en door wie hij Hannah alleen sneller dreigt kwijt te raken. Het laat zich makkelijk raden welke kant 'de liefdesdriehoek' in 'Magic Mountains' (2020) opgaat, maar die opzet werkt prima als auto-ongeluk in wording. Zo zijn er richting het einde een aantal effectieve suspense-scènes (de grot en de uiteindelijke klimtocht) waarin het perspectief sluipenderwijs van Lex is overgegaan in dat van Hannah. Wel moet ik zeggen dat de karakterpsychologie een tandje subtieler had gekund, want sommige ontwikkelingen zijn wat ongeloofwaardig. De dynamiek in 'Nothing Personal' (2009) werkt uiteindelijk beter omdat het primair over de dynamiek tussen de twee leads gaat, terwijl 'Magic Mountains' (2020) iets te geforceerd in het thrillergenre komt. Voor mij was dat helemaal niet nodig geweest.

De titel doet wellicht een vrolijke kinderfilm vermoeden, maar daar is niets van waar. Sterker nog: dit is een pretentieuze misdaadthriller (op papier dan) waarin schrijver lex [Thomas Ryckewaert] zijn ex-vriendin Hannah [Hannah Hoekstra] overhaalt om nog één keer met hem mee te gaan om een berg te beklimmen zodat hij de relatie definitief los kan laten. Hun gids is Voytek [Marcin Dorocinski], de locatie is mysterieus en onherbergzaam en de klimtocht zou de nodige intrigerende momenten moeten opleveren. Antoniak lijkt zich echter te hebben laten verblind door de cinematografische schoonheid van de omgeving want dit heeft meer weg van een langdradige natuurdocumentaire dan van de misdaadthriller die het schijnt te zijn.