Freek (2019)

Vanaf 27 juni in de bioscoop (Gusto Entertainment)

Dennis Alink fileert Freek de Jonge in nieuwe documentaire | Trouw

Freek: Egocentrische redder - De Filmkrant

In Freek worstelt een bijna 75-jarige cabaretier met zijn gebreken | Het Parool

‘Freek’: de grote vernieuwer ontleed - NRC

Freek de Jonge viert 75e verjaardag met film over zijn leven - Langs de Lijn En Omstreken - NPO Radio 1

En bij Filmtotaal 4 **** ; Freek (2019) | FilmTotaal

Freek. Dat is die malloot van het Boekenbal?

Ik heb overigens to-taal niets met Freek de Jonge, nooit gehad ook. Paar foute Michael Jackson grappen back in the day maakten het niet beter. Ik (1980) was als tiener meer van Youp, en vlot daarna Hans, Theo en Javier.

Toch was ik benieuwd hoe het nu zou voelen 15-20 jaar later, maar ook als ik nu de trailer kijk voel ik nog steeds direct antipathie. Dat heeft met de regie niets te maken uiteraard, maar met de persoon. Of mijn (wellicht onterechte) vooroordelen natuurlijk, maar hoe het ook zij, het blijft bijzonder. Is dit echt gewoon een anti-click of heb ik mezelf geconditioneerd tot een Freek-hater? Ik mag graag denken dat ik ergens gelijk heb met dat gevoel, maar het is op te weinig gebaseerd om er zeker van te zijn, man just rubs me the wrong way.

John Milton Ik hoorde van enkele Freek-haters dat ze de docu erg prettig vonden omdat de film vrij stevig is naar Freek toe.

Ik ben zelf absoluut een liefhebber van Freek maar voel voor iedere maker, die als fan van zijn onderwerp uit een film komt, wantrouwen. Je moet kwetsbaarheden blootleggen en zeker in deze film ook zaken laten zien die ongemakkelijk zijn. Ik denk dat we daar als kijker, of je nou wel of geen fan bent van Freek de Jonge daar wat aan hebt.

Is het de bedoeling dat dit op de homepage staat? Is toch niet eens een film, laat staan de belangrijkste nieuwe release?

Docu’s staan toch nooit op de homepage? Alleen films dacht ik.

Documentaires zijn films.

Absoluut niet mee eens, zijn in mijn ogen twee totaal verschillende dingen. Daarom beoordeel ik ze ook niet, de zeldzame keer dat ik er een kijk.

Dit is nou echt vergane glorie. Een ouwe man die nog leuk gevonden wil worden maar totaal niet meer grappig is.

Ah, de documentaire van mijn oude held is uit. Ga ik zeker kijken. Freek mag dan op zijn retour zijn, hij blijft vaak leuk en steekt de meeste komieken van de afgelopen decennia met gemak in zijn zak. Maar daar zijn de meningen over verdeeld

Wat is dit, een biopic voordat hij dood is? Tekenend voor zijn zelfingenomenheid. Kan hij nog naar zichzelf kijken.

Misschien maar beter ook, want als hij er niet meer is heeft niemand nog zin om een film te maken over die seniele gek met zijn linkse praatjes.

Kan je nagaan hoe mager dit filmseizoen is.

Hoezo niet? Het is non-fictie. Of is Het Dagboek van Anne Frank in jouw ogen ook geen boek?

Het is non-fictie, maar geen film. Het verschil met een film gebaseerd op waargebeurde feiten is doorgaans duidelijk genoeg, o.a. omdat er in wordt geacteerd en er een zekere mate van entertainment mee beoogd wordt.

Die scheiding vind ik bij boeken veel minder hard, maar je zou kunnen betogen dat een bundeling van archiefmateriaal zoals brieven geen boek is. Net als dat je op Boekmeter ook geen lesboeken gaat beoordelen.

Jeetje mina gun een nl docu ook eens wat zeg, hij staat op de homepage poe hey. Ook nog door een actieve user gemaakt. Commentaar van mensen die zelf niks durven maken maar weer.

Heb ik een waardeoordeel gegeven dan? Ik stipte alleen aan dat er mogelijk een foutje in geslopen is.

Je hoeft iets leuks/aardigs toch niet aan te stippen. Ook al is het een foutje. Lijkt mij gewoon een vriendelijkheidje verder. Hoop dat het een succes wordt Daja, goede reviews!

Dankjewel Macmanus!

Zwolle84 ik ben eigenlijk wel benieuwd wat voor documentaires je bedoeld als je het over documentaires hebt. Volgens mij is het 'genre' (een term die volgens mij al niet helemaal klopt omdat genre volgens mij een heel andere aanduiding is dan de term fictie of non-fictie) namelijk heel erg breed. Ik zie zelf ook op tv of youtube wel eens documentair gedraaide items, of reportages die wat mij betreft niets met 'film' of 'cinema' te maken hebben. Maar wat meer te maken heeft met journalistiek of "kennisoverdracht".

Er is, wat mij betreft, binnen film wel een heel grote hoeveelheid filmische documentaires die soms zelfs niets met journalistiek of kennisoverdracht te maken hebben. De documentaires die je in de bioscoop ziet komen daar bovendien ook echt niet als er geen sprake is van een filmische stijl of vertelling. Zo heb je documentaires die vooral een goed verhaal vertellen zoals Searching for Sugarman, The Walk of Cat Dancers, maar ook documentaires die al observerend een kleiner verhaal (ontwikkeling) bij personages waarnemen zoals Ne Me Quitte Pas, Katka, Silverlake Life: The View From Here of Dont Look Back. Maar er zijn nog ladingen andere types, zoals de essayistische poetische documentaires (Bloody Mondays and Strawberry Pies) of politieke betogen (Bowling for Columbine). Het zijn mijn inziens allemaal documentaires die in anderhalf uur echt een verhaal te vertellen hebben en geen opsomming van feitjes zijn.

Ik probeer zelf ook films te maken die in anderhalf uur een verhaal vertellen en daarbij probeer ik ook uit te pakken met camera-voering, licht, sound-design en lokatie-keuze om tot een filmische beleving te komen. Mocht je benieuwd zijn dan kan ik je wel een viewing-link sturen (of andere users uiteraard!) in een pb voor Goin' Rectal of Unknown Brood waarbij ik mijn best heb gedaan om er zo veel mogelijk een vlotte filmbeleving van te maken.

Prachtige docu die juist heel erg als film voelt en de mens achter de cabaretier laat zien. Freek stelt zich heel open en eerlijk op en door de inbreng van o.a. André van Duin, Herman Finkers en de regisseur zelf komt precies naar boven hoe hij in het leven staat. Met inderdaad veel egocentrisme maar ook veel gevoeligheid en artistieke kwaliteiten. Je hoeft geen fan van Freek te zijn om dit heel erg te waarderen!

Ik heb jaren geleden zo af en toe nog wel eens kunnen genieten van Freek maar hoe hij de laatste tijd zichzelf in de media neerzet met als dieptepunt die boekenbal scene heeft me toch wel doen inzien dat deze man angstwekkend ver van de realiteit afstaat .

Ik ben operateur geweest in een filmtheater. Alles wat op film binnenkwam, was een film. Ongeacht wat er op stond. Ik heb geen idee waar jij ineens die vreemde definitie van wat wel en geen film is vandaan haalt.

Is een reisgids een boek? Kaft. Bladzijden. Ja hoor: boek!

Ik ben door mijn eigen schuld een beetje in een discussie beland waar ik helemaal niet in wil zitten en waar dit topic zich ook niet voor leent. Zoals gezegd tipte ik alleen een mogelijk foutje op de site. Als het een bewuste keuze is, heb ik er geen enkel probleem mee.

Saaie docu.

Hij heeft er blijkbaar 75 jaar voor nodig gehad om uiteindelijk ook dominee te worden.

Fragmentarische documentaire van een onuitstaanbare man, met als rode draad het thema 'de dood'.

Of dat nu gaat over zijn eigen dood, dat van zijn kind Jork of zijn kleindochter Maggie, het illustreert hoe hij in het leven staat en omgaat met tegenslagen, verlies en verdriet.

Uit gesprekken die Freek heeft met collega cabaretiers, zijn eigen vrouw en 'vrienden' (die hij naar eigen zeggen niet heeft) blijkt dat Freek -niet geheel verrassend- een kille, egocentrische, emotioneel onthechte persoon is.

Tekenend voor de persoon die hij is, is een gesprek dat hij heeft met Jacques Klöters, een collega cabaretier. Freek zegt hem te kennen "sinds 1965, 1966", maar op de vraag of Freek weet hoe de kinderen van Jacques heten, moet hij het antwoord schuldig blijven. Hij kent mensen, maar heeft met niemand echt een diepzinnige, vriendschappelijke band.

Een ander moment is een stuk dat zijn vrouw voorleest uit haar boek, waarin ze beschrijft hoe ze met Freek ergens in een tunnel in L.A. wandelden, en ze vanuit een auto werden beschoten. In het tumult riep hij 'Rennen!', maar toen ze verstijfd van angst niet vooruit kon komen, liet hij haar al rennend achter om zichzelf in veiligheid te brengen.

Daarmee toont de documentaire de essentie van Freeks karakter: iemand die zichzelf boven alles en iedereen stelt, vooral oog voor zichzelf heeft, een melancholieke levensvisie maar vooral verbitterde man met weinig empathie. Eigenlijk vind ik Freek dus nog net zo kut als voorheen.

Ik begon met frisse tegenzin aan de documentaire (Freek is een man you love to hate) en wilde aanvankelijk een recensie schrijven van niet meer dan 5 woorden. Eigenlijk heb ik er dus al teveel woorden aan vuil gemaakt.

Lage score zeg. Ik vond dit wel een goede documentaire. Na 'Sluizer Speaks' en 'Unknown Brood' te hebben gezien was deze nu aan de beurt. Audiovisueel zit er veel vooruitgang in. Ook sterk dat Andre van Duin en Herman Finkers vragen stellen aan Freek de Jonge. Het levert mooie fragmenten op en het maakt Freek ook wel wat sympathieker.

Ik kende Freek vooral van zijn provocerende confrontaties bij talkshows waaronder die met Peter R. de Vries haha. Prachtig was dat! Vergeleken met Sluizer en Brood is De Jonge wel een goedzak natuurlijk. Waarom hij van de drie op de snijplank moet liggen weet ik daarom niet zo goed, maar het wordt wel duidelijk dat het een egocentrische man is. Maar blijkbaar niet zo egocentrisch dat hij alleen achter blijft. Zijn band met zijn vrouw en kinderen is zo slecht nog niet. Hij vertoont ook wel genoeg menselijke trekjes. Ik vind het meer een man die in de aandacht moet staan en zich daarbuiten geen raad vindt.

VPRO Gids interviewt Dennis Alink - Freek moet nog even

DocTalks - Freek - 2Doc.nl