Brent av Frost (1997)

Weerbarstig en bijwijle chaotisch 'verhaal' over een Noorse visser die na de oorlog onder invloed van de Koude Oorlog voor de Russen gaat spioneren. Hij doet dat zo succesvol dat hij de Russen helpt aan gegevens over de lancering van het U-2 spionagevliegtuig van de Amerikanen, dat in 1962 door de Russen wordt neergeschoten.
Zo beschreven lijkt het heel wat, maar verwacht geen handenwringende spionagethriller. Het is een los geheel van scènes, beelden, dialogen, locaties en momenten in de tijd, die zo'n 45 jaar overspannen. Wat niet helpt is dat het verhaal niet liniair wordt verteld en vol met overbodige scènes en beelden zit. Je kijkt al snel naar het slot als visser Simon (Petrus?) wordt gearresteerd, waarna je weer naar een schietpartij van de Duitsers in WOII zit te kijken. Zo schiet de film voortdurend door de tijd, met uitstapjes van Simon naar Rusland, op bezoek in Moskou en Leningrad en door de Russen gefêteerd met feesten, vrouwen en medailles.
Maar wat nou precies zijn beweegredenen zijn voor zijn verraad dat komen we niet te weten. Het zal wel te maken hebben met de basis die de NATO kreeg in Noorwegen en die een directe bedreiging was voor de Russen, en het feit dat het noorden van Noorwegen door de Russen was bevrijd. Maar de personages krijgen nauwelijks enige invulling, zodat je je met niemand kunt identificeren, en zeker niet met de 'held'.

Iconisch is wel de scène waarin Simon en zijn vriendin Lilian (de mooie Gørild Mauseth) de liefde bedrijven in het bootje van Simon, boven op een berg nog spartelende vissen.