Where There's a Will (1936)

Will Hay (1888-1949), Engelse komiek, begon als variété-artiest in de music-hall-traditie, met als personage de eigenwijze maar incompetente schoolmeester die constant door zijn betweterige leerlingen op de kop wordt gezeten. Maakte in 1934 succesvol de overstap naar de cinema, en speelde tot 1943 in negentien speelfilms.

        Where there's a will is de vijfde in die reeks, en bovendien de eerste met de jonge Graham Moffatt, die niet veel later met Hay en de zogenaamd tandeloze Moore Marriott een klassiek trio zou vormen (Oh Mr Porter!, 1937). Moffatt is hier de zoals gebruikelijk oneerbiedige assistent van Hay, die weer eens aan de grond zit omdat zijn praktijk als advocaat voor geen meter loopt – totdat een Amerikaanse klant met een goedgevulde portemonnee hem uit de brand komt helpen. Schijnbaar was er lange tijd geen script voor deze film, maar het uiteindelijke draaiboek (waar Hay en regisseur William Beaudine mede verantwoordelijk voor waren) is toch een verrassend hecht geheel geworden waar op het einde diverse plotlijntjes netjes bij elkaar komen. De film bevat weinig verrassingen, Hay's constante maar lang niet altijd succesvolle poging om de schone schijn op te houden moet je liggen, en de pseudo-stoere slang van de drie Amerikaanse bendeleden kan af en toe op de zenuwen werken, maar voor wie daar allemaal geen moeite mee heeft is dit een vermakelijke en snelle komedie met een leuke climax.

        Extra aandacht overigens voor Gibb McLaughlin als butler Martin, een geheelonthouder die door Hay wordt overgehaald om eens wat whisky als medicijn tegen zijn kiespijn te proberen, met voorspelbare gevolgen; McLaughlin lijkt sprekend op Ernest Thesiger, de lugubere acteur die door horrorliefhebbers voor eeuwig zal worden herinnerd vanwege zijn rollen in The old dark house (1932) en The bride of Frankenstein (1935, beide van James Whale) en die zelf zeven jaar na Where there's a will een klein rolletje in Hay's zwanezang My learned friend (1943) zou spelen.