The Midnight Man (2016)

Visueel zag het er prima uit en de insteek van het verhaal is ook niet verkeerd. Geen wonder dat de trailer aanzet tot kijken. De uitvoering door de acteurs en de schrijvers bleken echter de zwakste schakel..

Naast middelmatig acteerwerk voelde en waren beslissingen en emoties heel onnatuurlijk. De film begint snel om daarna weer af te zwakken naar een langzaam saai stuk. Empathie voor de personages ontbrak. Ook het einde kon beter, maar dat blijft voor velen lastig bij horrors.

Mr. MM praatte me iets te veel met belachelijke spreuken waardoor ie eerder irritant werd dan eng. Aangezien het toch het ultieme kwaad in de film was ontbrak een voldoende mate van spanning.

De 2,25 rond ik af naar boven.

Hield hier een beetje hetzelfde gevoel aan over als bij Amityville: The Awakening (2017) . Het ziet er allemaal prima verzorgd uit, een solide basis voor het verhaal (want al 100x verteld) en in dit geval een paar opvallend gewaagde deaths. Het weet echter geen goed einde aan het geheel te breien en zowel Lin Shaye als Robert Englund worden niet helemaal goed benut (ookal weet Shaye er nog wel iets leuks van te maken, lekker over de top). In de (toffe) openingsscene wordt al meteen duidelijk dat de kindacteurs grote moeite hebben met het -toegegeven: onhandig geschreven, te volwassen- script... en eigenlijk blijven alle gesprekken, reacties en acties door de hele film een beetje off voelen. Dieptepunt is wanneer ze een ''romantisch'' momentje uitkiezen terwijl ze net hun vriendin in de andere kamer hebben achtergelaten. Wtf? Hauhg is überhaupt geen actrice, volgens mij.

Doodzonde. De basis is er, maar de uitwerking is te vaak alles of niets.

Ik heb deze een paar weken terug ook gezien.

Hij viel me helaas ook wat tegen, ik had er ook meer van verwacht vanwege de hele vette trailer.

Het was wel geweldig dat Robert Englund en Lin Shaye er in spelen. Daarom was ik in eerste instantie ook erg benieuwd naar wat voor 'n rol ze beide zouden hebben.

Rob Englund heeft maar een kleine bijrol, en is totaal maar zo'n kleine 10 minuten in de film aanwezig.
Lin Shaye heeft gelukkig wel een wat grotere rol, en daar heb ik ook erg van genoten, wan want tegengesteld van wat hoe we haar meest a meestal kennen van de films en in real-life, e is ze speelt ze een heerlijk gestoorde , bitchy en snauwende oma die je soms aardig op de zenuwen werkt.

De openingsscène is inderdaad zeker tof, een jongen die letterlijk als een bloedbom explodeert, maar je merkt eigenlijk toch al meteen vanwege de wat onhandigheid van de kinderen en simpele dialoog dat het geen top-kwaliteitfilm gaat worden.

Het bloedvergieten is in deze film is best verrassend en ook verfrissend, omdat we dat meestal totaal niet zien in de trant van deze soort bovennatuurlijke horrors.
Het andere positieve aan deze film is dat het er inderdaad heel professioneel en netjes uit ziet, en van begin tot eind de film een fantastische, duistere en onheilspellende sfeer heeft.

De Midnight Man zelf krijgen we inderdaad nooit volledig duidelijk te zien, alleen wel z'n figuur wat in de schaduwen schuilt en z'n profiel in een cool shot wat ook in de trailer zit.
Het praten wat hij gehele tijd door was 'n beetje een hit and miss bij mij. Ze hadden beter zijn stem nog meer kunnen vervormen en dat hij wat gebrekkiger en haperend Engels had gepraat in plaats van gewoon vloeiend en mooi grammaticaal correct.

Het verhaal blijft jammer genoeg gewoon erg tam en heeft een matig einde.

Een premise als dit had zeker potentie en er had daarom ook veel meer uitgehaald kunnen worden.

Matig.

The Midnight Man moet het eerder van het concept hebben dan de daadwerkelijke uitvoering. De film toetst toch regelmatig te ver door eenmaal het namelijk op de angst moet aankomen. Dit soort films bewijzen echter wel dat het moeilijker is om een spannende horrorfilm tot leven te regisseren dan het lijkt.

Leuke cast met wat iconische verschijningen van Robert Englund en Lin Shaye, maar vanuit de tieners moeten we niet al te veel verwachten. De achtergrond die ze krijgen is prima, maar de persoonlijkheid past gewoon niet zo goed in de film. Al helemaal niet wanneer je een omgeving creëert die zo donker wordt gefilmd dat je niet eens kan zien wie eigenlijk wie is.

Verder loopt het allemaal aardig door maar stelt teleur als het echt op de knallers aan moet komen. Dat spel is bijvoorbeeld best intrigerend en fijn dat de film zichzelf ook niet een te grote omvang gunt zodat er meer focus voor is, maar als het dan op de horrorkant ervan moet aankomen is er weinig spanning te bekennen gecombineerd met een teleurstellend monster.

Ik kan er niet heel veel mee. Het is leuk om te kijken als je wat te weten wilt komen over het bronmateriaal (al ben je beter af op een informatiepagina), maar verder betwijfel ik of je er veel aan gaat beleven. Het is allemaal te donker en onoverzichtelijk geregisseerd, waardoor er eigenlijk geen ruimte meer over is om iets eng of spannend te vinden helaas. Wel extra punten voor aardige cinematografie.