Triggered (2019)

Aan de brakke kant.

Triggered is een horrorfilm die graag wil scoren op het twitterconcept, waarmee ik bedoel dat deze film maar wat graag hip wil zijn door allerlei kritieken die overgevoelige mensen die door alles beledigd raken te adresseren. Dat had de film ook best leuk kunnen maken, maar ik vond het helaas maar matig werken.

Zeker omdat de crewleden eigenlijk gewoon niet zo goed kunnen acteren. Mohler krijgt veel op haar bord, maar haar rol is juist een kans om lekker uit te pakken. Helaas beschikt ze niet over het talent om haar dialogen grappig af te leveren en voelt het allemaal maar ongemakkelijk aan. Ze probeert het wel, dat kan ik haar meegeven, maar het wil alleen niet zo lukken.

Verder wil deze film ook graag modern zijn door allerlei maatschappijonderwerpen aan de kaak te stellen, zoals homorelaties. Wordt ondertussen een betrokken concept in cinema, maar in horrorfilms zie ik het best weinig, en daar willen films zoals Triggered verandering in brengen. Ik vond het alleen niet meer dan een extraatje, en erg bijzonder is dat uiteraard niet.

De horror is niet bijzonder, de moorden zijn vaak buiten beeld. Uiteraard omdat het budget geen mooie dingen toeliet, maar toch hoop je op net wat meer dan goedkope maskertjes die achter personages aanrennen. Desnoods het maskertje even verven of leukere kleding aantrekken, want dit sloeg nergens op. Het lijkt alsof de film het horroraspect een beetje wil ontwijken op die manier.

Film duurt veel te lang en biedt toch te weinig om zo'n speelduur te rechtvaardigen. Soms in zijn dwaasheid nog wel grappig en de pogingen om er soms wat kleur aan toe te voegen kon ik zeker waarderen. Vlot is deze film uiteindelijk zeker omdat het een redelijk moderne film is (had ook wel gemoeten, de film doet er wel 100 pogingen naar), maar toch blijft het al bij al te matig om er iets moois mee te doen.