Waldheims Walzer (2018)

Goede documentaire over Kurt Waldheim die tijdens zijn kandidatuur voor het Oostenrijkse presidentschap wordt beschuldigd van medeplichtigheid aan oorlogsmisdaden, of er alleszins van geweten te hebben.

Hij blijft steeds ontkennen en ondanks de vele tegenstanders behaalt hij toch de overwinning bij de verkiezingen.

Maar hij blijft zowel in de VS als in vele Westerse landen persona non grata.

Regisseur Ruth Beckermann erkent gelukkig meteen dat zij een groot tegenstander was van Kurt Waldheim, de Oostenrijke voormalige secretaris-generaal van de VN die zich in 1986 kandidaat stelde voor het presidentschap van Oostenrijk. In de aanloop naar de presidentsverkiezingen onthullen buitenlandse kranten dat Waldheim gelogen heeft over zijn tijd als SS-officier in WOII. Wanneer het Joods Wereldcongres de zaak verder onderzoekt en een aantal schokkende bevindingen publiceert, ontstaat er politieke onrust in Oostenrijk waarbij Beckermann zelf actief protesteerde tegen Waldheim, maar ook documenteerde door op straat de demonstraties en de reacties daarop te filmen. Beckermann geeft geen commentaar, alleen hier en daar wat noodzakelijke verduidelijking, en laat de archiefbeelden voor zich spreken. Het beeld dat ontstaat is onthutsend voor diegenen die de tijd niet bewust meemaakten, maar maken ook haarfijn duidelijk dat de geschiedenis zich herhaalt. De verklaring die één commentator in deze documentaire geeft voor het openlijke anti-semitisme dat bloot komt te liggen in de loop van 1986 is veelzeggend en geeft stof tot nadenken. Een relevante documentaire over een door velen vergeten stukje Europese geschiedenis.