Eerie (2018)

Typische Aziatische horror.

Geesten die met problemen zitten dus. Echt eng is het niet meer, maar dat lijkt de film ook wel deels te beseffen. Daarom wordt er toch duidelijker op sfeer gespeeld, waarbij de fijne cinematografie positief opvalt. De horror zelf is eerder plichtsmatig, daarvoor hoef je in ieder geval niet te kijken.

Het plotje dat zich ontvouwt is ook niet bepaald origineel, maar dat hoef je van een typische genrefilm ook niet te verwachten. Deze Eerie is duidelijk niet bezig met het genre opnieuw uit te vinden, wel met het extra op de kaart zetten van de Filipijnense cinema, over de rug van een niche die z'n populariteit al bewezen heeft.

Red doet het uiteindelijk niet slecht. De film ziet er erg mooi uit, het verhaaltje weet net voldoende te boeien en het acteerwerk stelt ook niet teleur. Zolang je maar niet te veel verwacht van deze film valt het allemaal erg goed mee. Leuke filler dus, zeker wanneer de backlog met Aziatische horrorfilms dreigt op te drogen.

3.0*

Imbd 4,7, op google 58 procent geliked, moviemeter 2,1, op allocine 1,8 op 5,

Ik zou degene zijn die bij de miste punten geeft op moviemeter, maar wat kan ik doen als ik zoveel slechte films zie, en blijkbaar ben ik niet de enige die het maar niks vind. Er zijn zeker goede Aziatische film en horrors, kijk maar naar de vele goede Z-Koreaanse films en series maar dit was gewoon een slechte film die mij geen moment kon boeien...

Niets mis met deze prima Filipijnse spookhuis...euh eigenlijk kloosterschool. De film speelt zich af in de jaren negentig en volgt vertrouwenspersoon Pat Consolacion (Bea Alonzo) van de Sint-Lucia Academie voor Meisjes terwijl ze de mysterieuze dood van een student probeert op te lossen. De film is vrij rustige horror met hier en daar een kleine jump scare en vooral veel sfeer. Het is dan ook eerder verontrustend dan dat het schrik opwekt. De setting van een katholieke meisjesschool draagt ​​natuurlijk ook bij aan het creëren van die sfeer. Met één uur en veertig minuten is wel iets te langgerekt en ook enigszins jammer was het dat de meisjes onderling weinig onderscheidend waren. Oké misschien doet het niets nieuws maar deze mooi-ogende film slaagt er toch in om een gevoel van onbehagen te geven. Wat betekent dat je zeker naar een degelijk spookverhaal kijkt en dat maakt het een solide film!

De psycholoog [Bea Alonzo] onderzoekt de oorzaken en de psychologische gevolgen van een serie mysterieuze en dramatische gebeurtenissen op een katholieke meisjesschool. Met hulp van camerapersoon Mycko David doet Red er alles aan om een onbehagelijke sfeer op te roepen, maar de kijker laat zich niet eindeloos foppen. Te veel tease, te weinig “echte” gebeurtenissen.